نازل روغن و واترپمپ هر دو با شرایط موتور هماهنگ شده اند تا بی جهت انرژی مصرف نکنند. بلوک سیلندر از آهن و سر سیلندرها از آلومینیوم ساخته شده اند. پیستون های آلومینیومی در محفظه آهنی بالا و پایین می روند تا حداقل اصطکاک به وجود بیاید. یاطاقان ها از استیل فورج شده ساخته شده اند و مهندسان مرسدس توانسته اند با تکنیک هایی از وزن آن ها بکاهند. برای خنثی کردن لرزش هایی که در موتورهای چهار سیلندر دیده می شوند دو عدد لرزه گیر در مرکز بلوک سیلندر جاسازی شده که نسبت به انواع دیگر اصطکاک کمتری نیز دارند. استفاده از دو چرخ طایر باعث شده تا لرزش ناشی از احتراق در موتور به حداقل ممکن برسد و موتور بسیار نرم و روان کار کند. با استفاده از این تکنولوژی هاست که یک موتور ۱/۲ لیتری دیزلی می تواند ۲۰۴ اسب بخار قدرت و ۵۰۰ نیوتون متر گشتاور ایجاد کند. یکی از آلاینده های مهم موتورهای دیزلی اکسیدهای نیتروژن ( NOX یا ازت) می باشد. این اکسیدها در هنگام سوختن در دمای بالا ایجاد می شود. موتورهای دیزلی به دلیل داشتن ضریب تراکم بالا (برای اطلاعات بیشتر به مطلب - ضریب تراکم و رابطه آن با قدرت - منتشر شده در همین وبلاگ مراجعه کنید) اکسید نیتروژن زیادی تولید می کنند که بسیار خطرناک است و حذف آن دردسرهای زیادی دارد به همین دلیل مهندسان مرسدس ضریب تراکم این موتور را از :۱ ۵/۱۷ به :۱ ۲/۱۶ کاهش داده اند. یکی از رموز افزایش قدرت و گشتاور در کنار تولید آلایندگی کم افزایش فشار احتراق است. مرسدس بنز یکی از بهترین خودروسازان در این زمینه است. بدین منظور از شمع های سرامیکی به جای شمع های فلزی استفاده شده تا دمای داخل سیلندر حدود ۲۰۰ درجه سلسیوس (سانتیگراد) افزایش یابد (از ۱۰۵۰ درجه به ۱۲۵۰ درجه سلسیوس).