پدر و مادر بودن از مسئولیتهایی است که برای هر چه بهتر انجام دادن آن به برنامهریزی، توجه به نیازهای مالی و عاطفی با کودکان و برقراری تعامل و ارتباط صحیح بین والدین نیاز است. بسیاری از والدین شبانهروز تلاش میکنند تا نیازهای فیزیکی فرزندان خود را تأمین کنند. در صورتی که اهمیت پاسخ به نیازهای عاطفی و روانی کودکان و نوجوانان کمتر از نیازهای جسمی آنها نیست.
روشی که والدین به نیازها و سخنان فرزندان خود گوش میکنند در تربیت آنها اهمیت دارد. بسیاری از والدین تظاهر به گوش دادن و توجه به درخواستها، اعتراض یا سؤالات فرزندان خود میکنند. مشغلههای کاری و زندگی پرهیاهو در دنیای امروز سبب شده است تا والدین فرصت کافی برای برقراری ارتباط مؤثر و نزدیک با فرزندان خود نداشته باشند، این در حالی است که پدران و مادران موفق در طول روز ساعاتی را به شنیدن مشکلات، موفقیتها و خاطرات فرزندان خود اختصاص داده و به سؤالات آنها به دقت و حوصله پاسخ میدهند. کودکان و نوجوانان درک دقیقی از میزان توجه والدین به خود داشته و بیتوجهی به سخنان فرزندان، در گوشهگیری، افسردگی و پناه بردن به گروههای همسال نقش مهمی دارد. محققان توصیه میکنند، والدین باید با نگاهی مشتاق و پرمحبت به فرزندان خود توجه کنند تا فرزندان باور کنند آنچه میگویند برای پدر یا مادرشان اهمیت دارد.