در میان کسانی که از ترور عماد مغنیه داغدار شده اند، گفت‌وگوهای زیر رد و بدل می شود. قبل از این ترور عماد مغنیه دیدار مهمی با یک شخصیت مهم فلسطینی در دمشق داشت و این ماشین پاجیرو نیز ماشین کرایه ای نبوده، بلکه ماشینی است که مغنیه و محافظان امنیتی وی از آن استفاده می کردند.

همین افراد عقیده دارند که به نتیجه رسیدن این ترور مسئولیت بسیار سنگینی را بر عهده مقامات سوریه می اندازد ولی همین مسئولیت نیز بر شانه های مقامات ایرانی و اطراف فلسطینی و دستگاه امنیتی حزب الله نیز به همین اندازه سنگینی می کند.

نکته جالب توجه این است که مغنیه در بسیاری از اوقات به تنهائی و بدون ماشین‌های محافظ رفت و آمد می کرده است. در این میان اطراف فلسطینی به دقت بازبینی می شود همانطور که در زنجیره افراد سایر اطراف نیز بازبینی صورت می گیرد.

ولی اطلاعات موجود حاکی از آن است که تا کنون نحوه انجام این ترور و جزئیات آن مشخص نشده است ولی داده های اولیه حاکی است که این ترور با همکاری امنیتی بین موساد و سازمان سیا و با همکاری سازمان امنیتی یک کشور عربی در همسایگی سوریه -که احتمالا سازمان امنیتی اردن که همزاد عربی موساد است - صورت گرفته و این سازمان کشور عربی نقش لجستیکی و میدانی و نفوذ به یکی از حلقه های چهارگانه فوق را برعهده داشته است.

بر اساس این تحلیل برخی ها اعتقاد دارند که حزب الله در پاسخ به این ترور دست به یک حمله کلاسیکی به اسرائیل از طریق مرزهای لبنان نخواهد زد و یا اینکه منافع آمریکا در بیروت را هدف قرار نخواهد داد. بلکه پاسخ به این عملیات در داخل رژیم صهیونیستی خواهد بود و یا در عراق این پاسخ ظاهر خواهد شد و شاید هم در کشور دیگری مانند اردن. زیرا این سه مکان محل وجود سیستمهای امنیتی اسرائیل و امریکائی بوده و تجهیزات اجرای این ترور از طریق مرزهای این سه کشور وارد سوریه شده و همچنین در این سه مکان می توان پاسخی مناسب و در خورد این ترور را داد.

سفیر یکی از کشورهای بزرگ در بیروت نسبت به تاثیرات و نتایج و عکس العمل‌های این ترور ابراز نگرانی کرد. وی سخنرانی سید حسن نصر الله را دارای نکاتی دانست که احتمال انفجار در روابط بین لبنان و اسرائیل را بالا می برد. وی افزود که توجیه اتهامات در این ترور قبل از تکمیل داده ها و جزئیات آن صورت گرفته است، و بسیار بعید است که این ترور برای یک از دستگاههای امنیتی اروپایی صورت گرفته باشد.

البته در این میان لازم به ذکر است که سید حسن نصر الله تهدید به جنگ سرتاسری را شرطی نمود و گفت که اگر آنها خواهان این نوع از جنگ سرتاسری هستند، پس ما نیز همین جنگ را می خواهیم. ولی این شرطی بودن احتمالات متنوعی را شامل می شود. یکی از این احتمالات این است که سوریه و ایران و حزب الله و گروههای فلسطینی همانند حزب الله و جهاد اسلامی با هم دیدار کرده و تصمیم نهایی را بگیرند.

یکی دیگر از احتمالاتی که ممکن است مد نظر سید حسن نصر الله باشد این است که جنگ امنیتی با جدیت کامل آغاز شده و به یک نبرد سراسری با آمریکا و اسراییل تبدیل شود. برخی از مقامات امنیتی و شخصیتهای غربی و محلی می گویند که عملا این جنگ سرتاسری شروع شده است و حزب الله و همپیمانانش نمی توانند بعد از کشته شدن فرمانده نظامی شان سکوت کنند.

یکی از سفرای غربی جوابی برای این سؤال نداشت که آیا ترور مغنیه و نتایج آن باعث پیچیده شدن وضعیت داخلی لبنان می شود یا نه ولی افزود که در چنین وضعیتی لبنانی ها باید مصلحت ملی کشور خود را بر سایر مناقع منطقه ای و بین المللی ترجیح دهند.

ولی این سؤال مطرح می شود که اگر حزب الله عقیده دارد که جنگ گسترده ای به زودی او را هدف خواهد گرفت ویا اینکه اگر به قول سید حسن نصر الله جنگ ۳۳ روزه هنوز پایان نپذیرفته، در این صورت حزب الله چگونه با بحران کنونی برخورد خواهد کرد.

مسلما اندیشه وجود جنگ می طلبد که اوضاع داخلی لبنان به نحوی سرو سامان بگیرد و در راستای وضعیت کنونی باید از جنگ فرقه ای پرهیز نمود. باید حکومت وحدت ملی را در نزدیکترین فرصت تشکیل داد و این دولت بار دیگر همچون حکومت سنیوره مقاومت را مشروع اعلام کند. این اقدام باعث می شود که حزب الله به نحو بسیار بهتری بتواند پشت صحنه خود را ایمن نماید و حمایت عربی بهتری برای مقاومت و سلاح آن کسب نماید.

در این میان این سؤال نیز مطرح می شود که کدام یک بر سرنوشت مقاومت تاثیر بیشتری دارند یک جنگ فراگیر با اسرائیل یا دادگاه بین المللی ؟