اگرچه از دیدگاه مقامهای صهیونیستی سال ۲۰۰۷ پس از شکست ۲۰۰۶ رژیم صهیونیستی از حزب الله لبنان سال آرامش وبازنگری وبازسازی بود اما بیشتر تحلیل‌گران براین باورند که سال جاری میلادی (۲۰۰۸) برای این رژیم به طور حتم بسیار پر تلاطم و پرتنش خواهد بود.

تحلیل‌گران امور رژیم صهیونیستی معتقدند که با توجه به نوع ساختاری که این رژیم بر آن بنیان نهاده شده است ونیز با در نظر گرفتن تهدیدهای داخلی وخارجی ومشکلاتی که هر روز در این رژیم نمایان تر می گردد ، دولتمردان این رژیم سال بسیار سختی را پشت سر خواهند گذارد.

اگرچه گزارش وینوگراد قاضی بازنشسته در رابطه مقصران ناکامی ارتش اسرائیل درحمله به لبنان ، نقشه سیاسی اسرائیل را دستخوش تغییر خواهد کرد اما نباید فراموش کرد که اولمرت به راحتی توانست از موج گسترده فشارهای سیاسی - مردمی بعد از این جنگ با فدا کردن وزیر جنگ ورئیس ستاد مشترک کابینه اش به راحتی بگریزد و از این‌رو با وجود آنکه صدور گزارش نهایی در چند روز آینده می تواند فشارها را بر وی بار دیگر افزایش دهد اما پیش بینی می شود سال ۲۰۰۸ سال پر تلاطمی برای اولمرت باشد.

اگر بخواهیم پارامترهای تاثیر گذار بر روند حرکتی وتصمیم گیری کابینه اولمرت را بر شمریم می توانیم به‌طور مختصر به موارد زیر اشاره کنیم:

۱) انتخابات ریاست جمهوری آمریکا :

با آغاز فعالیت های انتخاباتی نامزدهای دو حزب جمهوری خواه ودموکرات فعالیت لابی صهیونیستی در آمریکا هم افزایش یافت وگرچه تمامی نامزدها بر حمایت قاطع خود از اسرائیل وحفظ امنیت آن تاکید کرده اند اما ورود یک رئیس جمهور بسیار مطیع و همسو با خواسته های اسرائیلی می تواند تاثیر بسیار زیادی در تقویت کابینه رژیم صهیونیستی وبازتر کردن دست این رژیم جهت ادامه جنایت هایش در مناطق خودگردان فلسطین از یک سو وحتی آغاز جنگی دیگر در خاور میانه علیه حزب الله وحتی سوریه ، داشته باشد.

۲) ارتش اسرائیل :

ارتش اسرائیل با توجه به زخم های زیادی که به ساختار قدرت وآبرو وجایگاه آن درمنطقه وارد شده است ، کار بازسازی خود را در دو بعد علنی وسری با سرعت بیشتری آغاز کرده است ، میزان آمادگی ارتش رژیم صهیونیستی به‌عنوان حامی اصلی ساختار ناهمگون وتحمیلی صهیونیستی در خاورمیانه می تواند به طور حتم تاثیر مستقیمی بر جایگاه این رژیم در سال ۲۰۰۸ ونحوه تصمیم گیری های این رژیم در سطح منطقه ای وبخصوص پیشبرد روند سازش بر اساس خواست تل آویو داشته باشد.

۳) مقاومت فلسطین :

گرچه ارتش رژیم صهیونیستی حملات وحشیانه شدیدی را علیه مبارزان فلسطینی در کرانه باختری وحتی نوار غزه انجام می دهد ، اما به طور حتم میزان اطمینان وامنیتی را که صهیونیستهای مهاجر به فلسطین اشغالی بعد از توافقنامه اسلو کسب کرده بودند ، اکنون د راختیار ندارند وهمواره خود را در معرض حملات مختلف مبارزان فلسطینی می یابند.

در این چارچوب قدرت گرفتن حماس هم در بعد سیاسی وهم در بعد نظامی این نگرانی ها را صد چندان کرده است وبا وجود تمامی تلاش هایی که جریان محمود عباس برای سد کردن راه توسعه قدرت حماس در صحنه فلسطین انجام می دهد اما همچنان قدرت گرفتن این گروه مبارز فلسطینی در کنار افزایش دامنه حملات موشکی جهاد اسلامی فلسطین باعث شده است تا میزان موفقیت کابینه اولمرت با تعداد موشک های سقوط کرده در شهرک های صهیونیست نشین اطراف نوار غزه از یک سو وسطح محبوبیت حماس در صحنه فلسطین محاسبه شود.

از این‌رو سال ۲۰۰۸ شاهد افزایش فشارهای سیاسی وامنیتی رژیم صهیوینستی بر نوار غزه از یک سو وحمایت از محمود عباس از سوی دیگر خواهیم بود تا دولت اولمرت بتواند از این صحنه امتیازات کافی را جهت بقای خود بدست آورد.

۴) پرونده هسته ای ایران :

موفقیت جمهوری اسلامی ایران در دستیابی به دانش هسته ای بزرگترین چالش فرا روی سیاست خارجی رژیم صهیونیستی مبدل شده است ، جنونی که دولتمردان صهیونیست بعد از اعلام گزارش نهادهای اطلاعاتی در رابطه با صلح آمیز بودن برنامه های هسته ای ایران دچار آن شدند یکی از نمادهای این تاثیر گذاری محسوب می شود .

در این حال سخنان دکتر محمود احمدی نژاد در رابطه با حتمی بودن از بین رفتن رژیم صهیونیستی از صحنه روزگار هم همچنان تاثیرات خود را بر جامعه صهیونیستی دارد ، به گفته جامعه شناسان صهیونیست امروز عقده ایران به یکی از کابوس های این جامعه مهاجر تبدیل شده ویکی از مهمترین دلایل فرار این مهاجران به کشورهای متبوع خود محسوب می شود.

۵) مهاجرت :

کاهش مهاجران یهودی به فلسطین اشغالی (که واژه اشتباه “شهرک نشین” برای آنها در ادبیات ما به کار می رود) یکی دیگر از پارامترهای مهم تاثیر گذار بر روند سیاسی این رژیم محسوب می شود ، در سال ۲۰۰۷ چنان شمار مهاجران یهودی به فلسطین اشغالی کم بود که صهیونیستها سعی کردند از ورود چند ده یهودی ایرانی که ظاهرا با هدف کسب جوایز نقدی دو برابر شده آژانس بین المللی یهود حاضر به سفر شدند وحتی بر سر این مبلغ ومحل سکونتشان در همان فرودگاه با مسئولان صهیونیستی درگیری لفظی داشته وبه جار وجنجال پرداختند ، برای سرپوش بر این شکست یک ساله استفاده کنند.

آنچه مشخص است اعطای اطمینان های امنیتی به صهیونیستها وجلوگیری از مهاجرت معکوس آنها یکی از دغدغه های مهم کابینه اولمرت در سال ۲۰۰۸ خواهد بود که به طور حتم یکی از پارامترهای مهم سنجش میزان موفقیت وی در صحنه سیاسی هم محسوب می شود.

موار فوق برخی از مهمترین پارامترهای مورد توجه جامعه صهیونیست وتاثیر گذار بر ساختار فعالیت رژیم صهیونیستی است وسعی می شود، در فرصت های آینده به مشکلات وچالش های دولت اولمرت در صحنه منطقه ای وبین المللی بپردازیم.