سیدابوالحسن مختاباد - در سومین شب جشنواره بین المللی موسیقی فجر، یكی از مسئولان جشنواره رفتاری را با روزنامه نگاران حوزه موسیقی صورت داد كه اگرچه با پوزش خواهی رئیس دفتر امور موسیقی و دبیر جشنواره همراه بود، اما به دلیل ماهیت این گونه رفتارها، قابل اعتنا و واكاوی است.

اول: تمامی افراد برابر قراردادی اجتماعی كه هر دو طرف ملزم به رعایت آنند، به برنامه ای دعوت می شوند؛ چه آن شهروندی كه بلیتی می خرد و چه هنرمندی كه دعوت می شود و یا روزنامه نگاری كه كارت ورود به سالن دریافت می كند، به شكل طبیعی منتظرند كه برابر تعهدی كه مسئولان به آنها داده اند در جایی مناسب قرار بگیرند و با خیالی آسوده به تماشای برنامه موردنظر خود بنشینند. در این میانه اگر یكی از طرفین در آخرین لحظات خلف وعده كند، هم كاری غیراخلاقی صورت داده است و هم قراردادی را به هم زده است كه بازهم نقض حقوق اولیه شهروندی است.

دوم: یكی از مشكلات جشنواره امسال، تبلیغات و اطلاع رسانی اندك و نامناسب درباره برنامه های جشنواره بود، بر چنین بنیانی جای شگفتی است، با روزنامه نگارانی كه وظیفه اصلی شان اطلاع رسانی است و برای این كار باید محیطی آرام و مطمئن برای دیدن برنامه ها داشته باشند، این گونه برخوردهایی صورت می گیرد.