هر كس به بررسی سیاست های كاخ سفید در طول دهه های مدید، به ویژه از زمان روی كار آمدن ویلسون در دوره جنگ اول جهانی و بعد از آن در زمان دیگر دولت های آمریكایی ـ صرف نظر از گرایش شان به حزب جمهوری خواه و یا دموكرات ـ نگاهی بیاندازد، به این نتیجه واضح و مبرهن می رسد كه سیاست آمریكا در گرو دیدگاه های سازمان جهانی صهیونیسم است.

اگرچه ایالات متحده بعد از جنگ اول جهانی، در راستای تلفیق منافع راهبردی خود كه مبتنی بر كنترل مناطق استراتژیك، منابع نفت و جایگزین استعمار قدیم شدن بود، با منافع سازمان جهانی صهیونیسم كه هدف اصلی اش تشكیل یك رژیم یهودی در فلسطین بود، می كوشید ؛ ولی در دوره پس از جنگ سرد و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در دهه پایانی قرن بیستم تا به امروز، تحقق منافع سازمان جهانی صهیونیسم و دولت عبری را در راس برنامه های خود قرار داده است.

امروز كاخ سفید تنها از دریچه سازمان های صاحب نفوذ صهیونیستی به منافع خود می نگرد و در این راه از امنیت ملی، منافع و حقوق ملت آمریكا نیز مایه می گذارد، ملتی كه به خاطر مالیات های كمرشكنی كه كاخ سفید به نفع رژیم صهیونیستی و جنگ های این رژیم دریافت می كند، به داد آمده است ... امروز ایالات متحده آمریكا، ارتش و خون فرزندان خود را در جنگ هایی فدا می كند كه تنها به نفع سازمان جهانی صهیونیسم و رژیم اشغالگر قدس است كه نمود این مسئله را می توانیم در جنگ سه ساله عراق بیابیم ؛ جنگی كه ممكن است، ادامه یابد و آتش آن دیگر كشورهای دور و نزدیك را نیز به خود بكشد كه تمامی اینها به خاطر خدمت به سازمان های صهیونیستی، پروژه های توراتی شان و طرح خاورمیانه جدیدشان صورت می گیرد.

دولت های مختلفی كه در آمریكا بر سر كار آمدند، در خود جماعت های صاحب نفوذ صهیونیست را جای می دادند كه در تمامی سازمان ها و نهادهای وابسته به دولت، اقتصاد و امور نظامی آمریكا حضور داشتند و در پست های كلیدی و حساس آن فعالیت می كردند. برخی از این جماعت های صاحب نفوذ یهودی در مراكز تصمیم گیری در كاخ سفید فعالیت می كردند و یا حداقل در پست هایی مشغول كار بودند كه بر صاحبان سلطه و تصمیم گیری در آمریكا تاثیر داشتند ... این امر به جایی رسید كه به نظر بسیاری از پژوهشگران در دنیا، رژیم صهیونیستی به قدرت و دولتی بزرگ و موثر در رخدادهای عالم بدل شد ؛ دولت بزرگی كه در برخورداری از حق وتو با آمریكا شریك است و آمریكا نیز از این حق تنها به نفع این رژیم و جنگ هایش استفاده می كند.

اگر چه ما در دوره بعد از جنگ سرد، به دنبال فروپاشی بلوك شرق و باز شدن عرصه مناسب برای ظهور آمریكا به عنوان یك قدرت یاغی، شاهد حاكمیت و سلطه شبه مطلق آمریكا بر عرصه جهانی هستیم؛ ولی به دنبال نفوذ سازمان جهانی صهیونیسم در امور اقتصادی، سیاسی، دینی، رسانه ای و هنری ایالات متحده، حضور رو به رشد آمریكا در عرصه جهانی جای خود را به نفوذ صرف و شبه مطلق صهیونیست ها داد با این تفاوت كه این نفوذ و سلطه با نام آمریكا صورت می گرفت ؛ یعنی اینكه آمریكا به عنوان كفیل "اسرائیل" و به نفع صهیونیسم بر جهان حكم می راند.

مسائلی كه باعث شد ایالات متحده آمریكا به زیر سیطره سازمان صهیونیسم و نفوذ یهودی ها برود و به جایی برسد كه دیگر به كشوری بدون استقلال داخلی و اراده سیاسی شبیه شود، بسیار است و برخی آنها در ارتباط كامل با هم هستند. اجمالا می توان گفت كه از مهم ترین این دلایل و مسائل می توان به نفوذ سازمان یافته لابی صهیونیسم، نئومحافظه كاران، گسترش نقش كلیساهایی كه تحت نفوذ عناصر و مذاهب یهودی قرار داشتند و چیزی به نام صهیونیسم مسیحی را به وجود آوردند و همچنین وجود یك شبكه گسترده و پیچیده ماسونی آمریكایی اشاره كرد كه بر حیات سیاسی این كشور حاكمیت داشت و از میان آنها روسای جمهور و افراد ذی نفوذ و صاحب منصب بیرون می آمد كه پست های كلیدی را در مراكز حاكمیت و تصمیم گیری از كاخ سفید گرفته تا وزارت دفاع، پنتاگون، وزارت اطلاعات، پلیس فدرال و خزانه به عهده داشتند.

●نخست: نقش لابی یهودی و تاثیرش بر زندگی آمریكایی ها

شمار یهودیان در ایالات متحده آمریكا در زمان الكساندر دوم (۱۸۸۱) از ششصد هزار یهودی تجاوز نمی كرد. بعد از ترور الكساندر و كشف این مسئله كه یهودیان نیز در عملیات ترور نقش داشته اند، موجی از كینه و نفرت نسبت به یهودیان در روسیه و اروپا گسترش یافت كه در آن زمان به نام گسترش موج "آنتی سمتیسم" شناخته می شد و باعث شد كه صدها هزار یهودی به آمریكا مهاجرت كنند.

هدف یهودی ها از این مهاجرت فرار از موج نفرت اروپایی ها و چشم طمعی بود كه به تجارت در عالم جدید دوخته بودند. شمار یهودیان در سال ۱۹۰۳ به ۴ میلیون نفر رسید و در حال حاضر شمار آنها به مرز ۶ میلیون نفر رسیده است كه ۳ درصد از جمعیت آمریكا را تشكیل می دهند. این در حالی است كه یهودیان ۱۴ درصد از كارمندان ادارات مختلف آمریكا، یعنی بیش از ۴ برابر نسبت جمعیتی آنان در این كشور را تشكیل می دهند.

یهودیان به سازمان بندی دقیق، تاكید بر تشكیل جمعیت ها و انجمن های یهودی و حضور به عنوان یك قدرت موثر بر زندگی آمریكایی ها شهرت دارند.

اگر مشاركت عموم شهروندان آمریكایی در انتخابات ـ از مجموع تمامی افراد واجد رای دادن ـ از مرز ۵۰% نگذرد، یهودیان آمریكایی مشاركتی ۱۰۰ درصد در آمریكا دارند. از دیگر سو، ۴۰ درصد از یهودیان این كشور یعنی در حدود ۲.۵ میلیون نفر در ایالت نیویورك (پایتخت تجاری و اقتصادی آمریكا) زندگی می كنند و ۱۲ درصد از افراد واجد شرایط رای دادن در این ایالت را تشكیل می دهند كه این مسئله از آنها یك قدرت موثر ساخته است كه حساب زیادی بر روی آن باز می كنند.

بر اساس آمارهایی كه در سال ۱۹۸۰، در شماره ۱۵ مجله روسی اكونومیست منتشر شد، یهودیان ۲۰ درصد اساتید دانشگاه ها، ۲۰ درصد از تعداد وكلا و ۱۰ درصد از مجموع پزشكان این كشور را تشكیل می دهند و در حال حاضر امور بانكی، تجاری و بورس را تحت كنترل خود دارند. یهودیان پست های محوری را در صنایع سنگین، نفت، فضا و الكترونیك به عهده دارند و شركت های بزرگ نظامی مانند شركت "لاكهاید ایركرافت" متخصص در زمینه تولید جنگ افزارها، هواپیماهای غیر نظامی و تجهیزات الكترونیكی، شركت "جنرال واین افلس" كه سفارش های پنتاگون در زمینه ساخت موشك های قاره پیما و زیردریایی های اتمی را اجرا می كند و شركت های "جنرال موتورز" و "شفرلیت" زیر نظر آنان و یا با سرمایه مستقیم آنان اداره می شود.

به علاوه تمامی چیزهایی كه ذكر آن رفت، یهودیان سیطره تقریبا كاملی بر رسانه های جمعی، تلویزیون، مطبوعات، هنر و سینما داشتند كه از جمله این رسانه ها می توان به ایستگاه تلویزیونی ABC، CBS، NBS، روزنامه نیویورك تایمز، نیویورك پست و واشنگتن پست اشاره كرد.

یهودیان به خاطر سرمایه عظیم شان و حضور گسترده در حیات اقتصادی، رسانه ای و سیاسی آمریكا یك گروه فشار فعال را در عرصه سیاسی این كشور به وجود آوردند كه به نام لابی یهودی آمریكا شناخته می شود.

در فرهنگ نامه های انگلیسی، واژه "لابی" به گروهی از فعالان اطلاق می شود كه منافع ویژه ای را دارند و كارمندان عادی به ویژه قانونگذاران را برای اتخاذ تصمیماتی كه در راستای تحقق منافع شان باشد، تحت فشار قرار دهند.

بر اساس قانونی كه در سال ۱۹۴۶، در آمریكا به تصویب رسید، این حق به اقشار مختلف در این كشور داده شد كه گروه های فشاری را برای تحقق منافع خود تشكیل دهند. یهودیان سازمان "ایپاك" (كمیته روابط آمریكا و اسرائیل) را در سال ۱۹۵۹ بنیان نهادند و آن را با نام سازمان "سی كنن" در وزارت دادگستری آمریكا به ثبت رساندند و در آن زمان به نام وكیل یك دولت بیگانه (اسرائیل) شمرده می شد.

در حال حاضر، ایپاك با شورای اتحادیه فدرال یهود، كنفرانس بین المللی یهود، سازمان های صهیونیستی آمریكایی و سازمان "بنای بریث" (یك سازمان فراماسونری) در راستای منافع رژیم صهیونیستی فعالیت می كند.

ایپاك تاكید بسیاری دارد بر اینكه نمایندگانش در تمامی نشست ها و جلسات علنی سنا و كنگره شركت كنند. این سازمان همچنین توجه بسیاری را نیز به ارتباط با تمامی اعضا و كارمندان كنگره، ارائه خدمات به آنها و ایجاد بستری برای سفر آنها به فلسطین اشغالی مبذول می دارد كه هدف از تمامی این اقدامات، تاثیر در این افراد و سوق دادن آنها به سمت اتخاذ مواضع و وضع قوانینی است كه در حمایت مطلق از رژیم صهیونیستی باشد.

تمامی مسائل فوق الذكر باعث شد تا اسحاق رابین ـ هنگامی كه سفیر رژیم صهیونیستی در آمریكا بود ـ بگوید: "ارتباط ملت و دولت آمریكا با اسرائیل، فراتر از وزن تاثیری اقلیت یهودی ساكن این كشور است." (۱)