اللهم اخل قلوبهم من الامنهٔ ، و ابدانهم ، من القوهٔ ، و اذهل قلوبهم عن الاحتیال ،
و اوهن ارکانهم عن منازلهٔ الرجال ، وجبنهم عن مقارعهٔ الابطال ،
و ابعث علیهم جندا من ملائکتک بباس من باسک کفعلک یوم بدر ،
تقطع به دابرهم و تحصد به شوکتهم ، و تفرق به عددهم .
بار خدایا دلهاشان را از آرامش و تن هاشان را از توانایی تهی گردان ،
و قلبهاشان را از حیله و چاره جویی فراموشی ده ، و اندامشان را از جنگیدن با پیادگان ( مسلمانان ) سست نما ، و آنها را از زد و خورد با دلیران ( اسلام ) بترسان ، و لشگری از فرشتگانت با عذاب و آزار سخت
از عذابهایت برایشان برانگیز مانند کاری که در روز ( جنگ ) بدر نمودی که به وسیله آن ریشه آنان را قطع کرده ببری و شوکت و بزرگیشان را بدروی ( از بین ببری ) و گروهشان را پراکنده فرمایی ( روز بدر جمعه هفدهم ماه رمضان سال دوم هجرت بود که پیغمبر - صلی الله علیه و آله - در بدر که نام موضعی است در بیست و هشت فرسخی مدینه به راه مکه با سیصد و سیزده مرد که در بین ایشان دو اسب یا یک اسب بیش نبود با کفار قریش که هزار کس با اسبها و سلاحهای بسیار بودند و رییس آنها ابوجهل پیشوای مشرکین بود ، جنگید و خدای تعالی هزار یا سه هزار یا بیشتر فرشته به کمک حضرت رسول فرستاد
و گروه بسیاری از بزرگان کفار مانند ابوجهل و عتبه و شیبه کشته شدند ، و آن از بزرگترین جنگهای اسلام است ، و درباره فرستاده خدای تعالی فرشتگان را در آن جنگ به کمک مسلمانان قرآن کریم و اخبار بسیار گویاست )