اگر مدبرانه رفتار نكنید و اگر در زندگی خود تغییرات لازم را اعمال نكنید، زندگی زناشویی شما احتمالاً خسته كننده می‌شود. شاداب بودن و مبتكرانه رفتار كردن، به زن و شوهر كمك فراوانی می‌كند. اگر زن و شوهر خواهان زندگی زناشویی یا طراوت هستند باید رشد و تغییر كنند. درست همان طور كه رشد جسمانی برای فرزندان ما امر مسلم است باید پیوسته در زمینه‌های عاطفی، احساسی، ذهنی و معنوی نیز رشد كنیم. باید مراقب باشیم كه بیش از اندازه از خود گذشت نكنیم. وقتی روابط زناشویی امكان رشد را فراهم نسازد، آن پیمان كمرنگ می‌ شود. دوست داشتن همسر بدین معنا نیست كه لزوماً همه دقایق زندگی خود را با هم باشید. این هم می‌تواند از شور و شوق زندگی بكاهد. داشتن دوستان و فعالیتهای مناسب وسیله‌ای است تا شادابی بیشتری به زندگی زناشویی خود بدهید. معاشرت داشتن با زوج‌های دیگر نیز وسیله مناسبی است كه به زندگی شما طراوت بیشتری می‌دهد.
برنامه‌ریزی موقعیت‌ها و برنامه‌های خاص از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. جشن گرفتن به مناسبت‌های ویژه، شركت در مهمانی ، دادن هدیه، گذشت ایام را طراوت جدیدی می‌بخشد. این‌ها به ویژه برای زن اهمیت زیادی دارد. اینكه شوهر روز تولد، سالگرد ازدواج و سایر مناسبت‌ها را به خاطر داشته باشد برای زن مهم است و به این نتیجه می‌رسد كه مورد مهر و محبت همسرش قرار دارد. یكی از عوامل فرو نشاندن مهر و عشق در خانواده یكنواخت بودن و یكنواخت زندگی كردن است. حتی اگر از زندگی یك نواخت خود لذت می‌برید گاهی لازم است كه كاری جدید و بر خلاف همیشه صورت دهید. سرانجام ، برای حفظ شور و نشاط در زندگی زناشویی، زن و شوهر باید در عشق رشد كنند. با هم زندگی كردن، با هم خندیدن، با هم گریستن و با هم آموختن به زن و شوهر امكان می‌دهد كه یكدیگر را بیش از پیش دوست بدارند و مهر و محبت میانشان بیشتر شود.