پیروزی جنبش مقاومت اسلامی حماس در انتخابات مجلس قانونگذاری فلسطین، واكنش های متفاوتی را میان طیف های مختلف سیاسی جامعه اسرائیل داشته است. در اینجا به دو واكنش اشاره می شود.

برخی از جریان ها بر این باور ند كه اسرائیل باید تلاش كند تا هرچه زودتر دولت حماس را با شكست مواجه سازد، و از تثبیت آن در داخل سرزمین های اشغالی فلسطین جلوگیری كند.

طرفداران این رویكرد معتقدند كه باید راهبردی تدوین شود كه در چارچوب آن، دولت فلسطین در محاصره قرار گرفته، و با درگیر كردن آن در مسائل مهم ولی فرعی مختلف، زمینه برای تضعیف آن، فراهم شود، این امر دولت جدید فلسطین را مجبور خواهد ساخت یا به خواسته های اسرائیل تن دهد، یا اینكه وارد درگیری های خسته كننده و فرساینده ای شود كه رهایی از تبعات سیاسی آن برای جنبش حماس دشوار باشد. تبعات و پیامدهای این درگیری ها علاوه براینكه هزینه های سنگینی بردوش این جنبش تحمیل خواهد كرد، چالش های روحی و معنوی بسیاری نیز برای آن ایجاد می كند.

در همین حال، جریان دیگری در اسرائیل وجود دارد كه می گوید، باید به دولت حماس فرصت داد تا به كار خود ادامه دهد، زیرا این دولت تحت فشار واقعیات موجود و شرایط مترتب برآن قرار خواهد گرفت، درنتیجه ناگزیر خواهد شد تا در مواضع سیاسی خود تجدیدنظر كند و به طرف مقابل امتیازات واقعی اعطا نماید، طبیعی است كه اسرائیل می تواند از این شرایط، نفع زیادی ببرد. پس، اسرائیل باید ترجیح دهد كه این جنبش گرفتار مسائل سیاسی جزیی شود و این وضع، شرایط جدیدی را موجب خواهد شد.

به هرحال، تحولات جاری نشان می دهد كه رژیم اسرائیل روش اولی را مقابل دولت حماس به كار گرفته است و تلاش می كند تا با محاصره، تحریم، فشار، تهدید و به اسارت گرفتن اعضای دولت حماس، كاری كند كه این دولت ساقط شود. بیشتر تحلیل هایی كه در روزنامه های عبری پس از پیروزی حماس در انتخابات مجلس قانونگذاری فلسطین در تاریخ ۲۵ ژانویه ۲۰۰۵ (۵بهمن ۱۳۸۴) منتشر گردید، روشن ساخت كه اسرائیل از این حادثه غیرمتنظره ضربه خورده است. به خصوص اینكه، جنبش حماس در انتخابات فوق به اكثریت قابل توجهی دست یافت و ۷۶كرسی از ۱۳۲كرسی را به دست آورد.

شواهد و نظرخواهی هایی كه قبل از انتخابات وجود داشت، چنین نتیجه ای را پیش بینی نمی كردند، بلكه در پیش بینی و ارزیابی های داخل جامعه اسرائیل در خوش بینانه ترین حالت، حدس زده می شد كه جنبش حماس به بیش از ۴۰درصد كرسی های مجلس دست نمی یابد. بدین علت، پس از انتخابات فلسطین و پیروزی حماس، انتقادات زیادی متوجه دستگاه های اطلاعاتی اسرائیل گردید و این دستگاه ها متهم شدند كه در بررسی و ارزیابی دقیق اطلاعات و داده ها در داخل فلسطین، ناكام مانده اند. میان رهبران این دستگاه ها نیز درخصوص اینكه هریك از آن ها تا چه حد مسئول این ناكامی هستند، مناقشات طولانی درگرفت.

باوجود چنین اختلافاتی میان جریانات اسرائیلی در قبال پیروزی حماس در انتخابات، برخی از رفتارهای رهبران اسرائیلی هم مؤید این بود كه پیروزی حماس یك سلسله منافع سیاسی را برای اسرائیل محقق خواهد ساخت. بدین علت بعید نیست كه خود اسرائیلی ها خواه از روی تعمد و یا به طور غیرمستقیم، در این پیروزی سهیم بوده اند.

این طیف فكر می كردند كه پیروزی مزبور زمینه را برای درگیری هرچه بیشتر میان حماس و فتح فراهم می كند. زیرا این پیروزی باعث می شود كه برخی از افراد فتح از حماس انتقام بگیرند، یا اینكه حماس را در مسائلی وارد كنند كه نشان دهنده، عدم توانایی این جنبش در كنترل اوضاع است.