در روز دوم ژانویه سال ۲۰۰۷ شاهد مرگ یکی از سیاستمداران کارکشته اسرائیلی به نام تئودور کولیک ( طراح سیاست شیطانی تقسیم بیت المقدس به دو بخش شرقی و غربی) بودیم که مرگ وی برای اسرائیلی ها یک ضایعه بزرگ ارزیابی شد،این واقعه مارا بر آن داشت تا به بررسی مسئله ای به نام شکاف و گسست نسلها در اسرائیل بپردازیم چراکه این امر چیز تازه ای در صحنه سیاسی اسرائیل نبوده و با نگاهی به کارگردانان اصلی صحنه سیاسی -نظامی اسرائیل می توان دریافت که اسرائیل امروزه با مشکلی به نام گسست نسلها در حال دست و پنجه نرم کردن است.

سکته مغزی آریل شارون،کهولت سن شیمون پرز(۸۴ ساله) و بنیامین نتانیاهو(۵۸ ساله) که هم اکنون به ترتیب معاونت نخست وزیری و ریاست حزب لیکود را در اختیار دارند و از سوی دیگر بازیگری نا امید کننده نسل دومی های اسرائیل منجمله : موسی کاتساف(رئیس جمهور)، ایهود اولمرت(نخست وزیر) و عامیر پرتز(وزیر دفاع کابینه) و افیگدور لیبرمان(وزیر مقابله با تهدیدات استراتژیک)و...این موضوع را نمایان می سازد که اسرائیل بر روی گرده کسانی می چرخد که تا چند سال دیگر خبری از آنها به علت مرگشان نخواهد بود و از سوی دیگر سکان زمامداری اسرائیل به دست کسانی می افتد که توانایی انجام آن را ندارند و این خود به مثابه کاتولیزوری می باشد که به روند اضمحلال و فروپاشی اسرائیل کمک شایانی می کند.

● بیوگرافی تئودور کولیک

وی متولد سال ۱۹۱۱ در وین(اتریش‌) بود،که درسال ۱۹۳۶ به فلسطین مهاجرت کرد.ریاست شهرداری بیت‌المقدس رابرای مدت بیش از ۲۵ سال عهده‌دار بوده است.از جمله موسسین‌ کیبوتس«عین جیو»در ساحل دریاچه طبریه می‌باشد.در خلال دهه چهل‌از جمله فعالین در مسائل امور خارجی و اطلاعات بوده است.در خلال‌جنگ دوم جهانی به عنوان نماینده آژانس یهود در استانبول ماموریت‌کمک به انتقال یهودیان اروپا به فلسطین را عهده‌دار بود.وی همچنین‌برای مدتی با سازمان اطلاعاتی انگلیس و آمریکا در قاهره همکاری‌داشت.در سال ۱۹۴۷ ریاست هیئت اعزامی گروه هاگانا به آمریکا رابه منظورانجام مذاکرات مربوط به‌دریافت تسلیحات از آن کشوربه عهده داشت.

پس از تشکیل کشور اسرائیل،به عنوان وزیر مختار سفارت اسرائیل‌در آمریکا تعیین گردید و پس از بازگشت به اسرائیل به مدیر کلی دفترنخست‌وزیری منصوب شد،که در خلال سالهای ۱۹۵۲ تا ۱۹۶۴-این‌سمت را به عهده داشت،و از جمله نزدیکترین مشاوران بن‌گوریون بود.

در همین زمان،فعالیت‌هایی را برای توسعه امور جهانگردی و امورفرهنگی کشور به انجام رساند.در همین راستا،وی از جمله‌سازمان‌دهندگان مراسم«جشن اسرائیل»بود و در تاسیس موزه اسرائیل‌نیز مشارکت کرد و مدیریت آن را پس از استعفا از سمت رسمی خود به عهده گرفت.

در سال ۱۹۶۵ در تاسیس حزب«رافی»که رهبری آن را بن گوریون‌به عهده داشت مشارکت کرد.در سال ۱۹۶۶ به ریاست شهرداری‌بیت‌المقدس انتخاب شد و عمده شهرت خویش را از طریق همین سمت‌کسب کرد.پس از جنگ ۱۹۶۷،مسئول روابط بین اعراب و اسرائیلی‌ها در شهر[بیت‌المقدس‌]شد،و در سال ۱۹۸۸ به دلیل فعالیت‌هایش در قدس به«جایزه اسرائیل»دست یافت.وی در انتخابات عمومی‌شهرداری‌ها در سال ۱۹۹۴ در برابر رقیب دست ‌راستی خود «ایهوداولمرت» ‌شکست خورد.

از دیگر مشاغل وی می توان به ریاست«میز»آمریکا در وزارت امور خارجه اسرائیل ۱۹۴۹،ریاست‌طرح مشترک آمریکایی-اسرائیلی آب شیرین کن هسته‌ای،ریاست‌هیئت مدیره موزه اسرائیل در بیت‌المقدس ۱۹۶۴-. اشاره نمود وآثار:شهر مقدس‌بشریت(تالیف مشترک بام.پارلمان)۱۹۶۸،زیارتگاههای سرزمین‌مقدس ۱۹۷۰هم ازجمله آثاری می باشد که از وی به جای مانده.

با نگاهی به زندگینامه این فرد می توان دریافت که اکثر مسئولیتهای محوله به وی کلیدی بوده و همچنین هم اکنون از وی به عنوان شکل دهنده شهر بیت المقدس در اسرائیل یاد می کنند ،در پیام تسلیتی که ایهود اولمرت به مناسب مرگ وی انتشار داد اینچنین از وی مدیحه سرایی کرده بود:تئودورکولیک یکی از سازندگان اورشلیم جدید بعد از جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷ بود.وقتی وی در انتخابات سال ۱۹۶۵ به عنوان شهردار بیت المقدس انتخاب گردید ،اورشلیم شهری بود که در شرایط ناشایست خود رها گردیده بود،اما وقتی که وی در سال ۱۹۹۳ دفتر شهرداری را ترک می کرد،اورشلیم به یک شهر بزرگ فمدرن و متحد تبدیل گردیده بود.

تئودور کولیک مایه ستایش اورشلیم در بین جهانیان بود.او بطور قطع تاثیر به سزایی دریایه گذاری نحوه زندگی شهری،فرهنگ،دورنما و ایجاد سازمانهایی که ساکنان را به یکدیگر مرتبط می کرد داشت و نام او بخش جدایی ناپذیری در کارنامه افتخارات اورشلیم خواهد بود و درنهایت اولمرت می افزاید تئودور کولیک فقط یک شهردار نبوده و از مدتها پیش به عنوان یک فعال سیاسی و نظامی در اسرائیل انجام وظیفه می کرد و در نهایت پیام وی با گفتن تسلیت به شهروندان اسرائیلی و خانوادهتئودور پایان می یابد.

● گسست نسلها ومسئله فساد

مقصود از ارائه شرح زندگی تئودور کولیک این است که امروزه در اسرائیل افراد زیادی وجود دارند که در شکل دادن به اسرائیل امروزی و انجام امورات زیربنایی مثل کولیک نقشهای کلیدی را ایفا کرده اند و توانسته اند اسرائیل را از بحران های پیا پی که با آنها روبرو بوده رهایی بخشند اما به عقیده نگارنده این اراده ای که سابقا آنها را وامی داشت تا اینچنین به یک دولت جعلی مثل اسرائیل خدمت کنند،امروزه رنگ باخته و سیاستمداران و جنگ سالاران کنونی جامعه اسرائیل تبدیل به افرادی سودجو گردیده اند که کارنامه آنها سرشار از اختلاص ها و انجام اعمال منافی اخلاق است و این امر باعث گردیده تا امروزه طبق آخرین نظرسنجی که روزنامه اسرائیلی یدیئوت آهارانوت اجام داده ۷۳% شهروندان اسرائیلی از رفتار کنونی زمامدارانش سرخورده گردیده اند و امید خود را برای ساختن یک اسرائیل ممتاز و نمونه بکلی از دست داده اند.

به عنوان مثال می توان به برخی از این مفاسد اشاره هایی داشت:آریل شارون پیش از آنکه سکته مغزی کند درگیر پرونده های سنگین مفاسد اقتصادی بود که توانسته بود با استفاده از نفوذ خود در اسرائیل بر روی آنها سرپوش بگذارد و با سکته مغزی وی تمامی این پرونده ها بسته شدند،ایهود اولمرت نخست وزیر کنونی به دلیل فساد مالی گسترده و پرداخت رشوه در آستانه معلق شدن از سمت خود می باشد که این پرونده پس از اتمام دیدار وی با مقامات چینی و بازگشتش به اسرائیل به جریان افتاد،دان حالوتس رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح اسرائیل به دلیل فروش سهامهای خود در آستانه جنگ ۳۳ روزه لبنان و عدم متضرر شدن به دلیل استفاده از رانت اطلاعاتی درگیر پرونده اقتصادی خود می باشد.

موشه کاتساف رئیس جمهور کنونی اسرائیل به دلیل انجام اعمال منافی اخلاق دارای پرونده فساد اخلاقی است و در آستانه سقوط از پست خود قرار دارد،افیگدور لیبرمان به تازگی به جمع مفسدان اقتصادی وارد گردیده ،وزیر سابق دادگستری کابینه به دلیل انجام منافی اخلاق و فسادهای اقتصادی از سمت خود برکنار گردید و هزاران شواهد دیگر حاکی از این امر است که امروزه فساد اقتصادی و اخلاقی به امری طبیعی در بین دولتمردان اسرائیلی تبدیل شده و وقتی کشوری به این وضع دچار گردد.

می توان به راحتی فروپاشی آن را پیش بینی کرد. امروزه این نسل است که می خواهد سکان حکومت داری در اسرائیل رابدست گیرد ،نسلی که به هیچ عنوان به آرمان صهیونیسم اعتقادی ندارد و فقط دنبال تامین منافع شخصی خود است ،در جنگ ۳۳ روزه شاهد بودیم که آثاری از حس وفاداری به میهن و ملی گرایی در بین اسرائیلی ها دیده نمی شد و حدود یک ونیم میلیون نفر در خلال جنگ، خواهان ترک تابعیت خود بوده اند؛این امر نشان از بی ریشه بودن این به اصطلاح شهروندان در اسرائیل دارد چراکه در همان زمان شاهد مقاومت جانانه مردم لبنان و به خصوص ساکنین مناطق جنوبی آن بودیم که بیشترین درصد بمباران را به خود اختصاص داده بود،گردیدیم.

بحث کنونی کاملا یک بحث فرهنگی وهویتی می باشد و به اعتقاد نگارنده امروزه ایدئولوژی صهیونیزم از هویت خود خالی گردیده (البته از ابتدا هم خالی از هویت بوده) و این امر یعنی شمارش معکوس انحلال و فروپاشی اسرائیل.

این امر درست است که بنیانگذار اصلی اسرائیل ،تئودور هرتزل هم هیچ گونه اعتقادی به اصل صهیونیزم نداشت اما نکته اینجاست که کارگردانان پروژه صهیونیزم توانسته بودند با استفاده از ابزار تبلیغات شوم اسرائیلی بودن و هویت بخشی در خلالآنرا در بین اقشار مختلف یهودی بوجود آورند،اما امروزه این سیاست دیگر جوابگو نمی باشد و شهروندان اسرائیلی دریافته اند که رویای زندگی در اورشلیم تاریخی خیال خامی بیش نیست و امروزه ما با اسرائیلی مواجه هستیم که اکثر قریب به اتفاق شهروندانش دارای تابعیت مضاعف بوده اند و این امر حاکی از سست بودن عنصر ملی گرایی در بین آنهاست.