بیماری آلزایمر عبارت است از یک بیماری مغزی که مشخصه آن رو به زوال گذاشتن تدریجی تواناییهای ذهنی است. نوع سریعاً پیشرونده آن در سنین ۴۵-۳۶ سالگی بروز پیدا میکند. نوع تدریجاً پیشرونده آن که در آن علایم به کندی حدوداً در سنین ۷۰-۶۵ سالگی شروع میشود.
▪ علایم شایع در پیدایش بیماری آلزایمر در افراد:
ـ فراموشی وقایع اخیراً اتفاق افتاده
ـ دشواری فزاینده در انجام کارهای نیازمند قوه عقلانی مثل وظایف شغلی، رسیدگی به امور مالی، یا مدیریت خانه
ـ تغییرات شخصیتی، از جمله ناتوانی در کنترل هیجانات و اختلال در قضاوت مراحل بعدی
ـ مشکل در انجام کارهای ساده مثل انتخاب لباس، یا انجام محاسبات ساده ریاضی
ـ ناتوانی در شناسایی افراد آشنا
ـ بیعلاقگی به بهداشت شخصی یا ظاهر فرد
ـ مشکل در غذا خوردن
ـ گرفتن حالت تهاجمی و انکار اینکه اصلاً مشکل وجود دارد.
ـ از دست دادن خودداری جنسی
ـ گم شدن در خیابان
ـ اضطراب و بیخوابی
▪ اما عللی که باعث بوجود آمدن این بیماری می شود به شرح زیر است:
ـ آسیب برگشتناپذیر یا از دست رفتن سلولهای مغز به علل ناشناخته
▪ عوامل افزایش دهنده خطر
ـ سابقه خانوادگی بیمار آلزایمر
ـ پیرشدن
هیچگونه روش خاصی برای پیشگیری وجود ندارد. این بیماری در حال حاضر غیرقابل درمان است و درمان فقط برای بهبود علایم انجام میشود. تحقیقات وسیعی در زمینه علل و درمان آن در حال انجام است، بنابراین امید به پیدا کردن درمان قطعی آن وجود دارد.
خیلی از داروهایی که برای مشکلات دیگر مورد استفاده قرار میگیرند میتوانند باعث گیجی یا خوابآلودگی شوند. این داروها را باید حتیالامکان قطع کرد. هماکنون داروهای زیاد دیگری تحت بررسی هستند. بعضی از آنها برای کنترل علایم آشفتگی مفید هستند.
داروهای جدیدی که با نسخه پزشک تجویز میشوند ممکن است پیشرفت بیماری را در بعضی از بیماران به تأخیر اندازد.
تا حدی که امکان دارد بیمار آلزایمری باید فعالیت خود را حفظ کند. با پیشرفت بیماری، نهایتاً تمامی فعالیتها نیاز به نظارت خواهند داشت.
با توجه به اینکه آلزایمر ناشی از اختلالاتی در ذهن می باشد برای سلامت بیشتر ذهن بهتر است افکار خوشایند و مثبت را به سمت خود جذب کنید.
اما برخی تحقیقات نشان می دهد احتمال ابتلای افرادی که مستعد نگرانی ، اضطراب یا افسردگی هستند با تاثیر بر حافظه به بیماری آلزایمر افزایش می یابد.
بنابر همین گزارش محققان دریافتند درمیان افرادی که هیچ زمینه خاصی نداشتند میزان بروز و یا تحمل استرس نشانگر مستعد سازی ذهن و مغز برای بیماری مذکور می باشد.
مشخص شده که این روند با تاثیر استرس و کاهش فعالیتهای منظم مغز شروع شده و سپس با کاهش فضاهای آماده ثبت وقایع بر حافظه کوتاه مدت تاثیر گذاشته و نهایتا" منجر به بروز بیماری می شود.
البته نیمی از افرادی که مبتلا به مشکلات حافظه و شناختی هستند مبتلا به آلزایمر نمی شوند و این مطالعه نباید افراد را دچار نگرانی کند.
اما همواره توصیه محققان این است که پرهیز از استرس و اضطراب به ارتقاء سلامت و به احتمال زیاد بهبود حافظه کمک می کند و در نهایت از بسیاری از بیماریهای جسمی و روحی و به ویژه آنهایی که ریشه در سیستم مغز و اعصاب دارند جلوگیری می کند.
موفقیت
آلبوم
برگ سبز ۲۱۶ 
