آنچه رژیم صهیونیستی را به تلاش برای رهایی این نظامی وا می دارد، ضربه ای است كه فلسطینیان توانستند به جایگاه "اسرائیل" بزنند. در واقع این رژیم تلاش می كند كه با این حملات ویرانگر خود نه تنها نظامی اش را آزاد كند، بلكه در خصوص چگونگی تعامل با قدرت "اسرائیل" به فلسطینیان هشدار دهد و آن ها را نسبت به تبعات هر گونه عملیات آگاه سازد.

هزاران اسیر فلسطینی از ده ها سال پیش همچنان در زندان های اشغالگران صهیونیست رنج می برند و جهانیان سكوت اختیار كرده اند، اما تنها یك اسیر صهیونیستی در نزد فلسطینیان آن چنان آشوبی به پا كرده كه تمام دنیا خواهان آزای وی شده اند. چگونه می توان این مسأله دشوار را حل كرد و هر اتفاقی را كه بعد از اسارت این نظامی صهیونیستی روی می دهد، مخالف منطق و عقل دانست.

نظامیان صهیونیست به محض اسارت یك نظامی صهیونیستی افسار گسیخته به هیچ جانداری رحم نمی كنند، در حالی كه خود آن ها روزانه فلسطینیان را بازداشت و بدون محاكمه زندانی می كنند و بی گناهان را به قتل می رسانند و یا این كه آواره می سازند و روستاها را بر روی سر صاحبانش ویران می كنند و فلسطینیان را حتی از ابتدایی ترین حقوق خود برای زندگی در سرزمین آبا و اجدادیشان محروم می كنند، بدون این كه این مسأله را تجاوز به حقوق دیگران قلمداد كنند و جهان غرب و شرق كاری انجام دهند و بدون این كه خواهان توقف این جنایات باشند.

از زمان اسارت این نظامی صهیونیستی، رژیم اشغالگر قدس مانند باندهای تبهكار ـ همچنان كه زهافا گلئون گفتند ـ عمل می كند، آمریكا هم بدون هیچ كم و كاستی از آن حمایت می كند و حتی كاسه داغ تر از آش شده و مواضعش حتی از "اسرائیل" تندروتر شده است. انگار كه این نظامی صهیونیستی، آمریكایی است نه اسرائیلی، انگار كه این اتفاق به هیبت آمریكا خدشه وارد كرده است.

در عین حال، واكنش جهان عرب بسیار ضعیف و نومید كننده است. موضعی یكپارچه در قبال اقدمات غیر قابل توجیه رژیم صهیونیستی و آمریكا اتخاذ نمی كند، و حتی مانند آمریكا كه همیشه همه تجاوزات اسرائیل علیه غیرنظامیان فلسطینی را دفاع از نفس می داند، جهان عرب هیچ گاه حملات گروه های مقاومت را دفاع از جان و نفس نخوانده و كاری نكرده است كه این رژیم و آمریكا را به عقب نشینی از حملات ویرانگر خود كه غیرنظامیان و زیرساخت های اقتصادی نوار غزه را بی محابا هدف قرار داده، مجبور كند. رژیمی كه هیچ ارزشی برای كلمه انسانیت كه در فرهنگ صهیونیست ها از قلم افتاده قائل نیست. در این وضعیت می بینیم كه موضع جهان عرب بسیار ضعیف و ناچیز است و نمی تواند در مقابل موضع سرسختانه طرف دیگر مقاومت كند.

چرا جهانیان در قبال حوادث فلسطین سكوت اختیار كرده اند؟ آیا در میان آن ها مرد رشیدی نیست كه ببیند "اسرائیل" چگونه به اسارت یك نظامی اش با اقداماتی وحشیانه كه هیچ سنخیتی با اصول جنگ ندارد، پاسخ می دهد. اعضای حكومت فلسطین را می رباید و بدون هیچ شرم و حیایی هم به این كار خود افتخار می كند و دفاتر اسماعیل هنیه نخست وزیر را بمباران می كند و حتی فراتر از آن هم رفته و اعلام می كند كه در صورت قتل این نظامی، هنیه را ترور می كند.

ملاحظه می شود كه "اسرائیل" چگونه با مطرح كردن احتمالاتی درباره سرنوشت نظامیان خود، اهداف پلیدی را دنبال می كند. این گونه پیداست كه "اسرائیل" با هدف انجام هر چه بیش تر عملیات های وحشیانه نمی خواهد این نظامی اش زنده باشد، بلكه می خواهد وی كشته شود و این امر را برای حملات گسترده بیش تری به فلسطینیان دستاویز قرار دهد. این در حالی است كه مطالبات فلسطینیان شفاف و مشخص است و هدف خود را كشتن این نظامی اعلام نكرده اند، بلكه خواستار آزادی هزار اسیر در مقابل آزادی این نظامی شده اند، اما "اسرائیل" جز صدای خود صدای دیگری را نمی شنود و تنها كارش تهدید و وعده و وعید است.

وقتی هدی غالیه در صفحات تلویزیون های جهان ظاهر شد و برای خانواده از دست رفته اش (كه صهیونیست ها آشكارا و در روز آن ها را در كنار ساحل دریا به شهادت رساندند، خانواده ای كه نه حامل سلاح بودند و نه آزارشان به كسی رسیده بود) گریه می كرد، این جهان هیچ واكنشی از خود نشان نداد. انگار كه خون انسان فلسطینی هیچ ارزشی ندارد تا كسی بخواهد جلوی ریختن آن را بگیرد.

یك خانواده در چند ثانیه از بین رفت بدون این كه گناهی مرتكب شده باشند و جهان عرب هم هیچ واكنشی از خود نشان نداد و شرق و غرب هم طبق معمول سكوت را پیشه كرد اما به محض این كه یك نظامی صهیونیستی اسیر شد، می بینیم كه اوضاع كاملا فرق كرد. انگار كه طرف فلسطینی متجاوز و زورگو و طرف صهیونیستی صلح طلب و مظلوم است و انگار كه فلسطینیان نظامیانی را به اسارت گرفته اند كه در قلب و دلشان حب انسان فلسطینی و بقیه ملت های جهان وجود دارد! غافل از این كه این صهیونیست ها دشمن بشریت هستند.

آنچه عجیب و شگفت انگیز است این كه مسئولان صهیونیستی از گفتن برخی سخنان تحریك آمیز دست نمی كشند. به عنوان مثال بنیامین بن الیعازر وزیر امور زیربنایی به رادیو نظامی دشمن صهیونیستی گفته است:«هر اندازه كه حكومت قاتلان (دولت جدید فلسطین) به این سرعت پیش می رود، به همان اندازه وضعیت فلسطینیان بهتر می شود.» نمی ندانم كه چگونه بیننده و خوانده می تواند این عبارت را درك كند. چگونه ممكن است كه دولت فلسین قاتل باشد و قاتل خود را قربانی بی گناهی معرفی كند و قربانی واقعی قاتل و تروریسم و متجاوز شناخته شود؟

چگونه ممكن است كه ملت های جهان فریب چنین سخنان پلیدی را می خورند و چگونه اجازه می دهند كه گرگ هر زمان كه بخواهد می تواند خود را شیر معرفی كند و هر زمان كه بخواهد خود را قربانی می كند و جهانیان هم دنباله رو آن باشند، تنها به این علت كه تنها قدرت نظامی و اقتصادی جهان حامی و پشتیبان این رژیم اشغالگر است.

اخیرا نیز باید به تفاوت اهداف دو طرف فلسطینی و صهیونیستی در خصوص عملیات های اخیر آن ها اشاره كنم. گردان های شهید عزالدین قسام كه این نظامی را به اسارت گرفته اند، مطالبات خود را به صورت شفاف و مشخص اعلام كردند كه عبارتند از آزادی هزار اسیر فلسطینی از زنان و كودكان زیر هجده سال، به این معنا كه اسارت این نظامی صهیونیستی اقدامی متجاوزانه نیست و با هدف به نمایش گذاشتن مهارت های جنگی این گردان ها ـ كه حتی خود صهیونیست ها هم به آن اعتراف كرده اند ـ صورت نگرفته است، بلكه اعلام كردند كه با هدف رهایی زنان و كودكان اسیر از زندان های اشغالگران این نظامی را به اسارت گرفته اند.

اما به نظر نمی رسد كه هدف "اسرائیل" از این حملات آزادی این نظامی اسیر باشد. اهداف "اسرائیل" فراتر از آزادی این نظامی است. آنچه رژیم صهیونیستی را به تلاش برای رهایی این نظامی وا می دارد، ضربه ای است كه فلسطینیان توانستند به جایگاه "اسرائیل" بزنند. در واقع این رژیم تلاش می كند كه با این حملات ویرانگر خود نه تنها نظامی اش را آزاد كند، بلكه در خصوص چگونگی تعامل با قدرت "اسرائیل" به فلسطینیان هشدار دهد و آن ها را نسبت به تبعات هر گونه عملیات آگاه سازد.

آنها بر باطل بودن خود اصرار می ورزند و ما بر حق بودن خود ضعیف و ناتوان هستیم. چه وقت می توانیم كه یكصدا و یكپارچه در روی آنها بایستیم، تا این كه حداقل جهان را به اتخاذ موضعی برای فشار بر "اسرائیل" جهت متوقف ساختن حملات ددمنشانه اش علیه ملت بی دفاع فلسطین و آزادی اسرای فلسطینی قبل از آزادی یك نظامی صهیونیستی وادار سازیم.