گذار از عوام گرایی به حامی‌گرایی و نظامی‌گرایی دولت

پس از انقلاب ۱۹۷۹ (۱۳۵۷)، كشور ایران دو نوع ساختار غیرطبقاتیِ قدرت را تجربه كرده است: عوام‌گرایی و حامی گرایی.