سخنگویان داخلی دولت امریكا كه طی ۳ هفته اخیر مأموریت ویژه ای را بر تحمیل تعلیق بر جمهوری اسلامی آغاز كرده اند، در حالی كه شان مك كورمك سخنگوی وزارت خارجه امریكا نیز موضع رسمی كشورش را در موضوع هسته ای ایران عدم لزوم تعلیق به عنوان پیش شرط مذاكرات اعلام كرد، همچنان از پذیرش بسته و تلویحاً و تصریحاً تعلیق غنی سازی سخن می گویند.

یك سایت اینترنتی كه در این زمینه مأموریت ویژه ای را برعهده دارد و برای تحمیل تعلیق از رسانه های اپوزیسیون و دوم خردادی نیز عطش بیشتری نشان می دهد، روز پنج شنبه به مدت چند ساعت شبه رهنمودهایی را بر روی خروجی قرار داد و ادعا كرد ایران دو راه بیشتر پیش روی ندارد: «راه نخست، نتیجه‌گیری از دوران سه ساله ایستادگی و استفاده از هزینه‌های پرداخت‌شده توسط كشور در این دوره و راه دوم، مقابله زیاده‌خواهی غرب مبنی بر توقف فعالیت‌های هسته‌ای كشور.»

این سایت سپس بدون اینكه توضیح دهد پذیرش آنچه كه آن را كلیات بسته می خواند، مبتنی بر كدامیك از دو راه فوق است، برخی عبارات بسته پیشنهادی را نقل و اصلاحیه هایی برای آن پیشنهاد كرد.

نگاه مزبور به بسته ۱+۵ از سوی یك رسانه داخلی در حالی صورت می گیرد كه رسانه های غربی طی مدت اخیر كمال بی توجهی را به بسته پیشنهادی ایران بكار گرفته و از طرح موضوع و برجسته سازی بسته ایران به شدت پرهیز می كنند.

سایت علاقمند به بسته ۱+۵!، پیش از این هم در خبری جعلی ادعا كرده بود ایران تعریف جدیدی از غنی سازی را پذیرفته است كه براساس آن "سانتریفیوژهای ایران، همچنان به چرخش خود ادامه می‌‌دهند، اما از تزریق گاز UF۶ جدید به آنها خودداری می‌شود و همچنین از ساخت و نصب سانتریفیوژهای جدید در چیدمان‌های صنعتی خودداری می‌شود"، اما پس از انتشار گزارشی در رجانیوز، این خبر جعلی از روی صفحه اصلی سایت مزبور حذف شد و در چرخشی كاملاً آشكار در خبر دیگری، این خبر كه پیش تر، از آن به عنوان خبر اختصاصی یاد شده بود، "ادعای محافل سیاسی رسانه‌ای امریكا" خوانده و افزوده شد در پاسخ ایران از پذیرش تعلیق سخنی گفته نشده و صرفاً بر آمادگی كامل ایران برای تداوم مذاكرات تأكید شده است!

این در حالیست كه وزارت امور خارجه‌ی امریكا تاكید كرده است ایران می‌تواند بدون آن كه در ابتدا درخواست آمریكا و دیگر كشورها در خصوص تعلیق غنی‌سازی اورانیوم را برآورده كند، به مذاكرات وارد شود.

مك كورمك در گفت‌وگو با خبرنگاران تایید كرد كه پیشنهاد این كشورها هم‌چنین شامل پیشنهاد برگزاری دوره‌ی مذاكراتی مقدماتی است كه شش هفته به طول می‌انجامد و در طول آن ایران از افزودن سانتریفیوژهای بیش‌تر خودداری می‌كند در حالی كه سانتریفیوژهای موجود به فعالیت‌شان ادامه می‌دهند.

گفتنی است این سایت كه در موارد مرتبط با منافع و امنیت ملی به ویژه در موضوع هسته ای رویكردی مشابه حافظ منافع و سخنگوی داخلی غرب را در پیش گرفته است، با نزدیك شدن به هر انتخاباتی به عنوان رسانه حامی برخی جریان های سیاسی سهم خواهی رسانه ای را از جریان اصولگرا كلید می زند.

القاء این ادعا كه بسته پیشنهادی اروپا مجموعه ای از پیشنهاداتی است كه تنها راه باقیمانده برای نجات ایران است، نخستین بار از سوی این سایت ضد امنیت ملی مطرح نمی شود بلكه پیش از سفر سولانا به ایران، رسانه های غربی پروپاگاندای وسیعی را با این محور آغاز كرده بودند.

اما آنچه در این بسته وجود دارد به اذعان مقامات غربی تفاوت چندانی با بسته ۲۰۰۶ ندارد و تنها با انگیزه اختلاف افكنی در داخل و بروز برخی اختلاف نظرها و شكاف ها میان مقامات ایرانی حول پذیرش یا عدم پذیرش آن، به موازات ایجاد جنگ روانی ناشی از تهدید نظامی علیه كشور ارائه شده است.

عدم وجود تضمین های روشن و مشخص در این بسته در قبال تعهدات شفاف و الزام آور برای ایران ترفندی است كه جمهوری اسلامی بی نتیجه بودن آن را بیش از ۲ سال (۸۲-۸۴) تجربه كرده است. غرب از ابتدای جنجالی كردن موضوع هسته ای ایران، از توافق های تهران و پاریس در سال های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۴ گرفته تا بسته های پیشنهادی ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸ همین روش را در مذاكرات و مكاتبات خود دنبال می كند.

این در حالیست كه حتی با فرض عدم فریبكاری طرف غربی در مقطع فعلی، پیشنهادات مطرح شده در مقابل فناوری غنی سازی به دلایل فنی، سیاسی و استراتژیك قابل توجه نیستند. پیشنهاد ساخت رآكتور برای ایران در حالی در بسته پیشنهادی مطرح شده است كه رآكتورها برای فعالیت به سوخت نیاز دارند و با محروم كردن ایران از غنی سازی و تولید سوخت هسته ای، معدود كشورهای دارنده سوخت هر لحظه كه اراده كنند، قادر به تعطیلی نیروگاهها به دلیل دراختیار داشتن انحصار تولید و توزیع سوخت هسته ای هستند.

با این حال، جمهوری اسلامی از مذاكره بدون پیش شرط بر مبنای مشتركات بسته ها استقبال كرده و همچنان كه در اخبار آمده بود سعید جلیلی با خاویر سولانا و نمایندگان ۱+۵، هشت روز دیگر در ژنو گفتگو خواهند كرد. این مذاكرات در شرایطی انجام می شود كه ایران طی ۸ روز باقیمانده تا مذاكرات، به هیچ شكلی از تعلیق اعم از تخریب، پلمپ، تعلیق سرد، تعلیق با محدودیت سانتریفیوژها و حتی (بر خلاف ادعای مك كورمك)، تعلیق با توافق نرخ رشد ماشین های سانتریفیوژ تن نخواهد داد و به این ترتیب عملاً غرب از موضع قبلی خود مبنی بر تعلیق به عنوان پیش شرط قطعی مذاكره، بی سروصدا كوتاه آمده است.

سولانا در سفر به ایران نیز علاوه بر بسته پیشنهادی و نامه وزرای خارجه گروه ۶، متنی (Non Paper) را به مقامات جمهوری اسلامی تحویل داده و خاطرنشان كرده بود كه مبنای اصلی مذاكرات همین متن است كه در آن، هیچ اشاره ای به تعلیق غنی سازی برای آغاز مذاكرات نشده بود.

همچنین در نامه وزیر امور خارجه ایران به وزرای خارجه ۱+۵ كه بلافاصله با واكنش سخنگوی سولانا و درخواست وی برای آغاز مذاكرات همراه شد، هیچ اشاره ای به تعلیق نشده است، به طوری كه وزیر امور خارجه فرانسه نیز روز گذشته در گفتگو با خبرنگاران درباره پاسخ ایران به نامه ۱+۵ اظهار داشت: «نامه اخیر ایران به اتحادیه اروپا مذاكره را پیشنهاد می کند اما به نگرانی های غرب مبنی بر اینکه احتمال دارد ایران به دنبال دست یافتن به سلاح های هسته ای باشد، اشاره ای نمی کند. فرانسه از پیشنهاد مذاکره خرسند است اما از اینکه ایران هیچ گونه اشاره ای به برنامه هسته ای اش نکرده است ناراضی است. اگر قرار باشد مذاکراتی وجود داشته باشد جامعه بین المللی در درخواست خود مبنی بر اینکه ایران به نگرانی های این جامعه پاسخ دهد "باید بی نهایت دقیق" باشد.»

به نظر می رسد علی رغم آنكه غرب در مقابل دیپلماسی ایران مجبور به تعدیل مواضع شده است، برخی جریان های داخلی كه مسائل حساس و مرتبط با امنیت و منافع ملی را نیز با گروكشی های سیاسی خود گره می زنند، در قامت سخنگویان داخلی غرب حاضر به كوتاه آمدن نیستند.