سال ۸۷ را باید یکی از شلوغ ترین و در عین حال موفق ترین سالها در انتشار آلبوم های موسیقی پاپ و خصوصا تبدیل خواننده های به اصطلاح زیر زمینی که در به در دنبال مجوز بودند به رو زمینی در دوران بعد از انقلاب بدانیم. از آلبومهای مطرح و پر سر و صدایی که از ابتدای امسال تا همین روزهای پایانی وارد بازار موسیقی شدند می توان به: محسن یگانه(نفس های بی هدف)، بی خوابی(سعید شهروز)، محسن چاوشی(یک شاخه نیلوفر)، گروه آریان(بی تو، با تو)، امین رستمی(یاد چشمات)، احسان خواجه امیری(فصل تازه)، بابک جهانبخش(بی اسم)، فریدون(رمیکس)، ماهان بهرام خان(من هنوز...)، فرزاد فرزین(شوک)، رامین بی باک(دیگه قیدمو بزن)، گروه ۷th (با تو می مونم) و ... .
میان کارهای ارائه شده گرچه نمی توان آلبومی بسیار قوی و شاهکار پیدا کرد اما خوشبختانه تمامی کارها در حدی متوسط و قابل قبول منتشر شدند تا حداقل مخاطبین و شنونده ها را به کارهای بسیار بهتری در سال ۸۸ امیدوار کنند.
هنوز هم نبود یک جشنواره ی سراسری و همین طور حمایت نشدن اهالی پاپ را باید بزرگترین چالش بر سر راه پیشرفت این موسیقی در کشور دانست. فروش خوب و قابل ملاحظه ی آلبومها در سال ۸۷ ثابت کرد که مردم ایران حامیان خوبی برای موسیقی خواهند بود.
در کل موفق ترین کارهای امسال چه از لحاظ کمی و چه کیفی را می توان به شرح زیر دانست:
۱) محسن چاوشی(یک شاخه نیلوفر)
۲) سعید شهروز(بی خوابی)
۳) محسن یگانه(نفس های بی هدف)
۴) احسان خواجه امیری(فصل تازه)
۵) فرزاد فرزین(شوک)
۶) با تو میمونم(گروه۷th)
۷) گروه آریان(بی تو، با تو)


احمدرضا توسلی