اصلاح طلبان اگر چه به لحاظ رسانه ای و برگزاری چندین جلسه وارد فاز انتخابات شده اند اما جریان محافظه کار به سرعت در حال سر و شکل دادن به سازماندهی خود برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری است.

از میان تمام نام هایی که برای کاندیداتوری انتخابات ریاست جمهوری مطرح هستند حضور هیچ کس به اندازه رئیس جمهور فعلی در انتخابات، آتی مسجل نیست. برخی تحلیل گران معتقدند استعفای داوود احمدی نژاد از سازمان بازرسی ریاست جمهوری جنبه انتخاباتی دارد و احمدی نژاد قصد دارد از برادرش در ستاد انتخاباتی خود به نحو احسن استفاده کند. تجربه های گذشته در انتخابات شورای شهر و مجلس باعث شده است که برای پیش نیامدن مشکل در راه اندازی ستادهای انتخاباتی حامیان دولت که منویات رئیس جمهور را دنبال می کنند و اعتراض مخالفان به دخالت مستقیم دولت در انتخابات احمدی نژاد این بار پیش دستی کند و ستاد انتخاباتی خود را همراه با استعفای برادر و حضور وی در راس این ستاد کلید بزند.

قرائن و شواهد دیگری از جمله اجرای طرح تحول اقتصادی نیز حاکی از آن است که احمدی نژاد برای انتخابات ریاست جمهوری برنامه ریزی مفصلی انجام داده و قصد دارد سنت ۸ سال ریاست جمهوری پیشینیان را ادامه دهد.

سایر محافظه کاران نظیر قالیباف نیز کما بیش در خوف و رجا» حضور به سر می برند و در صورت مهیا شدن فضا و شرایط مناسب در قامت یک رقیب برای احمدی نژاد در انتخابات حضور پیدا خواهند کرد.

نام گزینه های دیگری نیز از اردوگاه محافظه کاران برای کاندیداتوری به گوش می رسد و این جریان تنها دغدغه حضور واحد یا متکثر در انتخابات آتی را دارد.

در میان اصلاح طلبان اما اوضاع کمی متفاوت است. سید محمد خاتمی به عنوان گزینه مورد اجماع اکثر گروه های اصلاح طلب هنوز نظرش را درباره حضور در انتخابات اعلام نکرده است و به تعبیری دیگر اصلاح طلبان هنوز لنگ «بله»، گفتن خاتمی هستند. مراسم درخواست از آقای خاتمی برای حضور در انتخابات کمی طولانی شده است و خواستگاران سمج نیز کم کم به سردرگمی و گیجی مبتلا شده اند. خاتمی نه حضور و نه عدم حضورش را به طور قاطعانه اعلام نکرده است و اصلاح طلبانی که به محبوبیت و کاردانی وی اعتقاد دارند کما بیش منتظر اعلام نظر قاطع از سوی وی هستند. هر چند انتظار برای خاتمی با توجه به سابقه، محبوبیت کم نظیر و از همه مهم تر چهره مقبول و جهانی وی به خستگی اش می ارزد اما باید به هوش بود که تطویل بیش از اندازه در شنیدن پاسخ خاتمی می تواند فرصت گپ و گفت درون گروهی و برنامه ریزی مناسب را از اصلاح طلبان سلب کند.

به جاست که سید بزرگ اصلاحات سریع تر تکلیف اصلاح طلبان را روشن کند و اگر قصد حضور جدی در انتخابات را دارد با پاسخ آری خود اجازه دهد اصلاح طلبان وارد فاز جدید رقابت انتخابات ریاست جمهوری دهم یعنی برنامه ریزی و تشکیل ستاد اجرایی شوند و در صورتی که پاسخش برای حضور منفی است تا فرصت هست دست اصلا ح طلبان را برای انتخاب گزینه جدید باز بگذارد.

ناگفته پیداست که حضور یا عدم حضور خاتمی از تاثیرگذاری نقش وی در جریان اصلا حات نمی کاهد و آن چنان که برخی از دوستان اصلا ح طلب می پندارند خاتمی تنها مردی برای انتخابات نیست. خاتمی مردی برای تمامی فصول است و حضورش در انتخابات تنها یک بعد از گنجینه گرانبهایی به نام خاتمی در جریان اصلا حات است.

تجربه انتخابات گذشته نشان داده است که جریان محافظه کار اگر در ابعاد گوناگون از جمله دموکراسی خواهی، پایبندی واقعی به جریان و اندیشه امام، اخلا ق گرایی در سیاست و... دست بالا یی نسبت به اصلا ح طلبان ندارد اما در سازمان دهی گروهی و تشکیل ستادهای اجرایی و عملیاتی به دلیل امکانات در اختیارش و ماهیت ذاتا سازمان یافته نسبت به اصلا ح طلبان دست پیش را دارد. انتخابات مجلس هشتم هم نشان داد که محافظه کاران در سازماندهی نیروهای اجرایی و سازمان دهی خود توانایی های بالا یی دارند. بنابراین اصلا ح طلبان نیز برای عقب نماندن از غافله می بایست سریع تر اولا در شنیدن پاسخ خاتمی تعجیل کنند و ثانیا بدون فوت وقت در جهت راه اندازی ستادهای اجرایی خود اقدام کنند. به بیانی دیگر پاسخ خاتمی چه مثبت و چه منفی استارت حرکت جریان اصلا حات برای انتخابات ریاست جمهوری است که متاسفانه هنوز به طور رسمی چیزی درباره این پاسخ گفته نشده است.

نویسنده : آرش محبی