سال‌ها است كه جسته گریخته صحبت‌هایی درباره گنجینه چندمیلیون‌دلا‌ری موزه هنرهای معاصر می‌شنویم؛ گنجینه‌ای حاوی شاهكارهای اصل هنرمندانی چون پابلو پیكاسو، اندی وارهول، جكسون پولا‌ك و... كه جمعا حدود یك تا ۵/۲ میلیارد پوند (حدود یك میلیارد دلا‌ر) ارزش دارند؛ ولی در زیرزمین موزه خاك می‌خورند.

گزارش‌های زیادی هم درباره این گنجینه تا حالا‌ منتشر شده و همواره شایعاتی هم در مورد این شاهكارها دهان به دهان گشته است؛ شایعاتی از قبیل فروش آنها به خارجی‌ها، قرار داشتن آنها در معرض نابودی و.... شبكه خبری ‌ABC آمریكا، در گزارشی تحلیلی و مفصل كه روز شنبه اول مارس (یازدهم اسفند) منتشر كرد، از طرح‌های رئیس موزه هنرهای معاصر برای نمایش دائمی این شاهكارها خبر داد. هرچند این طرح در هیچیك از رسانه‌های داخلی بازتاب پیدا نكرده، با این حال انتشار جهانی آن انتظارها و خواسته‌های بین‌المللی را در این مورد بالا‌ می‌برد؛ مساله‌ای كه می‌تواند برای هنر ایران سودمند باشد.

همان‌طور كه گزارش ‌ABC حاكی است، گنجینه موزه هنرهای معاصر یكی از بهترین مجموعه‌های هنری جهان است كه بعضی آثار موجود در آن حتی در نیویورك یا پاریس هم نگهداری نمی‌شود. تنها شماری از مجموعه‌داران و موزه‌داران غربی و تعدادی از خبرنگاران و اصحاب رسانه‌ها تاكنون موفق به بازدید از این آثار ذی‌قیمت شده‌اند. یك بار هم به مدتی كوتاه در سال ۱۳۸۴ این آثار در قالب نمایشگاه <جنبش هنر مدرن> امكان نمایش موقت پیدا كرد.

گزارشگر ‌ABC كه گویا این آثار را دیده، چنین به توصیف این شاهكارها می‌پردازد: <آنچه مقابل چشمان بیننده قرار دارد، خیره‌كننده است؛ مجموعه‌ای از نقاشی‌های پیكاسو در آن وجود دارد، همچنین آثاری ارزشمند در زمینه هنر پاپ از ری لیختنشتاین و اندی وارهول، پرتره‌های وارهول از جكی اوناسیس، میك جگر و مرلین مونرو، سلف پرتره‌ای از دیه‌گو ریورا و یك نقاشی كه می‌توان آن را بهترین اثر جكسون پولا‌ك در خارج از آمریكای شمالی قلمداد كرد.> اثر مورد وصف پولا‌ك، جزو پرشایعه‌ترین آثار این گنجینه بوده است؛ چرا كه یك بار در دوران مدیریت قبلی موزه گفته شد به مبلغی گزاف به یك مجموعه‌دار خارجی فروخته شده؛ شایعه‌ای كه طبق گزارش گزارشگر ‌ABC باطل بودن آن ثابت می‌شود. این اثر چندی پیش قیمت‌گذاری شد كه كارشناسان ایرانی قیمت آن را ۳۰۰ میلیون دلا‌ر و كارشناسان خارجی ۱۶۰ میلیون دلا‌ر برآورد كردند. در كنار شاهكارهایی كه چشم گزارشگر ‌ABC را خیره كرده، می‌توان به هنرمندانی چون مونه، ون‌گوگ، پیسارو، رنوار، گوگن، ماگریت، میرو و براك اشاره كرد كه آثارشان هم‌اكنون در موزه نگهداری می‌شود.

‌ABC در ادامه، ماجرای شكل گرفتن این گنجینه را شرح داده است؛ اینكه اول بار فرح دیبا، همسر محمدرضا پهلوی در دهه ۷۰ میلا‌دی این آثار را در قالب مجموعه‌ای گردآوری كرد و همزمان با انقلا‌ب اسلا‌می كاركنان موزه آنها را به زیرزمین این مكان منتقل كردند. ‌ABC در ادامه پرسش مهمی را مطرح می‌كند؛ پرسشی كه برای اولین‌بار نیست كه مطرح می‌شود: <چرا این شاهكارها تا به حال به نمایش گذاشته نشده‌اند؟‌> جواب گزارشگر این شبكه البته این است كه این امر هم دلا‌یل ایدئولوژیك و هم دلا‌یل كاربردی دارد: <این گنجینه عظیم است و موزه كوچك. مدیر موزه آقای صادقی معتقد است در موزه فضای كافی برای نمایش این آثار وجود ندارد.> البته صادقی این را هم گفته بود كه به نمایش درنیامدن این آثار، یك تصمیم سیاسی نیست؛ هرچند گزارشگر ‌ABC نظر دیگری دارد و معتقد است بخشی از این تصمیم به نگاه‌های ایدئولوژیك وابسته است. ‌

اما بخش بااهمیت این گزارش، آنجایی است كه ‌ABC از طرح‌های صادقی برای نمایش دائمی این گنجینه خبر می‌دهد. در این بخش از گزارش به نقل از صادقی می‌خوانیم: <طرح‌هایی برای نمایش دائمی گنجینه موزه در دست است؛ طرح‌هایی كه به گسترش یافتن فضای موزه بستگی دارد. اگر ما بتوانیم این طرح‌ها را اجرا كنیم، دسترسی تمام‌وقت و دائمی مردم را به این آثار برای دیدن آنها شاهد خواهیم بود. قطعا این امر رویاهای دوستداران هنر را در سراسر جهان برآورده می‌كند.> صادقی در ادامه در مورد این طرح‌ها می‌افزاید: <ما قصد داریم طی دو یا سه سال آینده موزه را گسترش بدهیم و فضایی دائمی برای نمایش این آثار فراهم كنیم. موزه امیدوار است آثار بیشتری از هنرمندان غربی به این گنجینه اضافه كند. امیدواریم بتوانیم یكصد نقاشی از هنرمندان اروپا و آمریكا بخریم.> ‌

گزارش شبكه ‌ABC در حالی منتشر می‌شود كه روزنامه گاردین هم در سال گذشته در گزارشی مفصل به این گنجینه پرداخته بود. ارزش یك تا ۵/۲ میلیارد پوندی این گنجینه اول‌بار در آن گزارش و توسط رابرت تیت مطرح شد. به هر حال صرف‌نظر از این ارقام و آمار، آنچه در این میان اهمیت دارد این است كه شاهكارهای این گنجینه بتوانند هرچه زودتر امكان نمایش دائمی را پیدا كنند؛ قطعا این اتفاق به نفع هنر ایران و جهان خواهد بود.