شاید فكر كنید آلودگی ها تنها شامل آلودگی های صوتی، هوا و آلودگی های زباله ها باشد، اما نوعی از آلودگی وجود دارد كه بی محابا به سمتمان هجوم می آورد و بیش از آنكه با جسم ما سروكار داشته باشد روحمان را نشانه می گیرد؛ آلودگی های بصری كه بدون هیچ محافظی در هنگام حركت در فكر و روح رسوخ می كنند، این روزها سراسر تهران را پر كرده است؛ تابلوهایی كه شاید هنگام عبور از خیابان و كوچه و نگاه كردن به آن، ندانیم چه تاثیری در ما خواهند گذاشت، اما واقعیت این است كه با افزایش قارچ گونه آنها، تنها راه برخورد شخصی با آنها بستن چشم ها هنگام راه رفتن در پایتخت است.
سازمان زیباسازی شهرداری تهران طرح تجمیع تابلوهای نشانه سطح تهران را با هدف ساماندهی و حذف آشفتگی و اغتشاشات بصری به اجرا درمی آورد. این خبر خوشایندی است برای آنهایی كه از دیدن قیافه تكراری این تابلوها و جملات نقش بسته روی آنها به ستوه آمده اند.
این روزها كه از خیابان ها عبور می كنید، نیاز نیست نگاه عمیقی به تهران بیندازید و به این نتیجه برسید كه تهران به شهر بتن و آهن تبدیل شده است، چون متاسفانه به دلیل به كارگیری حجم بالای بتن و آهن در سازه های شهری، منظر شهر از شكل انسانی خارج شده و باعث شده است كه دید شهروندان آزار ببیند. خیلی ها معتقدند این شهر، دیگر شهر آدم ها نیست.
دو سالی است كه سازمان زیباسازی با همكاری سازمان ترافیك و شركت عرف ایران (علائم راهنمایی و فنی ایران) در حال مطالعه و طراحی طرح تجمیع تابلوهای نشانه سطح شهر تهران است. البته بد نیست بگوییم شركت عرف ایران پیش از این ساماندهی تابلوهای هدایت مسیر را نیز برعهده داشته كه از این حركت، موفقیت چندانی عاید پایتخت نشد.
با این وجود قرار است با اجرای طرح تجمیع تابلوهای نشانه، هزاران هزار پایه بتنی و آهنی از سطح شهر حذف شود كه در آن حتی برای نوع نوشتار روی تابلوها و گرافیك و رنگ تابلوها نیز فكر شده و سعی شده است تا به فرهنگ ملی و اسلامی ما نزدیك بوده و همخوانی داشته باشد، به گونه ای كه باعث زیبایی شهر شود.
اهمیت مبلمان شهری مانند چینش مسائل داخلی منزل است و هر چقدر زیبا چیده شود باعث لذت فرد از محیط می شود اما متاسفانه شهر تهران مشكلات زیادی از نظر به كارگیری مبلمان شهری دارد، چرا كه عدم استفاده از افراد متخصص در طراحی وسایل، استفاده از وسایل نامناسب كه تناسبی با مسائل فرهنگی و بومی ما ندارد و همچنین عدم آشنایی شهروندان در نحوه استفاده آنها، از جمله معضلات آن است.
به نظر می رسد اداره مبلمان شهری سعی دارد با مطالعه علمی و طراحی مناسب، این نواقص را برطرف كرده و در مطالعات خود به این نتیجه رسیده كه باید حجم بتون و آهن در سازه های مبلمان شهری كم شود.