در میان هر سه نفری كه بعدازظهرها برای ورزش به پارك می روند، یك نفر از آنها تلاش می كند تا با انجام ورزش های سخت خود را به وزن ایده آل برساند. ولی آیا واقعاً چنین ورزش هایی می تواند فرد را در دستیابی به تناسب اندام كمك كند؟ اگر ورزش های سخت می تواند فرد را به وضعیت مطلوب بدنی برساند، پس چرا بسیاری از افراد از این شكایت دارند كه پس از دویدن طولانی و عرق كردن حسابی دوباره فردا صبح سر وزن اولیه مان هستیم و انگار نه انگار كه روز قبل دو كیلومتر دویدیم.در انجام فعالیت های ورزشی توجه به میزان ساعت و شدت ورزش از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این طرز تفكر كه برای لاغر شدن باید چنان ورزش كرد كه عرق از تمام نقاط بدنمان سرازیر شود یك باور قدیمی و غلط است كه در بسیاری از موارد دیده شده نه تنها فرد را به وزن دلخواه نمی رساند كه گاه منجر به افزایش دو برابر وزن می شود! گرچه افزایش فعالیت بدنی سبب افزایش دفع انرژی شده و با ایجاد تغییر منفی در تعادل انرژی نقش بسزایی در رسیدن به وزن ایده آل دارد ولی انجام فعالیت هایی كه بسیار هلاكت بار هستند بسیار دیده شده كه نتیجه معكوس خواهد داشت.
میزان كالری كه در یك مایل پیاده روی (هر مایل معادل ۱۶۰۹ متر است) سوزانده می شود درست برابر همان قدر كالری است كه در هنگام دویدن می سوزد. با این تفاوت كه پس از دویدن بدن انرژی مفید خود را از دست می دهد ضمن اینكه كربوهیدرات سوخته می شود نه چربی. در انجام ورزشی هایی كه از شدت بالا برخوردارند نظیر دویدن و پیاده روی تند ذخایر چربی از بین نمی رود، بلكه كربوهیدرات ها كه به صورت گلوكز در بافت ها و گلیكوژن در كبد یافت می شود در همان فاز سریع فعالیت فیزیكی سوخته می شود. در انجام ورزش های سنگین با شدت بسیار متابولیسم هوازی سلول ها به دلیل كمبود خون رسانی و یا اكسیژن رسانی ریوی و خونی به بی هوازی تبدیل شده و همراه با تولید لاكتات در بدن منجر به خستگی و گرفتگی (كرامپ) عضلانی می شود. در این حالت شخص بسیار بی حال و گرسنه شده و تمایل بیشتری به خوردن غذا از خود نشان می دهد.
اگر هم چنین نكند با خوردن وعده های معمولی غذایی خواهد توانست همان مقدار قند از دست رفته را به بدن برگرداند. چه بسا كه این مقدار پس از برگشت از پیاده روی تند دو برابر بیشتر از گذشته باشد.
بر طبق توصیه كالج آمریكا ورزشی مناسب است كه شدت آن بر حسب ضربان قلب ماكزیمم باشد. (به عبارت دیگر آرام و پیوسته صورت گیرد) شدت ورزش از كم كردن سن فرد از عدد ۲۲۰ به دست می آید. اگر شما ۴۰ساله هستید، ماكزیمم ضربان قلب تان ۱۸۰ است. بدیهی است كه با انجام ورزش در چنین حد ماكزیممی سریعاً خسته می شوید. كالج فوق توصیه می كند ورزش باید بین ۶۰ تا ۹۰ درصد ماكزیمم ضربان قلب انجام شود. بنابراین این فرد ۴۰ ساله باید ورزش را با شدتی بین ۱۰۸ (۶۰/۰ ضربدر ۱۸۰) و ۱۶۲ (۹۰/۰ ضربدر ۱۸۰) در دقیقه انجام دهد. این درصد برای افراد غیرورزشكار بین ۶۰ تا ۷۵ درصد است. البته فراموش نكنید كه این مطلب تنها در افراد سالم صدق می كند. در صورت ابتلا به هرگونه بیماری عروق كرنر ابتدا با پزشك تان مشورت كنید.
این نكته را هم از یاد نبرید كه فعالیت بدنی به عنوان تنها ابزار كاهش وزن تنها دو تا سه درصد موجب كاهش وزن می شود. توصیه می شود برای رسیدن به وزن ایده آل از تركیب رژیم غذایی و ورزش بهره بگیرید. تحقیقات جدید نشان می دهد افزایش دفع انرژی از طریق فعالیت بدنی در بهبود توزیع چربی در بدن و كاهش نسبت دور كمر به دور لگن نقش سودمندی دارد.
ابتدا از ورزش های سبك مثل پیاده روی با سرعت كم یا شنای آرام شروع كنید و به تدریج بر شدت فعالیت انتخابی تان بیفزایید.
تنها به پیاده روی و دویدن اكتفا نكنید ورزش های زیادی وجود دارد كه با انجام آنها می توانید از شر كالری‌های اضافی خلاص شوید. جدول زیر مقدار كالری را كه در حین انجام فعالیت های جسمانی مختلف سوخته می شود نشان می دهد.

بهاره مهرنژاد