در قتل عام و جنایت وحشیانه خونینی كه این روزها در شهرك بیت حانون در شمال نوار غزه به دست اولمرت و گروهك تروریستش رخ می دهد، در هر نیم ساعت یك فلسطینی كشته می شود و ده فلسطینی دیگر نیز زخمی شوند. این وضع سه علت اصلی دارد: نخستین و مهم ترین آنها این است كه دولت های عربی از انجام مسئولیت شرعی و ملی و قومی و اخلاقی خود دست كشیده اند و فقط به بازی با كلمات مشغول اند و هیچ اقدام عملی انجام نمی دهند و همین بازی با كلمات دومین علت را سبب شده است و آن قتل عام های وحشیانه ای است كه همه شعارها درباره انسانیت و حقوق بشر را به زیر سوال می برد و این جنایت ها از سوی دشمن قلدر و وحشی صفتی صورت می گیرد كه در تلاش است شروط غیر منطقی و احمقانه و غیر قابل اجرایش را بر فلسطینیان تحمیل كند.

علت سوم رخ دادن چنین جنایت هایی، طرفداری كوركورانه و دائمی آمریكا از جنایت های "اسرائیل" و انواع اشكال تروریسم صهیونیستی است. آمریكا به ایهود اولمرت تروریست امكان داده است تا همه عرف ها و معاهدات و قوانین بین المللی و حقوق بشر را زیر پا بگذارد و به هیچ یك از آنها وقعی ننهد، زیرا می داند كه مجازات نمی شود. این تروریست افراطی، با قلدرمابی كامل مدعی می شود كه این قتل عام ها و كشتارهای بی رحمانه ده ها زن و كودك تا زمان تحقق اهداف رژیم صهیونیستی ادامه خواهد یافت و این اهداف، توقف شلیك موشك های دست ساز فلسطینیان است كه نگرانی زیادی برای نظریه پردازان امنیتی رژیم صهیونیستی به بار آورده است.

می توان علت چهارمی را هم به جمع علل جسارت صهیونیست ها به تجاوز به فلسطینیان افزود و آن اختلافات و انشعاب های داخلی میان طرف های فلسطینی است كه تا سر حد جنگ داخلی نیز پیش رفت و برخی اولویت های غیر فلسطینی را بر خواسته ها و مطالبات و اولویت های فلسطینی ترجیح دادند. اشغالگران صهیونیست قصد دارند برای در هم شكستن ارده مقاومت ملت فلسطین، حقوق و جان فلسطینیان را نابود كنند، همان اراده ای كه شیر زنان فلسطینی در مقابل نیروهای تا بن دندان مسلح قدرتمندترین ارتش در منطقه، به نمایش گذاشتند، همان زنانی كه این قدرت تروریستی را به چالش كشیدند.

از این رو باید گفت كه وضعیت روشن تر از این نمی شود، زیرا عرب ها آمادگی قطع ارتباط با دولت اشغالگر صهیونیستی یا حتی اشاره به آن را به عنوان برگه ای برای تحت فشار قرار دادن این رژیم جهت وادار كردن آن به پذیرش صلح و ایجاد امنیت مشترك در منطقه، ندارند، هر چند كه این رژیم جنایت پیشه، از هیچ تجاوزی ابایی ندارد و آشكارا با صلح و امنیت منطقه از در دشمنی در آمده است. حكومت های عرب بدان پایه از سستی و زبونی رسیده اند كه حتی توان خشمگین ساختن دشمن صهیونیستی را ندارند، زیرا از خشم دولت آمریكا می هراسند، همان دولتی كه از تروریسم صهیونیستی حمایت و تجاوزات و كشتارهای رژیم غاصب صهیونیستی را "دفاع از خود" می نامد، زیرا به نظر می رسد كه آمریكایی ها و صهیونیست ها فلسطینیان را مستحق قتل ـ خواه با موشك و خواه با گلوله های توپ ـ می دانند. موشك ها و گلوله ها خانه ها را می شكافند و اتاق خواب كودكان بی دفاع و بی گناه فلسطینی را به قتلگاه آنان تبدیل می كنند، موشك و گلوله هایی كه از هواپیماهای جنگی ساخت آمریكا، یا سلاح های پیشرفته و ناشناخته ساخت این كشور شلیك می شوند و قدرت زیادی در تخریب و متلاشی كردن هر چیزی از جمله پیكر انسان را داراست و هر كس كه با آن هدف قرار گیرد، هیچ گاه بهبود نمی یابد.