در مكتب اصفهان شاگردی استاد ابوالحسن صبا را میكرد، اما به سبب علاقه بسیار زیاد و پشتكاری كه در هنر موسیقی داشت، وقتی استادش در رادیو مینواخت همچون كلاس درس از رادیو با استاد خود همراه میشد و از طریق رادیو از استاد درس میگرفت.
در سال ۱۳۰۷ در اصفهان متولد شد و حدود ۱۰ سالگی با موسیقی همراه شد و چیزی نگذشت كه حسن كسایی، نوجوانی كه در میان هنرمندان موسیقی خوش درخشید، وارد رادیو شد و امروز در ۸۰ سالگی از نامآوران موسیقی ایران در عرصههای بینالمللی و افتخار رادیوییهاست. پریشب در جشنواره صدا از این استاد و استاد جلیل شهناز تجلیل شد. به همین بهانه گفتگویی با استاد حسن كسایی، نوازنده برجسته «نی» داشتیم.
● از چند سالگی وارد رادیو شدید؟
▪ سال ۱۳۲۲ كه آن موقع ۱۵ سال داشتم. آن زمان از اصفهان به تهران میآمدم و به عنوان نوازنده در برنامه «سلیستها» در اركستر استاد محجوبی با ادیب خوانساری و بعد هم تاج اصفهانی كه از بزرگان موسیقی آوازی هستند همراه بودم.
● بهترین خاطره شما از رادیو چیست؟
▪ زمانی كه من در رادیو ساز میزدم و استادم صبا تحتتاثیر آن موسیقی، گریه میكرد و این تا امروز بزرگترین افتخاری است كه نصیب من شده.
● چرا و از چه زمانی از رادیو فاصله گرفتید؟
▪ پس از مرگ استاد صبا و بسیاری دیگر از بزرگان موسیقی كه من در كنار آنها با رادیو همكاری میكردم، اندك اندك رادیو از موسیقی حرفهای فاصله گرفت و من هم از رادیو، البته كارهای بسیار شایستهای هم در آن دوران انجام شد، اما مخاطبان كمكم اعتنایی به موسیقی غنی نمیكردند و حدود سال ۴۷ بود كه همكاریام با رادیو بسیار مقطعی و در نهایت ارتباطم با رادیو قطع شد.
● در حال حاضر موسیقی را در رادیو چطور ارزیابی میكنید؟
▪ بسیار ضعیف.
● علت را در چه چیزی میدانید؟
▪ دلایل زیادی دارد. اما عمده دلیل آن این است كه موسیقی ما دیداری شده و تصویر باعث میشود كه مردم به موسیقی گوش دهند. در حالی كه موسیقی ما بر پایه آواز و كلام است. چون ادبیاتی غنی داریم كه در جان و روح مردم عامی و عارف رسوخ كرده و پس از آن موسیقیسازی است و موسیقی مختص رادیوست.
● اكنون چه باید كرد؟
▪ موسیقی در رادیو نباید در انحصار برخی افراد خاص باشد. باید اشخاصی سكاندار موسیقی در چنین رسانهای باشند كه صلاحیت دارند، موسیقی را میشناسند و میتوانند جوانان با استعداد را در این رسانه معرفی كنند كه حق آنهاست. رادیو نباید در هنر موسیقی صنعتی شود.
● منظور شما از این كه نباید صنعتی شود چیست؟
▪ هنرمند نباید تكرار كند، وقتی هنر تكرار شود دیگر هنر نیست، صنعت است و اثرگذاری خود را از دست میدهد.
هنرمندان جوان موسیقی امروز اغلب تقلید و تكرار میكنند، میخواهند همه مثل یك خواننده یا نوازنده باشند و رادیو و تلویزیون این فرصت را به آنها میدهد. در حالی كه باید خودشان باشند، بزرگان موسیقی امروز شاگرد صبا بودند، اما صبا نشدند، بلكه هركدام الگوی خاص خود شدند و به اوج رسیدند. بعد از این هم همین خواهد بود.
● تجلیل و حمایتهای اینچنینی را تا چه اندازه در پیوند دوباره استادان با رادیو موثر میدانید؟
▪ اینگونه برنامهها در جای خود بسیار موثر و قابل تحسین است، اما كارساز نیست.
● به عنوان شخصی كه خود از پیشكسوتان رادیوست چه راهكاری را موثر میدانید؟
▪ استادان بزرگ را دریابند و جوانان مستعد را به دست آنان بسپارند تا بهترینها نسلی بهتر را آموزش دهند و رسانهای چون رادیو، جوانان شایسته را در كنار بزرگان و استادان هنری بویژه موسیقی به جامعه معرفی كند. در غیر اینصورت حتی اگر هر روز هم از استادان موسیقی تجلیل شود در موسیقی بخصوص موسیقی رادیو تاثیری ندارد.
● به عنوان حسن ختام ناگفتهای مانده كه باید گفته شود؟
▪ جوانان قبل از این كه بخواهند نوآوری كنند، اول بكوشند كامل شوند بعد چیزی را خلق كنند.
اخبار
فرهنگی و هنری 
آلبوم
حاج منصور ارضی 
