▪ نام فیلم: صبح روز هفتم
▪ کارگردان: سیدمسعود اطیابی، تهیه کننده: صدرا عبداللهی، بازیگران: علی اوسیوند، شهرام حقیقت دوست و ...
▪ خلاصه داستان: سیروس یک دزد است که بارها و بارها گرفتار قانون و مجازات شده است.(نقش سیروس را شهرام حقیقت دوست بازی می کند) او از طرف خانواده و همسرش طرد می شود، تا این که اتفاق هایی باعث می شود تغییر و راه زندگی اش را عوض کند.
▪ درباره کارگردان: «مسعود اطیابی» مطمئنا معرف حضورتان هست، از او چند وقت پیش، سینمایی «خروس جنگی» را دیده اید.
او در خصوص ژانر «صبح روز هفتم» گفته است سبک فیلم را فقط معناگرا نمی دانم چون در واقع تمام فیلم ها معناگراست و فیلم بی معنی نداریم، نمی خواهم نظر شخصی ام را در فیلم اعمال کنم و برای من آن چه مهم است مفاهیم درون فیلم و قصه است و هنوز تکلیف مشخص نیست(!) البته ژانر فلسفی در واقع مقبول تر است.
او در مورد ساخت سومین فیلم سینمایی اش گفته است: یک فیلم ساز نباید خود را در یک زمینه محدود کند و من نیز دوست ندارم در یک سبک فیلم بسازم و برای همین در مسیری حرکت می کنم که بتوانم آثار مختلف با سبک های گوناگون بسازم.
▪ افراد موثر: علاوه بر اطیابی، بازی جذاب شهرام حقیقت دوست بر کلیت فیلم موثر است و شاید بتوان گفت او در این فیلم از کلیشه های همیشگی اش فاصله گرفته و کاری متفاوت ارائه داده است.
▪ نکات مثبت: فیلم شروع خوبی دارد و همراه تم طنز، بیننده را مشتاق می کند.
موزیک روی فیلم که موقعیت های طنز آن را تشدید می کند گاهی اوقات جذاب است(اطیابی در خروس جنگی نیز از موزیک استفاده کرده بود)
▪ نکات منفی: ایده فیلم تکراری بود، ماجرای این که یک روز برای یک نفر تکرار شود را در عناوین مختلف فیلم سینمایی، تله فیلم و تئاتر، خارجی و ایرانی دیده ایم، به همین دلیل می توان گفت مضمون اصلی فیلم تکراری و حداقل قابل پیش بینی است.
▪ حرف مردم: «م، ه» دانشجوی رشته آمار: به نظر من بد نبود زیرا علاوه بر طنز، مفهوم و معنا نیز داشت و بر خلاف آثار طنز موجود که با هر زشتی و لوده گری قصد خنداندن تماشاگر را دارد، در کنار داستان موقعیت طنز جالب و خوبی داشت.