علیرغم دستور صریح شخص رئیس جمهور به وزیر جهاد کشاورزی در خصوص حلّ فوری مشکل تعطیلی بیش از ۳۰۰ کارخانه ی تولید کود شیمیایی کشور ، پس از گذشت بیش از شش ماه هنوز هیچ گونه اقدامی در این جهت از سوی وزیر کشاورزی و کارگزاران آن وزارتخانه صورت نگرفته است و آن جنابان فقط هر از چندگاهی در جواب حق خواهی تولید کنندگان این بخش ، نامه نگاری هایی فرموده و مطالب واهی و عاری از صداقت و تکراری خود را در خصوص چرائی استفاده از منابع مالی تخصیص یافته برای خرید محصول داخلی را در واردات گسترده ی انواع کود شیمیایی تک عنصری از خارج و برهم زدن تقاضای بازار مصرف انواع این محصول در ایران و دیگر نقاط دنیا تکرار میکنند .

وقتی که بر آنچه از یکسال و نیم گذشته تا کنون بر تولید کنندگان این بخش رفته است اندکی تامل میکنیم ، هیچ نتیجه ای حاصل نمیشود جز اینکه شیرینی سودهای نجومی واردات میلیونی یک کالای مصرفی تاحدّی بالاست و تجارت آن محصول اینقدر برای عدّه ای خودفروخته لذّت آفرین است که منافع ملّی یک ملّت را در پناه آن و با تکیه بر قدرت موقّتی که همان ملّت در اختیار آنان قرار داده اند ، به سخره میگیرند و آنقدر در پناه یاوه گویی های خود و شرایطی که خودشان عامل اصلی بوجود آمدنش هستند پشتگرم می نمایند که حتّی از اجرای دستور صریح بالاترین مقام اجرائی کشور نیز با پوزخندی ملیح سر باز میزنند و آنرا نادیده میگیرند ! و روز از نو ، روزی از نو ! ادامه می یابد همان داستانی که آغاز کرده بودند . در این میان نیز بازار سیاهی بسیار سیاه تر از سیاه نمائی شان شکل میگیرد تا کشاورزان مجبور شوند نیاز زمینهای زراعی خود را به انواع کودهای شیمیایی با مشقّتی فراوان و با چندین برابر هزینه و کیفیّتی که از طرف هیچ مبنای رسمی ای مورد تایید قرار نگرفته است و بسیار نازل تر است از آنچه که تا پیش از این توسط صنایع داخلی تولید میشد ، تهیه کنند تا زمینهای زراعی آنان در این وانفسا دستخوش هجوم سموم و آفات غیر قابل جبرانی گردد که نه تنها جامعه ی کشاورزان کشور را ، بلکه اقتصاد ملّی ما را تهدید میکند و محصولات زراعی این کشور را تا سرحدّ نابودی به پیش میبرد ، تا جایی که ببینیم هرساله از میزان تولید محصولات زراعی و باغی کاسته میشود ، تا به نقطه ای رسیم که همان دلّالان آبرو و شرف و حیثیّت ملّی فریاد وامصیبتا سر دهند که چه نشسته اید که تولید میوه و سبزی و صیفی جات در ایران فاقد توجیه اقتصادی است ! و گران تمام میشود ! و بی کیفیّت است ! و هزاران انگ و بهانه ی مصنوعی و متنوّع دیگری را که دوستان هم قسمشان به جان تولیدات بخشهای دیگر کشور انداخته برای هجوم خانمان براندازشان به بخش کشاورزی کشور هدف گذاری کنند و این بحران خود ساخته را بهانه ای کنند برای پایان دادن به تولید بخش کشاورزی ایران زمین و نابودی قرن ها کشاورزی در این سرزمین و ویرانی پایه های اقتصاد ملّی کشور و بهانه ای برای واردات هرچه بیشتر میوه جات و سبزیجات به بهانه ی تنظیم بازار ! و جلوگیری از افزایش قیمت و قحطی فراگیر ! و از همه مهمتر حمایت از مصرف کننده ی بی زبان و مظلوم ایرانی ! گو اینکه همان جامعه ی کشاورزان و تولید کنندگان کشور مصرف کننده ی کالاهای تولید شده نیستند و جدای از دیگر مردم این سرزمین روزگار میگذرانند !

راستی اگر نفت نداشتیم بازهم اوضاع بر همین منوال به پیش میرفت و دربر روی همین پاشنه می چرخید ؟ راستی روزی که خبر از پایان نفت دهند و درآمدی برای کشور از فروش نفت حاصل نشود ، آیا همین دلّالان آبرو و حیثیّت ملّی برای جامعه ی ایران تولید ثروت و ارزش افزوده خواهند کرد ؟

محسن سیروس

مشاور رئیس و عضو شورای سیاستگذاری

خانه صنعت و معدن