اسكیزوفرنیا یا روان پریشی از جمله پیچیده ترین اختلالات روانی است كه برای نخستین بار در سال ۱۹۱۱ میلادی از سوی یك روانپزشك سوئیسی به نام اوژن بلولر شناسایی و مطرح شد. اعتقاد وی به جدایی و از هم گسیختگی عملكردهای روانی در بیماران روان پریش موجب شد وی این بیماری را اسكیزوفرنی (اسكیزو به معنی شكاف و فرنیا به معنی ذهن) یا شكاف ذهن بنامد.
به عقیده روانپزشكان، اسكیزوفرنیا نوعی جنون است كه توان تشخیص واقعیت از غیر واقعیت را از فرد می گیرد و عوارض متعددی برای وی به دنبال دارد كه عبارتند از ناتوانی در تمركز كردن، بی احساسی، اجتناب از روابط اجتماعی، احتیاج به كمك و حفاظت از سوی دیگران، اوهام، اختلال و اغتشاش فكری و در نهایت هذیان كه شنیدن اصوات غیر واقعی را شامل می شود.
بیشتر بیماران اسكیزوفرنیك (۴۰ تا ۶۰ درصد) صداهایی را می شنوند كه دیگران نمی شنوند؛ صداهایی كه بیشتر جنبه انتقادی، تحقیرآمیز و غیر دوستانه دارند.
دانشمندان با بررسی گروهی از بیماران به نتیجه عجیبی دست یافتند و آن این كه در ۷۱ درصد بیماران اسكیزوفرنیك، صدای شنیده شده صدای مردانه است. این مسأله پژوهشگران دانشگاه شفیلد را بر آن داشت تا در جستجوی علت آن برآیند.
دكتر میشل هانتر، محقق دانشكده روان شناسی این دانشگاه اظهار می كند: اوهام شنیداری زمانی ایجاد می شوند كه مغز خود به خود فعال شده و به تفسیر و تعبیر اطلاعات ناشی از اصوات انسانی می پردازد؛ اما درباره علت مردانه بودن این صداها باید گفت كه تولید اصوات زنانه برای مغز، كار چندان ساده ای نیست، چرا كه صداهای زنانه از پیچیدگی بیشتری نسبت به اصوات مردانه برخوردارند و این به دلیل تفاوت هایی است كه در اندازه حنجره و تارهای صوتی زنان و مردان وجود دارد. این مسأله در زنان باعث ایجاد دامنه پیچیده و متنوع تری از فركانس های امواج صوتی نسبت به مردان می شود.
از این گذشته تفاوت های جنسیتی در اصوات، واكنش های متفاوتی را در بخش های مختلف مغز در پی دارد و از آنجا كه تولید صدای مردانه برای مغز آسان تر است در بیماران اسكیزوفرنیك، چه در جنس مؤنث و چه در جنس مذكر، امكان تولید صدای مردانه ۲/۵ برابر صدای زنانه است.

منابع:BBC NEWS