▪ فرمول :
AL۲Si۲O۵(OH)۴
▪ سیستم تبلور :
تری‌كلینیك
▪ جلا :
خاكی
▪ سختی :
۲ تا ۲/۵
▪ رنگ :
سفید و در اثر ناخالصی‌ها تغییر رنگ می‌دهد.
یك كانی سیلیكاته و از دسته فیلوسیلیكاتها و اصلی‌ترین و فراوان‌ترین كانیهای رسی است. چگالی ۲/۶ و رنگ خاكه بی‌رنگ است اگر كائولینیت را با نیترات كبالت مرطوب كنیم و سپس بسوزانیم به رنگ آبی در می‌آید.
این كانی در اثر حرارت در لوله آزمایش بسته آب از دست می‌دهد.
● پیدایش :
كائولینیت در اثر هوازدگی یا دگرسانی گرمابی سیلیكاتهای آلومینیوم به ویژه فلدسپاتها به وجود می‌آید. كائولینیت در خاكها، یك فرآورده معمول حاصل از تجزیه و تلاشی سنگهاست كه بعداً به وسیله آب حمل و در دریاچه‌ها و امثال آن به صورت مخلوط با كوارتز و یا سایر مواد، به شكل طبقات رسی نهشته می‌شود.
▪ در ایران :
معادن این كانی در استانهای آذربایجان شرقی (معادن زنور، منشكد، هشترود) زنجان (معادن زاچگان، آب‌ترش و قازانداغی)، فارس، استان مركزی، اصفهان و تهران واقع شده است.
● كاربرد:
كاربردهای رس را دارد و در آجرسازی، سفال‌سازی و ......... مصرف می‌شود.
● ویژگی‌های شناسایی :
از مهمترین خواص این كانی می‌توان به جذب نمودن آب اشاره نمود، به طوریكه در اثر جذب آب به زبان می چسبد. به دلیل ریزبودن اندازه بلورهای این كانی توسط اشعه X از سایر كانیهای رسی تشخیص داده می‌شود.
نام این كانی از واژه كائولن برگرفته از كائولینگ چینی به معنی ستیغ بلند و نام محلی كه این كانی از آنجا بدست می‌آمده است گرفته شده.