مصرف مقادیر زیاد كافئین در طول دوران كوتاهی می‌تواند قند خون را افزایش دهد . اما خبر خوب برای دیابتی‌ها این است كه مصرف متعادل كافئین تاثیری بر میزان قند خون نخواهد گذاشت.
این تاثیر كافئین به علت اثری است كه بر ترشح دو هورمون گلوكاگون و آدرنالین می‌گذارد و این دو هورمون نیز به نوبه خود میزان قند خون را افزایش می‌دهد.
كافئین می‌تواند میزان جذب آهن در بدن را كاهش دهد و از سویی مصرف زیاد آن موجب میشود كه مقداری از آن از طریق جفت یا شیر از بدن مادر به بدن نوزاد یا جنین وارد گردد.
كافئین همچنین یك دیورتیك است یعنی اینكه حجم ادرار را افزایش می‌دهد.
كافئین یكی از گسترده‌ترین دارو‌ها است . این ماده به دلیل توانایی‌اش در بالا بردن سطح قند خون در مقادیر بالا بر روی سیستم عصبی تاثیر گذاشته و موجب بروز احساس سرخوشی می‌گردد و در شب زنده‌داری‌های شب امتحان دانشجویان حتی از ترس مردود شدن هم موثرتر است.
تحقیقات زیادی نشان داده است كه كافئین درمان بیماری‌های قلبی و عروقی و سرطان‌ها و بهبود متابولیسم و جبران از دست دهی استخوان‌ها نقش دارد.
● عوارض مصرف بسیار بالای كافئین عبارتند از :
▪ سردرد
▪ عدم تمركز
▪ تحریك پذیری
▪ عصبانیت
همانطور كه می‌دانید علائم ذكر شده از نشانه‌های بالابودن یا پائین بودن قند خون نیز هستند و جالب است كه استفاده بیش از حد كافئین همان‌طور كه می‌تواند قند خون را افزایش دهد میتواند در كاهش میزان آن نیز موثر باشد. به همین جهت افراد دیابتی چنانچه میزان كافئین مصرفی خود را كاهش دهند می‌توانند بهتر زبان بدن خود را فهمیده و راحت‌تر قند خون خود را كنترل كنند.
كافئین در بسیاری از غذاها و همچنین بعضی از دارو‌ها وجود دارد.