در حالی كه محققان دانشگاه «سانتاباربارا» در كالیفرنیای آمریكا با بودجه ای معادل سه میلیون دلار، طرح ساخت مارمولك های مكانیكی را با اهداف نظامی با بودجه ای معادل سه میلیون دلار آغاز كرده اند ، پژوهشگران دانشگاه صنعتی امیركبیر از یك سال و نیم پیش از آن با بودجه ای بسیار محدود طرح مشابهی را با ایده ای كاملا ایرانی تا ساخت نمونه ای از این سیستم اجرا كرده اند.

دكتر فرشاد برازنده، عضو هیات علمی دانشكده مهندسی مكانیك دانشگاه صنعتی امیركبیر و مجری این طرح درباره ویژگی های این سیستم میكرومكانیكی كه مكانیسم مشابه مارمولك دارد، گفت: این مارمولك حدود ۱۲ سانتی متر طول داشته و با سرعتی حدود یك سانتیمتر در ثانیه حركت می كند و می توان به وسیله سیمی كه به آن متصل می شود آن را هدایت كرد.

وی مورد استفاده عمده این مارمولك مكانیكی را دسترسی به اماكنی عنوان كرد كه انسان به آن دسترسی ندارد و نیز امدادرسانی از جمله در هنگام زلزله عنوان و تصریح كرد: ایده این طرح كاملا ایرانی بوده و دانشكده مكانیك دانشگاه صنعتی امیر كبیر به دنبال ثبت اختراع آن است.

برازنده با اشاره به این كه ساخت پدهای چسبنده این دستگاه دو سال زمان برده است، افزود: در صورت حمایت های مالی و تجهیزات لازم ، این طرح هم اكنون ۶۰ درصد پیشرفت فیزیكی داشت اما با شرایط موجود بهره برداری و اتمام آن به شش سال دیگر زمان نیاز دارد.

وی خاطرنشان كرد: خرید دستگاه مورد نیاز این طرح ، ۱۲۰ میلیون تومان اعتبار نیاز داشته اما محققان دانشگاه صنعتی امیر كبیر با دریافت تنها پنج میلیون تومان توانستند یك گونه ساده تر آن را خریداری كنند.

برازنده با ابراز گلایه از عدم تخصیص اعتبار و حمایت های مالی و تجهیزاتی لازم از طرح های دانشگاهی، اظهار داشت: صنعت تا زمانی كه از به نتیجه رسیدن طرحی اطمینان خاطر كسب نكند در آن سرمایه گذاری نمی كند و اگر طرحی ، نتیجه نرسد، محقق باید ضمن بازپرداخت هزینه های اولیه صنعت در طرح مورد نظر ، خسارات و هزینه دیركرد آن را نیز بپردازد. در حالی كه باید فرهنگ احتمال به نتیجه نرسیدن طرح در صنعت جابیفتد.

به گفته وی، در شرایط كنونی از آن جا كه محقق خود باید زمان زیادی را صرف تامین مالی و تجهیزاتی طرح كند، لذا زمان كمتری را می تواند صرف امور علمی و پیشرفت فیزیكی پروژه كند.