میرحسین موسوی با صدور بیانیه ای به بهانه سالگرد ۱۳ آبان، ترجیح داد ماهیت ضد آمریكایی «روز ملی مبارزه با استكبار جهانی» و محتوای آن در زمینه «تسخیر لانه جاسوسی» را مسكوت بگذارد. وی به روال عملكرد چند ماه اخیر خود از ابراز برائت و انزجار نسبت به سیاست های ظالمانه و استكباری شیطان بزرگ طفره رفت و این در حالی است كه جفاكاری وی در حق كشور و نظام طی ۵، ۴ ماه گذشته بارها با ستایش دولتمردان آمریكایی مواجه شده است. كسانی چون اوباما، هیلاری كلینتون، پل ولفویتز و... با نام بردن از موسوی، وی را مردی شجاع و الهام بخش خوانده و نسبت به تحركات ضدانقلابی او ابراز ذوق زدگی كرده اند.

موسوی در بیانیه خود تحت «بیانیه شماره ۱۴ میرحسین موسوی در آستانه سیزدهم آبان» با اشاره به مناسبت های این روز (تبعید حضرت امام و كشتار دانش آموزان از سوی رژیم پهلوی) درباره مناسبت اصلی این روز (تسخیر جاسوسخانه شیطان بزرگ) به این جملات بسنده كرد: درباره سومین سیزده آبان بسیار گفته شده است، تا جایی كه بعید است كمترین اطلاعی از آن ماجرا ناگفته مانده باشد؛ از جمله آن كه در این رویداد امام از دانشجویان مسلمان پیروی كرد. ظاهراً این دانشجویان بودند كه خود را پیرو خط امام می خواندند، اما در واقع این امام بود كه حركت آنان را دنبال نمود. قطعاً هیچ یك از رهبران و فرماندهان انقلاب در شكل دادن به آنچه در این روز اتفاق افتاد نقشی نداشت. حتی خود دانشجویان تصور می كردند بعد از چند روز حادثه تمام می شود و به خانه هایشان باز می گردند. ولی امام این رویداد را پیگیری كرد و آن را انقلابی بزرگ تر از انقلاب اول نامید.

وی هیچ اشاره ای به محتوای این مناسبت بزرگ یعنی فتح جاسوسخانه آمریكا و برملا شدن اسناد جاسوسی اعضای گروهك هایی نظیر نهضت آزادی، جبهه ملی، جنبش خلق مسلمان و... كه با طراحی كودتا، غائله های مرزی، شایعه پراكنی، منفی بافی و سیاه نمایی، جنگ روانی و مطبوعاتی و القای اختلاف میان مسئولان به جنگ نظام نوپای اسلامی آمده بودند، نكرد و این در حالی است كه اغلب گروهك های یاد شده، چه آنها كه اعضایشان در داخل كشور هستند و چه آنها كه از كشور گریختند- (كسانی نظیر ابراهیم یزدی و علیرضا نوری زاده و...) مشخصاً از اقدامات خیانت آمیز و ضدانقلابی موسوی طی چند ماه گذشته مكرراً حمایت كرده و حتی گروهك هایی نظیر نهضت آزادی در ارتباط با ستادهای انتخاباتی اصلاح طلبان بوده اند.

حضرت امام با اشاره به اسناد لانه جاسوسی و مشخص شدن ماهیت گروهك های منافق شبه مذهبی- نظیر نهضت آزادی و دولت موقت برآمده از آن بود- كه فتح لانه جاسوسی را انقلاب دوم و بزرگ تر از انقلاب اول توصیف كردند و تأكید نمودند كه اگر اینها سركار مانده بودند به اسلام سیلی می زدند.

میرحسین موسوی در بیانیه خود پس از عبور از هویت و ماهیت ضدآمریكایی روز ۱۳ آبان و در حالی كه متحدان حزبی وی در دولت اصلاحات تا مرز تعطیلی تمام فعالیت های هسته ای پیش رفتند و خواستار سركشیدن جام زهر تسلیم شدند، به سیاست خارجی عزتمندانه امروز كشور حمله كرد و با ادعای رفتارهای افراط و تفریطی مدعی شد: دولتمردان مصالح بلندمدت مردم را به هیچ معامله می كنند و با گشاده دستی از حقوق ملت عقب می نشینند. آنها نشان دادند حتی در تسلیم شدن و كرنش كردن افراط گرند(!)

وی آنگاه در تناقض با همین ادعا نوشت «حتی اگر با تلاش دلسوزان، از واگذاری دستاوردهای كشور در زمینه انرژی صلح آمیز هسته ای جلوگیری شود از عواقب افراط و تفریط های دولتمردان ایمن نشده ایم زیرا رفتارهای آنان زمینه را برای اجماع بین المللی جهت اعمال تحریم ها و فشارهای بیشتر به ملت ما فراهم كرده است».

مانور تبلیغاتی میرحسین موسوی روی فشار جبهه غرب در حالی است كه برخی عناصر سیاسی و اطلاعاتی در آمریكا و اروپا اخیراً اعلام كرده اند باید با تشدید فشار تبلیغاتی و فضای روانی علیه جمهوری اسلامی، به تقویت جریان معارض با نظام اسلامی در داخل پرداخت! و با توجه به روشن بودن صورت مسئله آقای موسوی باید توضیح دهد كه منظورش از جملات مبهم و دوپهلو برای متهم كردن نظام چیست و چرا جریان رسانه ای هماهنگ با غرب هم نظام را متهم به سازش و امتیاز دادن به بیگانگان می كند و هم در عین حال دفاع نظام از حقوق ملت و باج ندادن در این زمینه را حمل به ماجراجویی و تحمیل هزینه برای كشور می نماید!!

حذف معنادار «برائت از آمریكا» - و لااقل اشاره به ماهیت روز ملی مبارزه با استكبار- و به جای آن تخطئه عملكرد عزتمندانه نظام در چالش هسته ای در حالی است كه چند روز پیش جفری فلتمن معاون وزیر خارجه آمریكا و تعدادی از اعضای كنگره این كشور در نشست مشتركی اعلام كردند برای برون رفت از بن بست هسته ای، مجدداً حمات از اصلاح طلبان در ایران را به عنوان جایگزین برای تحریم های غیرمؤثر، در دستور كار قرار داده اند. موازی با این پروژه، عناصر سیاسی همسو با غرب در داخل، القای دو محور متناقض «ضعف» و «ماجراجویی» (امتیازدهی و سماجت)! را در پیش گرفته اند.

هفته گذشته محسن مخمل باف كه خود را سخنگوی جنبش سبز در خارج از كشور معرفی می كند با انتشار نامه ای خطاب به اوباما، از وی به خاطر تسخیر لانه جاسوسی در ایران عذرخواهی كرد و خواستار معرفی ۱۳ آبان به عنوان روز آشتی با آمریكا شد.