| ای طلعت توخنده به خورشید و ماه کن |
|
زلف تو روز روشن مردم سیاه کن |
| خال تو آتشی است دل آفتاب سوز |
|
خط تو سایهای است سیه روی ماه کن |
| یعقوبها ز هجر تو بیت الحزن نشین |
|
ای صد هزار یوسف مصری به چاه کن |
| نخل قد بلند تو بنیاد سرو کن |
|
ریحان باغ سبز خطت گل گیاه کن |
| از شانه آشیان دل ما بهم مریز |
|
ای شانهی تو خرمن سنبل تباه کن |
| پیرخرد که مسلهآموز حکمت است |
|
در نکتهی دهان تو شد اشتباه کن |
| بهجت گدای حسن تو شد شهریار عشق |
|
ای خاک درگه تو گدا پادشاه کن |
|