بسیاری از نوشته‌های مقدس و پیشگوئی‌های کهن نشان می‌دهد که جهان در طول دوره‌های مختلف زمانی حرکت دورانی داشته است. هر دوره زمانی یا عصر ارتعاشات فیزیکی، ذهنی، معنوی و شرایط انسانی خاص خود را دارد. در متون ودیک (Vedic)، حرکت زمان در ارتباط با زمین به چهار دوره تقسیم شده است. ساتیا یوگا (Satya Yoga)، یا دوران طلائی، که آن‌را می‌توان با دوره جوانی مقایسه کرد، یعنی دورانی که خلاقیت و سلامتی در شرایط عالی قرار دارند. ترتا (Treta)، یا دوران نقره‌ای، که در آن زوال آغاز شده اما میزان خلوص در مقایسه با دوره‌های بعدی هنوز در سطح بسیار بالا قرار دارد. در دوره سوم، دواپارایوگا (Dwapara Yoga) موجودات اهریمنی شروع به متولد شدن می‌کنند. در کالی یوگا (Kali Yoga)، دوران آهنین، بی‌عدالتی و عدم تقوی حاکم شده، دوران پیری آغاز می‌گردد. این دوره آخرین و در واقع کوتاه‌ترین آنها نیز می‌باشد. این چهار دوره مثل چهارفصل طبیعت به‌طور مداوم در گردش هستند. در پایان کالی یوگا، زمستان این چهار دوره یا نابودی جمعی هر آنچه پیر هست را به‌عهده داشته و دوران طلائی بار دیگر آغاز می‌شود. طبق محاسبات، اکنون ما تقریباً ۵۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ سال از کالی یوگا را گذرانده‌ایم. گذشتگان با دید عارفانه خود، شرایط خاص این دوره‌ها را پیش‌بینی کرده‌اند و توصیف‌های کاملاً مشخص و واضحی از معایب (مفاسد کالی یوگا) ، زوال فیزیکی، ذهنی و معنوی‌که در این دوران تاریک به‌وجود می‌آید را ارائه داده‌اند.

در بخش زیر قسمت‌هائی از شریماد بهاگاواتام (Sharimad Bhagavatam) یا کتاب مقدس فلسفه ودانتا که تقریباً ۵۰۰۰ سال پیش نوشته شده و نیز تفسیرهای کوتاه عارف بزرگ هند از کتاب نوشته سوامی شیواناندا (کارما و بیماری) ارائه می‌گردد. در این کتاب آمده است: ”به مرور زمان، خصلت‌های انسان همچون فضیلت، راستی، خلوص (جسم و ذهن)، بخشش، محبت، طول عمر، قدرت بدنی و دقت حافظه، دچار زوال خواهند شد.

دارو و درمان پیشرفته و تکنولوژی امروزی ممکن است به‌طور موقت طول عمر را افزایش و میزان مرگ و میر نوزادان را کاهش دهد، اما بر اثر شیوع مشکلاتی چون بی‌غذائی جمعی، بیماری ایدز، افراط در صرف موادمخدر و آلودگی‌های زیست‌محیطی، سن متوسط مرگ و میر خیلی زود پائین می‌آید.

معلمین بسیاری در مورد توجه جوانان به یک موضوع در طول روز ولو به‌مدت کم مطالبی گفته ولی آن‌هم روزبه‌روز کمتر شده در نهایت به ضعف حافظه منجر می‌شوند همچنین حافظه در نتیجه استفاده از انواع و اقسام موادمخدر و همچنین کمبود مقررات فردی ضعیف می‌شود. هر چه بچه‌ها وقت بیشتری را در داخل خانه بگذرانند (کودکان آمریکائی به‌طور متوسط هفته‌ای بیش از ۳۵ ساعت تلویزیون تماشا می‌کنند.) و کمتر به فعالیت‌های فیزیکی بپردازند، قدرت بدنی‌شان ناگزیر کاهش پیدا می‌کند. در دوره کالی یوگا، تنها ثروت معیار موقعیت اجتماعی، اصول اخلاقی و شایستگی افراد خواهد بود. زور تنها عاملی است که درستی و عدالت را مشخص می‌کند.

به‌عبارت دیگر این اسلحه‌ها هستند که قوانین را وضع می‌کنند و به مرحله اجراء در می‌آورند و نه توافق افراد. امروز شاهد نمونه‌های بسیاری از این شرایط هستیم؛ مردمی‌که تحت حاکمیت ”حکومت وحشت“ زندگی می‌کنند ناچارند سال‌های سال تحت سلطه ترس و سرکوب‌های خشونت‌آمیز زجر بکشند. علاقه شخصی به عامل تعیین‌کننده انتخاب شریک زندگی تبدیل خواهد شد. انتخاب احساسی لحظه‌ای شوهر یا زن را می‌توان در آمار روزافزون میزان طلاق در جهان مشاهده کرد. هر روز می‌توانید نمونه‌هائی از کلاهبرداری و تقلب‌های متعدد تجاری را در روزنامه‌ها پیدا کنید.

زنانگی و مردانگی فقط براساس میزان توانائی جنسی افراد سنجیده می‌شود.

خصوصیات اصیل دو جنس زن و مرد نادیده گرفته می‌شود. ما زیر سمبل‌های جنسی غرق می‌شویم و برای فروش هر چیزی از تمایلات پست خود استفاده می‌کنیم.

افراد مذهبی تنها به‌واسطه ظاهر و لباسشان شناخته می‌شوند و نه براساس رفتار نیکشان. یهودیان ممکن است عرق‌چین مذهبی بر سر بگذارند، کشیش‌های مسیحی یقه مخصوص ببندند و سوامی‌ها لباس‌های نارنجی بپوشند، ممکن نیست که همه آنان اصول و مقررات درونی صحیح را داشته باشند. بعضی از آنها اغلب سیگار می‌کشند، مشروب می‌نوشند و رفتارهای نادرست از خودشان نشان می‌دهند، عدالت مخدوش می‌شود زیرا مردم نمی‌توانند آنها را که در منصب قدرت نشسته‌اند راضی نگه‌دارند. در کلمبیا سلاطین موادمخدر، قضاوت را یا با پول و یا با گلوله می‌کشند. شواهد بسیاری در سرتاسر جهان نشان‌نگر وجود فساد در دستگاه‌های قانونی و غیرقانونی است. دانش یا خردمندی تنها به‌واسطه سخنرانی‌های خرافانه ارزیابی می‌شود. زیان‌بازی‌های رونالد ریگان باعث شد تا او به یکی از محبوب‌ترین چهره‌های ریاست جمهوری در قرن ۲۰ تبدیل شود، اگر چه سخنان او محتوای چندانی نداشت. در بعضی موارد نداشتن ثروت نشانه لامذهبی است. بسیاری از موعظه‌گران چنان سخن می‌گویند که گوئی خداوند به کسانی‌که بیشتر به او عشق می‌ورزند ثروت مادی بیشتری می‌بخشد. صحبت رایجی که در دوران مدرن شنیده می‌شود این است که فرد، فقیر یا ثروتمند بودن خود را انتخاب می‌کند. در واقع به‌طور ضمنی این‌گونه القاء می‌شود که هرکس ثروتمند است از نظر معنوی از دیگران برتر است.

کلیسا صلاحیت و اقتدار خود را از ثروتش دارد. دوروئی و تزویر جایگزین خوبی و نیکی می‌شود. صحبت از نیکی کردن و فضائل جایگزین اعمال نیک می‌شود. امور خیریه به خاطر جلب توجه عمومی انجام می‌شوند و نه به خاطر نفس نیک آنها. رضایت طرفین تنها عامل تعیین‌کننده ازدواج‌ها خواهد بود. اکثر ازدواج‌ها براساس جاذبه جنسی، قدرت، پول، مقام و زیبائی شکل می‌گیرند. اهداف معنوی و رشد متقابل به فراموشی سپرده می‌شوند. تنها آرایش ظاهر به‌عنوان نشانه پاکیزگی در نظر گرفته خواهد شد. عطر، آرایش و اسپری‌های ضدبوی بد، جایگزین سلامتی و عادات پسندیده و پاکیزگی می‌شوند. پرکردن شکم تنها هدف فعالیت و کار انسان‌ها خواهد بود. ”خوبی“ و آسایش“ زندگی مادی را به قیمت فضائل، نیکی‌ها و قدرت معنویمان به ما می‌فروشند. ارضای امیال جنسی هدف زندگی خواهد شد. موی آراسته مطابق مد روز تنها ملاک راستگوئی خواهد بود. جسارت و وقاهت در سخن گفتن تنها ملاک راستگوئی خواهد. کمدین‌ها فیلسوف‌های دوران جدید هستند، و بازیگران رهبران سیاسی‌مان. مهارت عبارت خواهد بود از تأمین نیاز افراد خانواده خود. منفعت عمومی دغدغه خاطر ”مال من“ نخواهد بود. کارهای نیک تنها به قصد به‌دست‌آوردن شهرت انجام می‌شوند. به‌ندرت می‌توان شاهد کارهای نیکی بود که فقط به قصد خیر انجام شده‌اند. انجام کار نیکو به قصد حتی ”غیرواقعی“ یا ”به طرز نامتعادل ایده‌آلیستی“ در نظر گرفته می‌شود.

وقتی مردمان بد این‌گونه بر زمین حکمرانی می‌کنند، آن‌کس که بیشترین قدرت را دارد حاکم مردم خواهد شد. تاریخ پر است از نمونه‌هائی همچون تروریست‌ها و زورمندانی که با زور و تباهی به قدرت رسیده‌اند. نمونه‌های اخیر عبارتند از:

هیتلر ایدی امین، نوریگا، قزافی پلی پت، صدام حسین و بسیاری دیگر.

حاکمان ظالم و سنگدل، ثروت و زنان مردم را از آنها می‌ربایند، و مردم ناچارند به کوه‌ها و جنگل‌ها پناه ببرند و با برگ، ریشه، گوشت، عسل، میوه، گل و دانه زندگی کنند. این کلمات در واقع توصیف به‌جائی است از میلیون‌ها نفر انسان مرغوب شده، همین‌طور پناهندگان قایق‌نشین بسیاری از کشورها. مردم به خاطر قحطی و پرداخت مالیات تحت فشار هستند و به‌واسطه بروز خشکسالی، سرما، طوفان، آفتاب سوزان، باران شدید، زلزله سونامی برف و درگیری‌های متقابل هلاک می‌شوند. نگاهی بیندازید به وضعیت اسفناک مردمی که در اتیوپی از گرسنگی می‌میرند و دولتشان میلیون‌ها دلار خرج اسلحه می‌کند. مسائلی چون تخریب لایه ازن، جنگل‌های استوائی آمازون، اقیانوس‌ها، باران اسیدی، آلودگی صدا، آلودگی آب و هوا و آلودگی موادغذائی، نشان‌دهنده طبیعت آسیب‌پذیر زمین است. در اینجا باید به فجایع ناشی از خود بشر هم اشاره کرد: از جمله واقعه بهوپال (Bhopal) در هند، چرنویل Chernobil در شوروی سابق و جنگ‌هائی که در سرتاسر جهان اتفاق می‌افتد. گیاهان و حیوانات کوچک می‌شوند. جنگل‌های استوائی به‌طور وسیعی نابود می‌شوند و مهندسی ژنتیک، حیوانات جهش‌یافته خلق می‌کند.

خانه‌ها به‌دلیل نبود مهمان‌نوازی نسبت به غریبه‌ها متروک به‌نظر می‌رسند.

شهرهائی مثل نیویورک پر شده‌اند از آسمان‌خراش‌ها، مردم خودشان را در خانه حبس می‌کنند، آنها نه تنها همسایه‌های خود را نمی‌شناسند بلکه از آنها می‌ترسند. اگر کسی درخواست کمک کند مردم می‌ترسند به او کمک کنند.

در دوران کالی، گرسنگی، بیماری و تشویش، مردم را عذاب خواهد داد و حداکثر عمر آنها ۵۰ یا ۶۰ سال خواهد بود. به خاطر تأثیرات شیطانی کالی، جسم آدمی از نظر اندازه کوچک و نحیف می‌شود.

نشانه‌های بیماری نابودکننده و روزافزونی همچون ایدز، سرطان، مصرف بیش از حد موادمخدر و الکل افراد ثروتمند و مشهور را هم گرفتار می‌کند.

● پایان جهان

در دوران کالی یوگا، افراد اهریمنی بسیاری متولد می‌شوند که بر جهان حکمرانی خواهند کرد. در کتاب شریماد بهاگاواتهم آمده است: ”در روزهای پایانی این جهان مردم خودخواه می‌شوند، به پول و ثروت عشق می‌ورزند، فخر می‌فروشند، دشنام می‌دهند، از پدر و مادر نافرمانی می‌کنند، ناسپاس و شریر و ناسازگار می‌شوند، مغرضانه غیبت می‌کنند، خویشتن‌داری خود را از دست داده، وحشی‌گری می‌کنند، از نیکی‌ها متنفر می‌شوند، ریاکار، بی‌فکر و لاابالی می‌شوند و بالاخره به‌جای اینکه به خداوند عشق بورزند عاشق خوشگذرانی و تفریح می‌شوند.“