ورود عشایر دامدار به مناطق حفاظت‌شده دنا، زیستگاه كبك دری، بالابان، هما، عقاب، خرس و كل و بز زاگرس مركزی را در معرض نابودی كامل قرار داده است.

مهندس بهمن ایزدی، رئیس هیأت‌مدیره كانون سبز فارس با اشاره به اهمیت این زیستگاه‌ها به همشهری گفت: از ۱۶ سال پیش تاكنون كه منطقه دنا تحت حفاظت قرار گرفت، مقرر شد عشایر دامدار منطقه در ازای دریافت مبلغی از سازمان حفاظت محیط زیست، عرصه‌های حفاظت‌شده در ارتفاعات «شهلی‌آباد»، «آب ملخ» و نقاط دیگر را تخلیه كنند اما طی ۱۶ سال گذشته، هیچگاه مسئولان ذیربط به وعده‌های خود عمل نكردند و این مسئله حقوقی همواره در هاله‌ای از اما و اگر باقی ماند.

تا اینكه حدود یك ماه پیش مسئولان محیط زیست استان كهكیلویه به عشایر قول می‌دهند ظرف یك ماه موضوع را حل و فصل كنند اما پس از گذشت یك ماه و عملی نشدن وعده مسئولان، عشایر نه‌تنها عرصه‌های قبلی را تصرف می‌كنند كه بسیاری از عرصه‌های حفاظت‌شده از جمله «آب اسپید»، «چشمه گل»، «دره و گردنه اتابكی»، «ارتفاعات رمه‌چر» و ارتفاعات شرقی دنا را اشغال می‌كنند، مناطقی كه زیستگاه گونه‌های نادری چون كبك‌دری، بالابان، هما، عقاب، خرس و كل و بز زاگرس مركزی است.

وی با اشاره به این كه با ورود هزاران رأس دام به عرصه‌های حفاظت‌شده، زحمات ۱۷ ساله برای حفاظت این زیستگاه‌ها نقش بر آب شده است، می‌گوید: «آنچه بر نگرانی دلسوزان محیط زیست دامن می‌زند این است كه به‌نظر می‌رسد عده‌ای با تضعیف مدیریت مناطق حفاظت‌شده، عرصه‌های كوهپایه‌ای را نیز به تصرف خود درآورند.

ایزدی ضمن انتقاد از بی‌توجهی مسئولان به ارزش‌های زیست‌محیطی منطقه دنا می‌افزاید: علاوه بر واقع شدن زیستگاه‌های منحصر به‌فرد حیات وحش در منطقه دنا، این منطقه یكی از مهمترین منابع آبخیز كشور و تأمین كننده بخش عمده‌ای از آب استانهای فارس، كهكیلویه، چهارمحال و بختیاری، اصفهان و خوزستان است.

ضمن آنكه ذخایر غنی گونه‌های گیاهی زاگرس مركزی اهمیت این منطقه را دوچندان كرده از جمله در ارتفاعات این منطقه درختان ارس قابل‌مشاهده است، با این همه به دلیل ضعف محیط‌بانان و اهمیت ندادن و ارزش قائل نشدن مسئولان محلی برای حفاظت از این عرصه‌های كم‌نظیر، جاده‌ای به طول ۱۲ كیلومتر در داخل دره كهگل در شرق شهر سی‌سخت احداث شد و علی‌رغم اعتراض علاقه‌مندان به محیط زیست، طی ۳ سال این جاده آسفالت شد.

این جاده از یك سو دسترسی آسان به مناطق حفاظت‌شده و بكر طبیعت را فراهم ساخت و از سوی دیگر، عدم فرهنگ‌سازی و هجوم بازدیدكنندگان به این مناطق سبب شد تا پوشش گیاهی منطقه بدست بازدیدكنندگان تخریب شود ضمن آن كه عرصه‌های منتهی به حوزه‌های آبخیز انباشته از زباله شود به‌طوری كه اكنون این عرصه‌ها به كانون‌های بحران‌زای محیط زیست تبدیل شده و بیم آن می‌رود با انباشت زباله، منابع آبخیز نیز به‌عنوان میكروب و زباله‌های رها شده در طبیعت آلوده شود.