زندگی اجتماعی و زیستن در کنار مردم، فی‌نفسه، هنری والاست؛ چرا که اجتماع، متشکل از تعداد بی‌شماری انسان‌های مختلف با ویژ‌گی‌های روحی و شخصیتی متفاوت است و این که انسانی نحوه‌ی برقراری ارتباط مؤثر و صحیح با اجتماع را بداند و در این ارتباط همواره موفق باشد، به وافع باید او را ‹هنرمند› نامید.

هر کدام از ما، بارها و بارها در جامعه افرادی را دیده‌ایم که هم‌واره از محبوبیت خاصی در میان مردم برخوردارند و می‌توانند به شایستگی هر چه تمام‌تر با دیگران ارتباط برقرار کنند. موفقیت‌ این افراد، علاوه

بر شایسته‌گی‌های فردی‌، محصول ارتباط خوب آنان با دیگران، جلب آن‌ها به سوی خود و به تبع آن، استفاده از تجارب، موقعیت‌ها و امکانات دیگران است.

هیچ انسانی، حتی نیرومندترین انسان‌ها، هرگز نخواهد توانست بی‌مدد و یاری دیگران به شکوفایی و کامیابی دست یابد: از این رو بدیهی‌ست که همه‌ی ما برای موفق شدن به یاری دیگران نیازمندیم و برای

برخوردار شدن از این مدد و یاری باید بتوانیم به شایستگی از عهده‌ی برقراری یک ارتباط موفق و مؤثر برآییم و به بیانی عام‌تر، قلب‌های دیگران را از آن خود کنیم.

ارتباط اجتماعی، از ظرافت‌های خاص و پیچیده‌یی برخوردار است و انسان‌های موفق در این ارتباط، کسانی هستند که این ظرافت‌ها را به دقت در نظر می‌گیرند. برای نفوذ در میان مردم، باید دارای ویژگی‌هایی بود که این ویژ‌گی‌ها را می‌توان به دو دسته‌ی بزرگ ‹اعتبار› و ‹جذابیت› تقسیم کرد.

الف) اعتبار

برخورداری از برخی قابلیت‌ها و خصوصیات فردی و اجتماعی، موجب بالا رفتن اعتبار اجتماعی، می‌شود. این قابلیت‌ها عبارت‌اند از:

▪ تخصص:

هنگامی که فرد، در یک یا چند رشته، کارشناس و متخصصی ورزیده، خلاق و توان‌مند باشد، به راحتی مورد توجه قرار گرفته و انگشت تقاضای عده‌ی کثیری از افراد نیازمند، به سوی او نشانه می‌رود. هر چه

کمیت و کیفیت تخصص‌های فرد بالاتر باشد، به همان میزان، کم‌تر کسی هوس طرد کردن او را به ذهن خود راه می‌دهد.

▪ مهم بودن:

هر چه فرد به لحاظ اجتماعی از جای‌گاه بالاتری برخوردار باشد، محبوبیت بیش‌تری خواهد داشت.

▪ مرجع قدرت بودن:

مردم هم‌واره به سمت افرادی می‌روند که مرجع قدرت هستند و در یک کلام می‌توانند مفید فایده واقع شوند. از جمله خصوصیات مراجع قدرت می‌توان به نفوذ، کارایی، لیاقت، قدرت‌ و توانایی‌ اشاره کرد.

▪ شهرت:

برخوردار بودن از شهرت نیک، از جمله خصوصیاتی‌ست که در راه موفقیت باید همواره آن را مدنظر قرار داد. همه‌ی انسان‌ها از صمیم قلب مایلند با افراد مشهور آشنا شوند تا از طریق این آشنایی‌ها، در غرور و افتخار آنان سهمی داشته باشند و به اعتبار اجتماعی خود بی‌افزایند.

بی‌غرض صحبت کردن و آشنا بودن به ظرایف برقراری ارتباط با دیگران

▪ دوری از تن‌آسایی:

در دنیای امروز که دنیای علم، تکنولوژی و سرعت است، دیگر جایی برای تن‌آسایی نمی‌ماند. برای عقب نماندن از قافله‌ی دنیای امروز، باید بی‌وقفه دوید تا بتوان بر سر جای خویش باقی ماند! مدیریت زمان،

برنامه‌ریزی و تلاش در جهت ارتقاء مهارت‌ها و کارایی‌ها، لازمه‌ی زندگی امروز است. فراموش نکنید، کامیابی اکتسابی است. باید آینده‌نگر بود و از دانش، تجربه‌اندوزی و بالابردن مهارت‌ها، لحظه‌یی دست

نکشید.

▪ فرافکنی خیالی:

به معنای آن است که فرد همواره به عنوان یک ناظر بی‌طرف، اعمال خود را ارزیابی کند، توانایی‌های خود را بسنجد و مورد قضاوت قرار دهد. او باید خود، شرایط و توانایی‌های خود را از دریچه‌ی چشم یک ناظر بیرونی ببیند و برای رسیدن به موفقیت در برقراری ارتباط با دیگران، در برابر کردار، گفتار و اندیشه‌ی خود مسئول و سخت‌گیر باشد.

ب) جذابیت:

با استفاده از عنصر جذابیت، می‌توان قلوب دیگران را تسخیر کرد. این امر، همیشه در ناخودآگاه افراد صورت می‌گیرد و اتفاقی که در ناخودآگاه رخ دهد، هم‌واره مهمتر، مؤثرتر و پایدارتر خواهد

بود.

جذابیت، به دو دسته‌ی ‌ظاهری و ‌باطنی تقسیم می‌شود:

۱) جذابیت‌های ظاهری:

عبارتند از زیبایی ظاهر، زیبایی در سخنان، جذابیت و ظرافت در حرکات و سکنات و توانایی برقراری ارتباط با استفاده از راه‌های غیرکلامی، که برقراری ارتباط از طریق چشم‌، مهمترین شیوه‌ی برقراری ارتباط غیرکلامی و زبان بدن محسوب می‌گردد.

برخوردار بودن از جذابیت‌های ظاهری در برقراری ارتباط موفقیت‌آمیز با دیگران، مؤلفه‌یی بسیار مهم و تعیین‌کننده است؛ چرا که، در نخستین برخورد، هیچ کس از باطن، ذهن‌، هوش و توانایی‌های دیگری خبر

ندارد و در بدو امر، این ظاهر فرد است که مورد توجه، داوری و حتی پیش‌داوری قرار می‌گیرد.

اگر کالای باارزشی در دست داشته باشیم که به زیبایی بسته بندی نشده باشد، صرف‌نظر از قابلیت‌های ویژه‌ی ‌آن، هرگز فروش خوبی نخواهد داشت. اهمیت ندادن به آراستگی و زیبایی ظاهر، بدین معناست که ما برای سلیقه و نظر دیگران کوچکترین اهمیتی قایل نمی‌شویم و این بدترین پیامی است که هر فرد می‌تواند در نخستین برخورد، به ناخودآگاه دیگران ارسال کند.

حسن سلیقه در انتخاب و پوشیدن لباس مناسب، استفاده از رنگ‌ها متناسب با زمان و مکان، گشاده‌رویی، بانشاط بودن و حفظ نظافت و بهداشت فردی، در کنار موارد یاد شده، از جمله گزینه‌هایی‌ هستند که رعایت آن‌ها در بالا رفتن جذابیت‌های ظاهری، نقش مؤثر و انکارناپذیری ایفا می‌کنند.

۲) جذابیت‌های باطنی:

یا جذابیت درونی و برخوردار بودن از سیرت زیبا، عبارت است از زیبایی اندیشه، آراسته بودن به فضایل انسانی و اخلاقی، هوش‌مندی و ذکاوت، ابراز حسن نیت و نیز همکاری و هم‌اندیشی صادقانه و صمیمانه.

برخوردار بودن از جذابیت‌های باطنی، از جمله مؤلفه‌های مهم در برقراری ارتباط مؤثر با دیگران است: چرا که، برای برقراری انس و الفت بیرونی باید ابتدا صمیمیت درونی خلق شود تا با خلق این صمیمیت، بتوان بازتاب‌های بیرونی آن را شاهد بود.

برای رسیدن به جذابیت‌های باطنی، نخستین، کارآمدترین و مهم‌ترین اقدام، برقراری ارتباط مؤثر و مداوم با معنویات و خداوند بزرگ و مدد جستن از اوست که او یگانه منشأ و منبع قدرت بی‌کران انسان است.

دیگر آن که هیچ‌گاه از هیچ کمک معقولی به دیگران، سر باز نزنیم و یقین داشته باشیم که این کمک و یاری، علاوه بر ایجاد انس و الفت و محبت، روزی به سوی ما بازخواهد گشت.

آخرین توصیه‌ی من برای ایجاد و حفظ جذابیت باطنی آن است که هم‌واره بکوشید درباره‌ی دیگران زیبا بی‌اندیشید، برای آن‌ها طلب خیر کنید و شعله‌ی عشق را در دل خود فروزان نگه‌دارید تا از گرمای دل‌پذیر و

مطبوع آن، انسان‌های دیگر نیز که سخت نیازمند این موهبت الهی هستند، از آن نسیبی داشته باشند.هرگز فراموش نکنید! نیرومندترین انسان‌ها نیز هیچ‌گاه نخواهند توانست به تنهایی به اوج و شکوفایی دست یابند.