مقامات واشنگتن گویا بسیار خوشحال هستند زیرا درستی سیاست های خصمانه بوش اثبات شده و محور سه جانبه شرارت در حال متلاشی شدن است. نخستین ضلع این محور عراق بود که اکنون مشخص شده نشانه هایی که دولت بوش از طریق جنگ عراق می فرستاد، کاملا محقق شده اند. شاهد این قضیه هم این است که کره شمالی حدود دو هفته پیش، برای توقف طرح های هسته ای خود مخالفت می کرد و موفقیت بزرگی برای رویکرد امریکا رقم زد که فشار های دیپلماتیک را با تهدیدات نظامی همراه کرده بود.

این موفقیت ها ایران را تنها عضو محور شرارت می کند که کاخ سفید به زودی آن را هم وادار به توقف برنامه های هسته ای آن خواهد کرد.

تمام این مسائل به نظر خوب و امیدوار کننده می آیند اما متاسفانه تصویری که پیش روست بسیار پیچیده تر است. هنوز راه زیادی برای تخریب زیر بنای هسته ای کره شمالی باقی است و راه حذف برنامه هسته ای ایران حتی از آن هم دور تر است. اما اگر مورد کره شمالی مشکل ساز و پیچیده باشد، حل آن در مقایسه با مورد ایران بسیار آسان و ساده است.

حکومت تهران اکنون جامعه جهانی و سازمان های بین المللی و نیز کشورهای مذاکره کننده را به مسخره گرفته و آنها را پایبند مذاکرات طولانی مدت خود کرده است. ایران سیاست پیچیده ای را در پیش گرفته و بر لبه تیغ حرکت می کند و در حالی که نشان از مصالحه دارد،در واقع برای رسیدن به نقطه ای غیر قابل بازگشت، زمان را تلف می کند تا دیگر نیازی به کمک های خارجی برای تکمیل پروسه هسته ای خود نداشته باشد.

ماجرای هفته گذشته در شورای حکام موفقیت دیگر برای امریکاست که مدتها بود می خواست موضوع را به شورای امنیت ارجاع دهد تا به تحریم منجر شود. اما این پیروزی چندان قطعی نیست زیرا چین و روسیه آن را و تو خواهند کرد و تمامی تلاش ها بی نتیجه خواهند ماند.

وقتی ۱۵ درصد نفت و گاز چین از ایران تامین می شود و درآمد روسیه از طرح های هسته ای ایران صدها میلیون دلار است، ساده لوحانه است که بتوان انتظار داشت این دو کشور برای ضربه اقتصادی به ایران با امریکا همکاری خواهند کرد .

وقتی مشخص است که تحریم علیه ایران که یکی از بزرگترین تولید کنندگان نفت است، قیمت هر بشکه نفت را بالاتر از صد دلار خواهد برد، حتی خود امریکا هم اصراری بر انتشار قطعنامه ای بی اثر علیه ایران نخواهد داشت. پیامد ناخوشایند این قضیه این است که ایران تقریبا به طور قطع به تولید سلاح های هسته ای ادامه خواهد داد.

زاویه اسرائیلی هم در این موضوع به چشم می خورد زیرا فشار های جهانی که بر ایران و کره شمالی وجود دارد، نهایتا به اورشلیم خواهد رسید. از این رو هنوز معلوم نیست که اسرائیل از مداخلات جهانی در برنامه های هسته ای خود و زراد خانه هایی که منابع خارجی می گویند، ایمن بماند. سیاستمداران اسرائیل باید برای این احتمال آماده شوند و اقدامات و سیاست های خود را در این زمینه با دولت امریکا هماهنگ سازند.