قیصر امین پور شاعر، ادیب و فارسی پژوه، دوم اردیبهشت ماه سال ۱۳۳۸ در گتوند خوزستان چشم به جهان گشود. وی در سال ۱۳۵۷ در حالی كه به تحصیل در رشته دامپزشكی دانشگاه تهران مشغول بود این رشته را ترك كرد و در همان سال در شكل گیری حلقه هنر و اندیشه اسلامی با افرادی چون سیدحسن حسینی، سلمان هراتی، محسن مخملباف، حسام الدین سراج، محمدعلی محمدی، یوسفعلی میرشكاك، حسین خسروجردی و... همكاری داشت؛ گروهی كه بنیانگذاران جوان حوزه هنری نام گرفتند و بعدها چهره هایی چون سهیل محمودی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملكیان، عبدالجبار كاكایی، فاطمه راكعی و علیرضا قزوه نیز به آنان پیوستند. امین پور سال ۱۳۶۳ به تحصیل در رشته علوم اجتماعی در دانشگاه تهران مشغول شد؛ اما چون این رشته هم نیازهای او را مرتفع نمی كرد آن را هم ترك گفت و به رشته ادبیات فارسی روی آورد و سال ۱۳۷۶ در این رشته با راهنمایی دكتر شفیعی كدكنی دكترا گرفت. او از سال ۱۳۶۷ تا ۷۰ در دانشگاه الزهرا به تدریس پرداخت و از سال ۱۳۷۰ تا زمان مرگ نیز مدرس دانشگاه تهران بود. از دیگر فعالیت های فرهنگی هنری امین پور می توان به عنوان هایی چون دبیر شعر هفته نامه سروش بین سال های ۱۳۶۰ تا ،۱۳۷۱ عضو شورای سردبیری ماهنامه ادبی ـ هنری سروش نوجوان در سال های ۶۷ تا ،۸۳ عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی و... اشاره كرد. او صاحب آثاری چون ظهر روز دهم و برنده جایزه جشنواره كتاب كانون پرورش فكری، به قول پرستو برنده جایزه جشنواره كتاب كانون پرورش فكری، تنفس صبح، در كوچه آفتاب، منظومه روز دهم، توفان در پرانتز، بی بال پریدن، گل ها همه آفتاب گردانند، آینه های ناگهانی، سنت و نوآوری در شعر معاصر، دستور زبان عشق و... است.

قیصر امین پور سال ۱۳۷۸ نیز شاعر برگزیده دفاع مقدس شد.