هنوز دو سه روز از پر کشیدن یار دیرین امام به سرای آخرت ـ مرحوم آیت الله توسلی - نمی‌گذرد که خبر نحوه از دنیا رفتن وی در اثر شدت هیجان و ناراحتی اهانت به بیت امام و بی‌اعتنایی برخی به راه و خط امام همچنان بر سر زبان همه است و عجب و صد عجب از صدا و سیما این رسانه ملی که همچنان پای بر ترمز گذاشته و از پخش صحنه تکان‌دهنده لحظات آخر عمر یار امام خودداری می‌کند.

هر چند این رویکرد رسانه ملی - به رغم سعی وافرشان در انعکاس خبر و تصویر تشیییع و تدفین مرحوم توسلی که در خور تقدیر بود - چندان تعجب برانگیز نیست اما بایستی از دوستان این رسانه سوال کرد که اگر مرحوم توسلی با همین حرارت در اعتراض به هتک مقام رهبری و یا مثلاً شورای نگهبان یا ... صحبت می‌کرد، آیا این فیلم لحظه‌های آخرعمر وی را کماکان در بوته سانسور می‌گذاشتید و از پخش آن خودداری می‌کردید؟

مگر آقای توسلی در بیانات خود به جز تکرار هشدارهای حضرت امام مبنی بر خط تحجر و عدم جواز دخالت نظامیان در سیاست چیز دیگری را گفته بود که از پخش آن خودداری می‌شود؟

مگر این هشدارها نباید جدی گرفته شود؟ خدای نکرده دوستان رسانه ملی اعتقاد دارند که این هشدارها به جا نیست و دوران آنها گذشته است؟ همانند اندیشه جمهوریت که برخی در کمال خاطر در تحریفی آشکار در نفی آن از دید امام داد سخن داده و امام را مدعی طرفداری از ایده حکومت اسلامی یا به تعبیر بهتر خلافت اسلامی دانسته‌اند!

تا کی باید شاهد حاکمیت سلایق این چنینی در رسانه ملی باشیم خدا می‌داند.

چرا صدا و سیما باید از پخش چند عبارت یکی از قدیمی‌ترین یاران امام خودداری کند و فیلمی را پخش نکند که اگر در دید معرض افکار عمومی داخلی و حتی خارجی واقع شود، جز بر عظمت پای‌بندی مردم به راه نورانی امام از آن چیز دیگری مستفاد نمی‌شود؟

کجای این فیلم و سخنان در نقد و تضعیف حاکمیت و رهبری و ... است که اینگونه بر عدم پخش آن اصرار می‌شود؟

هر چند خوشبختانه متن پیاده شده آخرین جملات یار دیرین امام در دسترس همه هست و در سایت‌ها منعکس شده است و از این جهت جای نگرانی نیست، اما کاش جامعه از دیدن تصویر آخرین لحظات عمر یار صدیق امام محروم نمی‌شد.

کاش مجلس خبرگان قانون اساسی دیگری تشکیل شود تا در اولین مصوبات قید ملی شدن و ملی و دولتی بودن رسانه ملی و رادیو تلویزیون جمهوری اسلامی برداشته شود تا موافق و منتقد و مخالف فارغ از سلیقه‌های تنگ مسئولان فعلی صدا و سیما آنچه را که مصلحت و مفید می‌دانند ـ البته در چارچوب قانون اساسی ـ بیان کنند و به مردم نشان دهند. تا معلوم شود افکار عامه چه می‌خواهد؟ به چه می‌اندیشد؟ به چه علاقه دارد؟ و از چه گریزان است؟ اگر این اتفاق مبارک روی دهد همگان احساس خواهند کرد با جامعه‌ای کاملاً متفاوت از جامعه فعلی که رسانه ملی به مردم ارائه می‌کند روبرو هستند و آن گاه برای این جامعه برنامه‌ریزی‌های دیگری خواهند کرد.

دوستان صدا و سیما باور کنید این گونه رویکرد سلیقه ای خدمت به افکار عمومی نیست . وقتی بخش های مختلف خبری رسانه تحت حاکمیت سلیقه شما نسبت به یک عروسی جناح مخالف شما و حضور چند ماشین پلاک دولتی در آن! این همه محشر بر پا می‌کند و دوربین به سراغ پارکینگ و خیابان مربوطه می‌فرستد! آیا هتک حرمت به بیت‌ امام و راه امام و هشدار آقای توسلی در این باره همانند یک عروسی ارزش نداشته و ندارد؟!

این روزها گوش ما کر شده است از اخبار کلمنته سرمربی خارجی دعوت شده به ایران که آیا چند ساعت در ماه در ایران می‌ماند و ... ای کاش آخرین حرف‌های منجر به مرگ شهادت گونه مرحوم آیت الله توسلی به اندازه یک خبر آقای کلمنته ارزش داشت!

دوستان رسانه ملی و جناب آقای ضرغامی لطفاً کمی جسارت و شجاعت داشته باشید و همانند لبخندهایی که در دیدار با ورزشکاران، بازیگران و روزنامه نگاران می‌زنید در تلویزیون ظاهر شوید و اعلام کنید هرگز خط و راه امام را در معرض خطر تحجر و ورود نظامیان به سیاست نمی‌بینید.

راستی در فروشگاه‌های اطراف صدا و سیما قیمت تره بسته‌ای چند است؟!

واقعا پرورش یافته مکتب خمینی می باشی که با این شجاعت وصراحت از دل وزبان امت خمینی ره بیان کرده اید ولی فایده ای ندارد وگوش شنوا وجود ندارد. فیلم درگذشت چهره ماندگار را در مراسم تجلیلش می توان پخش کرد ولی سخنان امام را از گلوی یار دیرینش نمی توان پخش کرد .جالب اینکه خبر رحلت انمرحوم در خبر ۳۰و۲۰ بعنوان خبر چندم خواندند ...