فراز و فرود نظام های سیاسی گاه در سیر طبیعی خود صورت می گیرد و گاه از طریق عوامل درونی یا بیرونی رخ می دهد. رژیم صهیونیستی به عنوان پدیده ای منحصر به فرد از حیث ایجاد و بقا در بین نظام های سیاسی دنیا کاملا متفاوت است. بر همین اساس ایجادکنندگان این رژیم در طول قریب به ۵۷ سال گذشته تلاش کرده اند تا پایه های مشروعیت این رژیم را به زعم خود از نظر ایدئولوژیکی، سیاسی، امنیتی و اقتصادی به گونه ای مستحکم نمایند که فروپاشی آن را کمتر کسی در ذهن خود متصور شود. ساختن افسانه هولوکاست از بعد ایدئولوژیکی، کمک های وسیع و گسترده در بعد نظامی از جمله مجهز کردن این رژیم به انبوهی از کلاهک های هسته ای، پشتیبانی کامل در صدور قطعنامه های ناعادلانه شورای امنیت از طریق قدرت های بزرگ به ویژه آمریکا و انگلیس، مستقر کردن حکومت ها و دولت های وابسته و مرعوب غرب در همسایگی این رژیم در کشورهای عربی و کمک های اقتصادی و مالی همگی ضرورت های اجتناب ناپذیر برای ماندگاری رژیم صهیونیستی بود. اگرچه وقوع انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ مهمترین تهدید جدی برای سست کردن پایه های این رژیم بود. اما در کمتر از یک سال گذشته سه شوک بزرگ بر رژیم صهیونیستی وارد شد که استقامت در مقابل هر کدام چه از حیث زمان و چه از حیث توان بیرون از مخیله این رژیم و حامیان او می باشد. به همین منظور به اختصار به این سه شوک بزرگ و پیامدهای مهم آن اشاره می شود:

۱) هولوکاست: به چالش کشیدن موضوع هولوکاست(کشتار یهودیان به دست نازی ها در اتاق های گاز) اولین شوک بزرگی بود که بر پیکره رژیم صهیونیستی نواخته شد. اگرچه افرادی مانند «دیوید ارونیگ» نویسنده و مورخ بریتانیایی، پروفسور «روبرفورسیون» استاد دانشگاه لیون فرانسه، پروفسور «یهوداریج» استاد تاریخ معاصر دانشگاه «بن گوریون»، «دیوید آهناکیو» رهبر سابق سرخپوستان کانادا، پروفسور «یاووس اوسوس» یکی از رهبران برجسته مسلمانان آلمان و... به طور جدی در آثار خود با دلایل متقن هلوکاست را افسانه و یک دروغ تاریخی دانسته و یادآور شده اند اما شاید مهمترین ضربه را اظهارات انتقادی دکتر احمدی نژاد رئیس جمهور ایران بدانیم. وی طی مصاحبه ای کشتار شش میلیون یهودی به دست نازی ها در جنگ جهانی دوم را یک داستان جعلی و ساختگی نامید و از دولت های غربی خواست اگر این داستان جعلی را قبول دارند و در پی دلجویی از یهودیان هستند می تواننند برای جبران این قتل عامل بخشی از خاک خود را در اختیار آنها قرار دهند و چرا باید مردم مسلمان و مظلوم فلسطین هزینه آن را بپردازند.

این شوک بزرگ در واقع پایه های ایدئولوژیکی و مشروعیت رژیم صهیونیستی را سست و شک و تردید را در اذهان جهانیان نسبت به این پدیده شوم ایجاد کرد.

۲) پیروزی حماس؛ شوک دوم: انتخابات پارلمانی فلسطینی ها در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۶ با مشارکت نزدیک به ۸۰درصد از جامعه فلسطینی مقیم اراضی اشغالی ۱۹۶۷ زیرنظر بیش از ۱۰۰۰ ناظر خارجی موجب شد جنبش حماس با ۷۴ کرسی نزدیک به ۶۰درصد کرسی های پارلمان راتصاحب نماید. این انتخابات مهمترین شوک سیاسی بر رژیم صهیونیستی بود زیرا فرایند صلح را دگرگون ساخت و جبهه بندی سیاسی در قبال رژیم صهیونیستی را به هم ریخت و فرآیند مشروعیت سازی رژیم صهیونیستی را دچار اختلال اساسی کرد.

۳) پیروزی حزب الله ؛شوک سوم: در ۵۷ سال گذشته چنین شوکی در مخیله رژیم صهیونیستی و حامیان آن نمی گنجید و پیروزی حزب الله با استراتژی موازنه وحشت و با ایجاد یک نبرد نامتقارن محوری ترین شوک نظامی را بر پیکره رژیم غاصب صهیونیسم نواخت. از آنجا که ساختار نظام این رژیم بر میلیتاریستی و نظامی گری استوار است این شوک آثار مخرب و مرگباری را بر تمام ابعاد ساختار سیاسی، امنیتی، اقتصادی و روانی حکومت ایهود اولمرت تحمیل کرد. به گونه ای که باید در انتظار دگرگونی های اساسی در این رژیم باشیم. نزاع و درگیری در میان سطوح عالی مقامات نظامی و سیاسی رژیم غاصب نشانه هایی از این مسئله است.

و اینک باید مسلمانان جهان خود را مهیا سازند تا بر این تن رنجور و ناتوان و بی رمق ضربات نهایی را وارد سازند و خاورمیانه را بدون رژیم صهیونیستی بنا کنند.