در تهران متولد شد، پسر كوچك آقاعلی اكبر فراهانی بود و تار و سه تار مینواخت، اما در سه تار مشهورتر بود و ردیف موسیقی نیز تدریس میكرد. اساتیدش، پدرش ( آقاعلی اكبر)، برادرش ( میرزا حسن)، پسر عمویش ( آقاغلامحسین) و سید احمد بودند.
شاگردان او: ابوالحسن صبا، ایرانی مجرد، حسین خلیفه ( مهمترین شاگرد او) مهدی صلحی، اسماعیل قهرمانی، ممحد مستوفی، باقر و مهدی دبیری و علینقی وزیری (كه نتهای ردیف را نوشت و ردیف موسیقی را نزد میرزاعبداله فراگرفت) بودند. فرزندانش (مولود، ملوك، جواد عبادی و احمد عبادی) ردیف را نزد میرزا عبداله فراگرفتند. میرزا عبداله مكتب خانه ای داشت كه در آن به شاگردانش تار و سه تار درس می داد. ردیف او مهمترین مرجع برای موسیقی ایرانی است كه می شود گفت فراگیرترین ردیف نزد موسیقی دانان ایران است. میرزاعبداله صفحاتی نیز ضبط كرده است.
اسماعیل قهرمانی ردیف را نزد میرزا عبداله فراگرفت و آن را روی ریل و كاست ضبط كرد، نور علی برومند نیز آن را نزد قهرمانی فرا گرفت آن را روی ریل و كاست ضبط كرد، همچنین ژان دورینگ فرانسوی نت های ردیف را مكتوب كرد. امروزه ردیف میرزاعبداله در دانشگاه های موسیقی ایران تدریس می شود. حسین علیزاده آن را روی CD و كاست در سال هفتاد و یك ضبط و داریوش طلایی نیز این ردیف را روی كاست ضبط كرده و آن را در همین سال به صورت مكتوب در آورده است.