زخمی که بر پیکره لبنان وارد شده، هر روز بیش از روز پیش دهان باز می کند و چرکین تر می شود. درگیری های مسلحانه میان ارتش لبنان و «فتح الاسلام» به نهرالبارد ختم نشد و از آن رودررویی های خونبار دیگری زاده شد. اوضاع حاکی از آن است که این زنجیره سری دراز خواهد داشت و روز به روز شاهد تکرار حوادث یا حتی دامنه دارتر شدن آنها خواهیم بود. در دو روز گذشته آتش درگیری ها از «البارد» به «عین الحلوه» رسید.

ارتش لبنان به «البارد» یورش برد و نیروهای امنیتی مشترک فلسطینی وارد «عین الحلوه» شدند تا اوضاع را در آنجا کنترل کنند. وضعیت اردوگاه ها پرتنش و بحرانی است. همراه این درگیری ها شاهد ازسرگیری بمب گذاری ها در شهرها و این بار در حومه بیروت شرقی و شهر بزرگ صور هستیم. در حقیقت تمام این جریان های سلسله وار یک هدف را دنبال می کنند و آن غرق کردن لبنان در دالان های هرج و مرج و ناامنی که نتیجه ای جز فروپاشی کامل کشور دربرنخواهد داشت. بحران سیاسی که لبنان در آن به سر می برد، آب را به آسیاب این توطئه ها می ریزد و روز به روز بر شدت و حدت آن می افزاید.

کوتاه نیامدن از خواست ها و منافع شخصی و گروهی به علاوه بحران امنیتی- نظامی اردوگاه ها همه و همه کلافی درهم تنیده و پرگرهی از بحران ها را روانه میدان سیاسی، امنیتی و اجتماعی لبنان کرده است. این موج از بحران ها هم از لحاظ حجم و هم از لحاظ شرایط محیط بر آن، بی سابقه است. لبنانی ها و فلسطینی های درگیر این بحران راهی جز تعامل با آن برای خارج شدن از این وضعیت ندارند.

لبنان اکنون در مسیری گام برداشته که آن را در لبه پرتگاه قرارداده. به واقع، آینده حاکمیت سیاسی و وحدت و امنیت ملی و ارضی آن در معرض خطر قرار گرفته. گروه ها و شخصیت های لبنان چنانچه شیوه از دست دادن فرصت ها را ادامه دهند، همگی در گرداب نابودی سقوط خواهند کرد. این بار، توطئه ها و تهدیدها، ستون فقرات لبنان را نشانه رفته اند. وضعیت فلسطینیان نیز بهتر از لبنانی ها نیست.

اردوگاه های فلسطینی ناگهان خود را خاکریزهایی یافتند که برای حمایت از «گروه های سلفی» در مقابل ارتش لبنان قرار گرفته اند. البته حمایت نکردن فلسطینی ها از این گروه های تروریستی، حرکتی در عین صواب بود، اما با این وجود، برای این بحران پایانی نبود و آتش آن، دامن اردوگاه های دیگر را نیز گرفت.

شکست توطئه، ایجاد فتنه لبنانی - فلسطینی، خود دستاوردی بزرگ است اما این دستاورد نیز ختم بحران نبود. بدون شک معادلات حاکم بر لبنان و پیچیدگی آنها، از حساسیت بالایی برخوردار است. میدان لبنان امروزه میدانی مملو از چاله و مین است به همین جهت حرکت در آن باید با دقت صورت بگیرد تا گرفتار تله نشد.

در عین حال، حساسیت اوضاع، مجالی برای تردید باقی نمی گذارد. لبنانی ها باید برای خروج از این بن بست، بار دیگر محاسبات، دیدگاه ها و مواضع خود را مرور و اولویت های خود را بررسی کنند. ادامه بازی بر لبه پرتگاه، مخاطره ای بزرگ است که همگان را به قعر پرتگاه خواهد کشاند. وضعیت فلسطینی ها نیز همین گونه است.

آنها باید مانع تمام تلاش هایی شوند که قصد دارند ناآرامی ها را به همه اردوگاه ها بکشانند. در غیر این صورت آینده ای نامعلوم در انتظار آنها خواهد بود. در حقیقت این توطئه ها و تهدیدات هم لبنانی ها و هم فلسطینی ها را هدف قرار داده اند.