حواسمان از غزه پرت نشود

‌‌‌غزه حواسمان را پرت نکند

‌‌‌‌سومین هفته از هجوم وحشیانه اسرائیل به غزه در حالی به پایان می رسد که نشانه‌های سقوط اخلاق در دنیای سیاستمداران بیش از هر زمانی آشکار شده است. آنچه امروز در غزه می‌گذرد تنها حمله به یک گروه مقاوم، سلحشور و مردمی نیست که البته ممکن است برخی موضع‌گیری‌های پیشین آن مورد تایید برخی افراد نباشد. فاجعه غزه را حتی نباید تنها تلاش برای نابود کردن یک ملت دانست که البته این موضوع نیز اهمیت زیادی دارد. آنچه فجایع سه هفته اخیر غزه را در بالاترین درجه اهمیت قرار می‌دهد نهادینه شدن بی‌غیرتی درمیان کسانی است که حتی دیگر برای به خواب زدن خود هم تلاش نمی‌کنند. امروز در تمام کشورهای عربی در هر کوچه و خیابان فریاد همراهی ملت‌ها با مظلومان غزه به گوش می رسد و ضعیف‌ترین چشم‌ها نیز به راحتی می‌تواند تصویر پدری را ببیند که در شدت بُهت‌زدگی، نقاط تیر خورده در بدن سه فرزند خردسال خود را نشان می‌دهد که به دست جنایتکاران صهیونیست به شهادت رسیده‌اند، اما مدعیان دیروز »عروبت و غیرت عربی« حتی دیگر نام غیرت عربی را بر زبان نمی‌ا~ورند! کسانی که هر سال چند بار دور هم جمع می شوند و برای خالی کردن عقده‌ها، مالکیت ایران برجزایر سه گانه را زیر سوال می برند امروز حتی حاضر نیستند به دعوت یک هم زبان خود- امیر قطر- برای گردهمایی پاسخ دهند؛ مبادا ناچار شوند در کنار تکرار ادعاهای ضد ایرانی خود، کلامی هم در محکومیت جنایتکاران اسرائیلی بگویند و عجبا که بسیاری از سران عراق هم در این بی‌غیرتی‌ها، پای در همان راهی می‌گذارند که مبارک و سران عربستان، اردن، بحرین، امارات و کویت آغاز کننده و ادامه دهنده آن هستند.

این وضعیت البته باید برای سیاستمداران ایرانی - اعم از حکومتی و غیرحکومتی- هم عبرت آموز باشد. برخی مسئولان دولتی و حامیان آنها،‌دریکی دو سال اخیر مرتبا تعداد سفرها و ملاقات با بعضی از همین سران عرب را از موفقیت‌های بی نظیر دولت فعلی بر‌شمرده‌اند. در همین مدت رسانه‌های طرفدار دولت نیز به نمایش عکس‌هایی ‌پرداختند که مسئولان دولتی را دست در دست بعضی از سران کشورهای عربی نشان می‌داد. امروز باید بر مسئولان دولتی آشکار شده باشد که در محاسبات خود نسبت به مبانی فکری و سیاسی بسیاری از سران عرب اشتباه کرده‌اند. همانطور که قاعدتا برای همگان آشکار گردید که مردم اسرائیل از بدترین مردم در سراسر جهان هستند به طوری که سران رژیم صهیونیستی برای جلب آرای آنها در انتخابات آینده، مسابقه »کودک کُشی« در غزه به راه انداخته‌اند. بعضی از گروه‌های سیاسی مدعی روشنفکری و پیشتازی هم باید امروز فهمیده باشند که برخی سخنان آنان در مقصر جلوه دادن گروه‌های مقاومت،‌حتی دیگر برای »نمایش روشنفکری « به کار نمی‌ا~ید. اکنون همه ما باید بدانیم که غزه،‌خاکریز اولیه‌ای است که »دشمنان اخلاق« اگر خدای نخواسته در آن به کوچک‌ترین موفقیتی برسند گام‌های بعدی را در سایر نقاط جهان برای به خاک سپردن »انسانیت« بر‌خواهند داشت.

اما روی دیگر سکه به مسائل داخلی باز می‌گردد. حقیقت آن است که دشمنان ملت‌های آزاده جهان، تلاش می‌کنند با هر تیری چند نشانه را بزنند. قطعا یکی از این اهداف ونشانه‌ها،‌جلوگیری از پیشرفت و توسعه ملی و همه جانبه کشورهای مستقل - از جمله ایران- است. پس مراقب باشیم انجام وظایف انسانی نسبت به مظلومان غزه، ‌حواس ما را از برخی تحولات مدیریتی و اقتصادی داخل کشور منحرف نکند. اخباری که در روزهای اخیر در رسانه‌ها و مطبوعات -اعم از اصلاح طلب و اصولگرا- منتشر شده است نشان می‌دهد که احتمالا بعضی از مدیران، تمایل دارند از فضای فعلی برای تثبیت بی سرو صدای برخی تصمیمات خود بهره‌گیری نمایند. اعتراض همزمان چند رسانه اصولگرا و اصلاح‌طلب به قراردادگازی با ترکمنستان و عدم پاسخگویی مسئولان مربوطه به آن، اعلام قطعیت واگذاری اپراتور سوم مخابرات به یک شرکت اماراتی و سکوت اصولگرایانی که تنها چهار سال قبل ورود یک شرکت خارجی - ترک سل- به سیستم مخابراتی کشور را برخلاف امنیت می‌دانستند، ‌کنار گذاردن بی سرو صدای یک استیضاح و جلوگیری از افشاگری یک نماینده در خصوص تعداد واقعی امضا کنندگان استیضاح و کسانی که امضای خود را پس گرفته‌اند، ابراز تردید »وزیر کار دولت نهم« نسبت به آمارهای مربوط به کاهش بیکاری و نگرانی او از رکود اقتصادی، تاخیر بی‌سابقه در تقدیم بودجه سال ۸۸ به مجلس که قطعا میزان دقت نمایندگان در بررسی آن را تحت تاثیر قرار می‌دهد، افزایش بی سرو صدای نرخ سود بانکی علیرغم تبلیغات پر حجم در مورد کاهش نرخ سود، بلاتکلیفی در ارائه گزارش سالیانه دولت از عملکرد برنامه چهارم و نهایتا افول ناگهانی اظهار نظرها نسبت به مبانی مورد نظر دولت در طرح تحول اقتصادی علیرغم کیفیت و کمیت ابراز نگرانی‌ها در ماههای اخیر،‌از موضوعاتی است که به نظر می‌رسد تاحدودی تحت‌الشعاع انجام وظیفه اخلاقی ،‌دینی وانسانی نسبت به حوادث غزه قرار گرفته است.

فراموش نکنیم که اگر می‌خواهیم از سایر هم‌کیشان و هم نوعان خود در سراسر جهان حمایت موثر داشته باشیم شرط اولیه آن، قوت داخلی است که این قوت نیز مستلزم دقت کافی در همه امور و وانگذاردن هیچ مسئله‌ای به خاطر مسئله دیگر است.