تازه این کمال تبریزی است که نامی در میان کارگردانان دارد و اینچنین ناشیانه دست به تحریف تاریخ زندگی انسانی بزرگ زده است.
زندگینامه شخصی که هنوز چند سال از مرگ او سپری نشده و هنوز فرزندان آن شاعر نامی در همان شهر میان همان مردمی که با او زندگی کردهاند روزگار سپری میکنند.
زن او و مادر خانواده را به منظور افزایش وزن بخشهای دراماتیک فیلم بیسواد نشان داده و عشق را در نزد آن نامآور ادبیات معاصر ایران آنچنان بی مقدار به تصویر کشیده که تو گوئی آن کلمات و اشعار آسمانی از آن آن مرحوم نیست.
براستی سریالهای دیگر ساخته شده در مجموعه صدا و سیما از جمله سریالهای تاریخی مذهبی که قرنها از آن رفته است چگونه و به چه مقدار تحریف شده است.
آیا فرزندان ما باید شهریار را این چنین و از دید ناشیانه تبریزی بنگرند.
سریالی که به گفته آقای تبریزی اگر بایستیی گواه تاریخ باشد مستند زندگی آن مرحوم بود و نه سریال، پس چرا نام آن را مهریار نگذاشتید که یک سریال داستانی بی محتوای دیگری نباشد و به نام آن بزرگ مرد ادبیات معاصر ایران ثبت نگردد.
هر چند که داستان خراب کردن چهرههای ملی و میهنی خود یک سریال ادامه دار ناتمام است.
به تودیع تو جان می خواهد از تن شد جدا حافظ
به جان کندن وداعت می کنم حافظ خدا حـــــافظ
تو صاحب خرمنی و من گدایی خوشه چـــین اما
به انعام تو شـــایستن نه حــد هر گــــدا حـــــافظ
هادی فلاحیان |