از تونل رسالت یا آنهایی که در سطح شهر و استانمان ایجاد شده که می گذریم، شاید تنها، دشواری ساخت چنین تونل هایی به نظرمان بیاید و ذهنمان بیش از این مشغول نشود شاید ندانیم که همین تونل ها یا دیگر همتایانشان در دنیا چه سرگذشت شگفت انگیزی داشته اند و مطلع نیستیم تونل هایی وجود دارند که با وجود قدمت تاریخی به فراموشی سپرده شده اند یا میلیون ها دلار برای ساخت برخی از آنها هزینه شده است. در اینجا مرور کوتاهی داریم بر ۱۰ نکته درباره تونل ها که شاید نشنیده باشید.
۱) این ماه پانزدهمین سالگرد ساخت طولانی ترین تونل زیر آبی دنیا که فرانسه را به انگلستان متصل می کند، جشن گرفته می شود. این تونل شگفت انگیزکه ۳۱ مایل طول دارد، Chunnel نامگذاری شده است.
ساخت این تونل بیش از ۷ سال به طول انجامید و ۱۱ ماشین تونل سازی برای ساخت آن مورد استفاده قرار گرفت. علاوه براین ۶ میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار برای آن هزینه شد. هزینه ساخت این تونل ۸۰ درصد بیش از بودجه ای بود که در ابتدا برای آن تصویب شده بود.
۲) در ۱۹۹۳ نزدیک به ۲ میلیارد دلار برای ساخت یک تونل مدور که برای ایجاد بزرگترین سیستم شتاب دهنده ذرات استفاده می شد، هزینه شد. این تونل مدور به نام
Quantum bummer نزدیک به ۵۴ مایل طول داشت و قرار بود زیر تگزاس ساخته شود. رقمی که ذکر شد تنها برای ساخت ۱۴ مایل اولیه آن مورد استفاده قرار گرفته بود.
در نهایت وزارت انرژی آمریکا ساخت این تونل را متوقف کرده و به جای آن، طرح ساخت پایانه توزیع یک شرکت داروسازی، تجهیزات ضد تروریسم و مرکز درمان بیماری های سرطانی را آغاز کرد.
در نهایت آن همه بودجه هدر رفته در طرح ساخت تونل شتاب دهنده ذرات به هیچ کار نیامد الا استفاده برای ساخت یک فیلم علمی- تخیلی! شاید ساخت تونلی که به درد مردم بخورد اقبال بهتری داشته باشد.
۳) در حال حاضر سوئیسی ها در تلاشند ساخت تونل AlpTransit Gottard که نقش اتصالی را بازی می کند را تا سال ۲۰۱۷ به پایان برسانند.
در صورت موفقیت آمیز بودن ساخت این تونل، عنوان طولانی ترین تونل دنیا به آن اختصاص خواهد یافت. به گفته طراحان آن، ۴‎/۳۵ مایل طول این تونل خواهد بود.
برای اینکه طراحان و سازندگان تونل آلپ بدانند که در مسیر درست در حال کندن تونل هستند از Gyroscope که همواره شمال را نشان می دهد، استفاده می کنند. جهت یاب های ماهوار ای در زیر زمین پاسخ گو نیستند و قطب نماهای مغناطیسی نیز به اندازه کافی دقیق نیستند که به این منظور از آنها استفاده شود.
۴) از دهه ۱۹۷۰ تا کنون در شهر نیویورک روی سیستم زیرآبی جدید برای جایگزینی تونل های آبی کار می شود. تونل های آبی به دلیل آسیب پذیر بودن و نفوذ آب از آنها در این شهر کارآمد نیستند.
این طرح جدید که Water Tunnel یا همان تونل آبی نامگذاری شده، حداقل تا پیش ازسال ۲۰۲۰ آماده بهره برداری نخواهد بود.
۵) شهر نیویورک تونل های متعددی دارد که بسیاری از آنها گم شده اند! قدیمی ترین تونل زیرزمینی دنیا که در سال ۱۸۴۴ ساخته شده در این شهر و زیر خیابان آتلانتیک در بروکلین واقع است. این تونل با این سابقه تاریخی از سال ۱۹۷۹ تاکنون به دست فراموشی سپرده شده است.
۶) تونل های آتش فشانی طبیعی که به آنها تونل های گدازه ای هم می گویند، ۱۲ هزار سال پیش در شیلی و دوران بشر پیش از تاریخ به عنوان مکانی برای سکونت استفاده می شدند.
۷) در مقیاس اتمی و کوچک، طبیعت همواره در حال حفر تونل است. پدیده ای به نام تونل سازی کوانتومی به ذرات امکان می دهد در محل هایی ظهور یابند که در واقع نباید باشند. به این ترتیب در فضای بین ذرات، تونل هایی حفر می شود.
این اثر پایه و اساس میکروسکوپ های اسکن از تونل سازی های مولکولی است. این میکروسکوپ ها تصاویری با جزئیات ثبت می کنند که در آنها حتی اتم ها نیز دیده می شوند.
۸) انسان ها همیشه در حال تونل سازی هستند. در سال ۲۰۰۵ آژانس فدرال یک شبکه قاچاق دارو را که از طریق تونل هایی بین بریتیش کلمبیا و واشنگتن فعالیت می کردند، منهدم کردند. اولین شبکه از این دست بین کانادا و آمریکا کشف شد.
یکی دیگر از اتفاقات به این شکل در جریان قاچاق چوب و آهن رخ داد. مقامات دولتی دریافتند حجم قابل توجهی چوب به طور عجیب و ناگهانی ناپدید می شد.
۹) در جریان جنگ ویتنام، سربازان ویتکون یک رشته تونل های پیچ در پیچ به طول ۱۵۰ مایل در شهر هوچی مین حفر کردند.
سربازان آمریکایی که این تونل ها را نمی شناختند هنگام ورود به دالان های فرعی تونل با تله هایی مواجه شده و جان خود را از دست می دادند. دالان های بن بست که به هیچ راهی منتهی نمی شد و با چوب های سمی انباشته شده بود، در انتظار سربازان آمریکایی بود.
۱۰) در جریان جنگ جهانی دوم، سربازان اسیر شده آمریکایی، ۲۰۰ تن خاک را دور از چشمان اسیرکنندگانشان بیرون ریخته و تونل هایی حفر کردند.
این اسرا، خاک ناشی از حفاری را درون کیسه هایی که از جوراب های کهنه شان دوخته بودند، می ریختند. این کیسه های کوچک را داخل جیب شلوارهایشان می گذاشتند و در حین راه رفتن در محوطه اردوگاه، خاک از کنار پایشان به زمین می ریخت! به این ترتیب تونل هایی حفر کردند تا برای گریز آماده شوند.

منبع Discover magazine
ترجمه: فرین ثانی