از زمانی که قرارداد ال-۹۰ توسط ویسه، رئیس وقت سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، با مدیران رنو در پاریس امضا شد، دیگر این شرکت و ائتلاف آن با نیسان ژاپنی برای ما ایرانی ها اهمیت دیگری پیدا کرد.
تشکیل شرکت رنوپارس در ایران و آغاز به کار جدی آن نیز یک گام دیگر به سمت مطرح شدن بیش از پیش فرانسوی ها در بازار خودرو ایران بود. البته در گذشته پژو توانسته بود فرانسوی ها را به عنوان بزرگترین خارجی ها در صنعت خودرو ایران مطرح سازد، اما ابعاد پروژه ال -۹۰ که امروز محصولاتش با نام تندر-۹۰ در کشورمان عرضه می شود آنقدر گسترده بود که همگان از اتفاقی بزرگ خبر می دادند.
پس از مخالفت هایی که در مجلس شورای اسلامی با پروژه صورت گرفت، باز هم بحث این قرارداد و شرکت رنو در ایران بیشتر مطرح شد، جدای از این خبرسازی ها وجهه جهانی مدیر رنو نیز مزید بر علت شده و باعث می شود تا او به عنوان یک موضوع جالب برای خوانندگان ایران به نظر آید- به خصوص که وی چهره ای خبرساز هم هست. کارلوس گون مدیر مشهور و شناخته شده اتحاد رنو - نیسان این روزها خبرسازی های جدیدی دارد. او که همزمان بر دو شرکت خودروسازی رنو در فرانسه و نیسان در ژاپن مدیریت می کند، اخیراً در نیسان با حرف هایی مواجه شده است. سود خالص این شرکت ژاپنی برای اولین بار در زمان مدیریت گون کاهش یافته است. این امر عده ای را بر آن داشته که مدعی شوند این مدیر موفق نمی تواند همزمان در دو سوی دنیا یعنی در ژاپن و فرانسه دو شرکت بزرگ را اداره کند. آنها می گویند که وی باید از مدیریت نیسان استعفا دهد. کارلوس گون با رد این حرف ها خاطرنشان می کند که وی نیسان را از ورشکستگی نجات داده و ارقام موجود هنوز هم بسیار خوب هستند. او چند روز پیش خاطرنشان ساخت که به هیچ وجه کنار نمی رود؛ «مادامی که اعتماد پرسنل و سهامداران را پشت سر خود دارم، باقی خواهم ماند.» گون در سال ۱۹۹۹ به عنوان اولین خارجی ای که مدیریت یک شرکت بزرگ ژاپنی را برعهده می گیرد، وارد ژاپن شد. موفقیت باورنکردنی اش باعث شد حتی برخی شرکت های بزرگ دیگر در ژاپن نیز به سراغ مدیران خارجی بروند که از جمله آنها می توان به شرکت سونی سازنده بزرگ محصولات الکترونیکی اشاره کرد. کارلوس گون اکنون چنان محبوب است که با آمارهای اخیر چندان در موضع ضعف قرار نمی گیرد.
او طی اظهارات اخیرش که آنها را در جلسه مجمع سهامداران نیسان بیان می کرد، تاکید زیادی داشت که سال مالی ۲۰۰۶ یکی از بهترین سال های تاریخ فعالیت نیسان بوده است و کسی نمی تواند آمارهای این سال را بد بداند. طی سال مالی مذکور که ۳۱ مارس ۲۰۰۷ (اواسط فروردین گذشته) پایان یافت سود خالص نیسان نسبت به سال قبل از آن ۱/۱۱ درصد کمتر شد. این اولین بار در زمان مدیریت آقای گون است که نیسان نمی تواند به اهداف از پیش تعیین شده خود دست پیدا کند. گون که در برزیل از والدین لبنانی به دنیا آمده و تابعیت فرانسوی دارد در سال ۲۰۰۵ علاوه بر نیسان هدایت رنو که سهامدار بزرگ این شرکت ژاپنی است را نیز عهده دار شد. آمارهای سال مالی ۲۰۰۶ اولین آمارهای سالیانه پس از چنین اتفاقی هستند. لذا برخی معتقدند که گون دیگر فرصت کافی برای اداره و مدیریت خوب بر نیسان را ندارد و همین امر عامل کاهش سود شرکت ژاپنی بوده است.
او زمان خود را بین نیسان و رنو تقسیم کرده است. گون در جمع ۲۱۰۰ سهامدار نیسان که در شهر یوکوهامای ژاپن جمع شده بودند، گفت؛ «مشکلی که امروز با آن مواجه شده ایم نمونه بسیار کوچک تری از آن مشکلاتی است که در سال ۱۹۹۹ و زمان بحران شرکت با آن روبه رو بودیم.» وی افزود؛ «مقاله های انتقادی ای که امروز در مطبوعات می خوانیم تنها بخش کوچکی از مقالات مشابهی هستند که در سال های ۱۹۹۹ ،۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ در مورد شرکت می خواندیم.» او تاکید کرد؛ «نیسان هنوز یک شرکت کاملاً سودده است. نباید چنین چیزی را فراموش کرد.» منتقدان آقای گون معتقدند که وی از فناوری سودده و آینده دار خودروهای هیبریدی غفلت کرده است. جالب است که رقبای اصلی نیسان در ژاپن یعنی تویوتا و هوندا پیشتازان فناوری خودروهای هیبرید هستند. نیسان اواخر سال ۲۰۰۵ اعلام کرد که در حال طراحی اولین خودرو هیبریدی خود است، اما آقای گون هزینه چنین پروژه ای را بیش از حد زیاد می داند. وی به جای خودروهای هیبریدی بر فناوری تولید خودروهای دیزلی پاک تاکید دارد.
او که توانست ساختار نیسان را از یک شرکت خانوادگی و در انحصار افرادی خاص خارج سازد، معتقد است که بر شرایط کنونی نیز فائق خواهد آمد.
نوشین کلانتریان |