۱۵ سپتامبر ۱۹۸۲ (شهریور ۱۳۶۱)) صادق قطب زاده در تهران اعدام شد. جرم او توطئه بر ضد نظام جمهوری اسلامی و قصد براندازی آن اعلام شده بود. وی یک دوره وزیر امور خارجه و پیش از آن هم یک دوره مدیر عامل سازمان رادیو – تلویزیون ملی ایران بود. وی مدیریت خود بر سازمان رادیو ـ تلویزیون را با اخراج (بدون ذکر دلیل و پرداخت غرامت اخراج) دهها عضو قدیمی و حرفه ای این سازمان (به صورت فله ای) آغاز کرده بود. قطب زاده که اواخر سال ۱۳۵۸ برای جلب نظر مردم، خیابانها و دیوار های تهران را پر از شعار پارچه ای و تبلیغ برای خود کرده بود در نخستین انتخابات ریاست جمهوری حتی نتوانست صدهزار رای به دست آورد.
قطب زاده از جمله افرادی بود که در سال ۱۳۵۷ در پاریس به آیت الله خمینی پیوسته بود و با هواپیمای حامل او به تهران آمده بود. در پاریس، وی چندبار خود را سخنگوی آیت الله خمینی معرفی کرده بود که آیت الله اعلام داشته بود که سخنگو ندارد. قطب زاده سالها در خارج از ایران فعالیت سیاسی می کرد.
شاه یک بار گفته بود که قطب زاده جاسوس شوروی است!. قطب زاده یک بار هم از آمریکا اخراج شده بود. اتهام او غیر سیاسی اعلام شده بود.