جامعه بین الملل با دیدن تصاویر جنایت اخیر صهیونیست ها در ساحل غزه، صهیونیست ها را محكوم و خواستار انجام تحقیقات بین المللی درباره این جنایت هولناك و مجازات عاملان آن شد؛ ولی آمریكا نه آنكه اقدامات ننگین و شرم آور اشغالگران قدس را محكوم نكرد، بلكه از قربانی خواست كه به جانی حمله نكند و به بهانه اینكه "اسرائیل" از موجودیتش دفاع می كند، مهر تایید بر جنایات ارتش اولمرت زد.

جنایت ها و كشتارهای بی امان اشغالگران هرگز متوقف نخواهد شد و تصویر "هدیل غالیه" دخترك هراسان و بی پناه فلسطینی كه در یك لحظه اعضای خانواده اش را در حمام خون غرقه دید، آخرین تصویر نخواهد بود و فریاد جگرسوز هدیل كه از پیكر بی جان پدر می خواست كه تنهایش نگذارد، آخرین فریاد یك كودك فلسطینی نخواهد بود.

آری! كشتارهای هولناكی كه فرزندان صهیون به راه می اندازند، بسیاری از كودكان فلسطینی را در چنین موقعیتی قرار داده و می دهد. جامعه جهانی با دیدن تصاویر تاثر برانگیز و فاجعه بار جنایت اخیر صهیونیست ها در غزه تنها به یك همدردی اكتفا كرد و دیدن این چنین فجایعی، نتوانست وجدان در خواب غنوده جامعه بین الملل كه امروز در برابر هیمنه و سلطه آمریكا سر فرود آورده است، را بیدار كند. در كنار این، واشنگتن نیز در كمال وقاحت از محكوم كردن جنایت ارتش "اسرائیل" سر باز زد.

آمریكا نیز دست كمی از اشغالگران قدس ندارد. هر دو دولت صهیونیستی و آمریكایی با خونسردی تمام دست به كشتارهای بیرحمانه می زنند، بدون آنكه ترسی از مجازات و یا واهمه ای از اقدامات شورای امنیت داشته باشند و شورای امنیت نیز آنجا كه بحث بر سر منافع "اسرائیلی ها" باشد و فرد كشته شده یك صهیونیست باشد، فریاد سر می دهد و بیانیه و قطع نامه در حمایت از فرزندان صهیون صادر می كند، [ولی اگر بحث بر سر منافع فلسطینی ها و كشته شدن صدها شهروند بی دفاع فلسطینی باشد، سكوت اختیار می كند.] دولت آمریكا نیز به خاطر دفاع از كشتاری كه صهیونیست ها در ساحل غزه به راه انداختند و در نتیجه آن شماری از افراد بی گناه كه تنها می خواستند لحظاتی را به دور از فقر و بیچارگی كه البته آن هم نتیجه اقدامات مستقیم اشغالگران بود، در ساحل غزه به سر ببرند، در اقدامات جنایتكارانه دشمن صهیونیستی، ادامه اشغالگری و ادامه چالش شریك است.

پرسش اینجاست، چطور دولت آمریكا خود را در این كشتارها، ادامه اشغالگری های دشمن صهیونیستی و همچنین از بین بردن هر گونه فرصت صلح و سازش شریك می كند؟ این پرسشی است كه شاید به فكر كسانی كه چشم امید به آمریكا بسته اند و واشنگتن را دستی می دانند كه به سمت آنان برای نجات، آزادی، دموكراسی و عدالت دراز شده است، خطور كند. كسانی كه معتقدند آمریكا در جنایت های بیرحمانه رژیم صهیونیستی مشاركتی ندارد و دستش به خون فلسطینی ها آلوده نیست، باید به تاریخ و ده ها باری نگاه كنند كه آمریكا با استفاده از حق وتوی خود در شورای امنیت، از اقدامات تجاوزكارانه اشغالگران قدس حمایت كرد، آن همه به بهانه های واهی همچون: "اسرائیل حق دارد از خدش دفاع كند." كه البته باید به همه اینها فشارهایی كه كشورهای عربی به نفع صهیونیست ها به فلسطینیان وارد می آورند، را نیز اضافه كنیم.

كسی كه اعتقاد دارد آمریكا شریك جنایت های بی امان صهیونیست ها و كشتار خانواده "غالیه" در ساحل غزه نیست به واكنش متفاوت جامعه بین الملل و آمریكا در قبال این مسئله بنگرد. جامعه بین الملل با دیدن تصاویر جنایت اخیر صهیونیست ها در ساحل غزه، صهیونیست ها را محكوم و خواستار انجام تحقیقات بین المللی درباره این جنایت هولناك و مجازات عاملان آن شد؛ ولی آمریكا نه آنكه اقدامات ننگین و شرم آور اشغالگران قدس را محكوم نكرد، بلكه از قربانی خواست كه به جانی حمله نكند و به بهانه اینكه "اسرائیل" از موجودیتش دفاع می كند، مهر تایید بر جنایات ارتش اولمرت زد.... ولی سوال اینجاست، آیا افراد آن خانواده ای كه در ساحل غزه هدف قرار گرفتند، آیا موشك و یا بمبی بودند كه قرار بود به سمت شهرك نشینان اشغالگر صهیونیست و یا مجرمان جنگی "اسرائیلی" شلیك شوند یا آنكه افرادی بی دفاع بودند كه خود نیاز به حمایت دیگران داشتند.

به راه انداختن كشتارهای وحشیانه ویژگی مشترك اشغالگران صهیونیست و آمریكایی در فلسطین و عراق است و هیچ جای شگفتی نیست اگر واشنگتن چنین موضعی در قبال جنایت های صهیونیست ها می گیرد، ولی عرب ها باید در صدد تجدید نظر در اندیشه های خود بر آیند و دست به دست هم داده و پشتیبان ملت فلسطین باشند و این ملت بی دفاع را در مقابل تروریسم صهیونیستی و آمریكایی یاری دهند.