دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام که نامه یی خطاب به مقام معظم رهبری نگاشته بود و از مقام رهبری درخواست کرده بود که با صدور پیامی یا رهنمودی شرایط تحقق وحدت را فراهم کند، آماج حمله اصولگرایان قرار گرفت. نامه محسن رضایی بلافاصله بعد از بیانیه مهندس موسوی نگاشته شد. در آن بیانیه مهندس میرحسین موسوی راهکارهای پنجگانه را برای برون رفت از بحران پیشنهاد کرده بود. البته پس از نگارش این نامه محسن رضایی از سوی اصولگرایان مورد تخریب قرار گرفت به گونه یی که زاکانی نامه وی را جزء خطاهای وی دانست و مرتضی نبوی از نامه وی انتقاد کرد و گفت اظهارات رضایی شتابزده است. پس از اتخاذ چنین مواضعی بود که دبیر تشخیص مصلحت نظام در مقام پاسخگویی برآمد و دفتر وی اطلاعیه یی در این خصوص صادر کرد. به گزارش ایسنا در اطلاعیه دفتر محسن رضایی چنین آمده است؛

فتح دیگری در پیش است به دریای ولایت و ملت بپیوندید.

با سپاس از همه عزیزانی که از زوایای گوناگون نامه تبریک دکتر محسن رضایی را به محضر رهبر انقلاب اسلامی و تشکر از حضور باشکوه مردم ولایت مدار را در راهپیمایی نهم دی ماه مورد توجه قرار دادند، برای تنویر افکار عمومی و پاسخ به برداشت های نادرست از نامه، توضیحات زیر را تقدیم می کنیم. مدت هاست که آقای دکتر رضایی به دلیل اطلاع از مقاصد جدید دشمنان ملت ایران ضمن آنکه مقامات عالی کشور را در جریان آن مقاصد گذاشته بود خود درصدد برآمده بود که ازحوادث داخلی با کمک فعالان و جناح های سیاسی و نخبگان کشور فرصتی بسازد که ضمن آنکه خواب دشمنان را باطل سازد، یک سکوی پرشی برای ملت ایران بسازد. آخرین اقدام ایشان قبل از نامه به مقام معظم رهبری، در حادثه پاره شدن عکس امام بود که از همه فعالان و جناح های سیاسی تقاضا کردند که با شرکت در نماز جمعه، ضمن لبیک گفتن به رهبری انسجام و وحدت خود را نشان دهند تا دشمن علائم غلطی از ایران نگیرد و فکر نکند که ما ضعیف شده ایم. حتی به صراحت به آقایان موسوی و کروبی گفتند که فرصت را از دست ندهید. هرچند یکی از این آقایان به شوخی پیامی دادند که فلانی می گوید بیاییم در نماز جمعه بگوییم غلط کردیم و لذا آقای رضایی ضمن گله به آنها از هر دو ناامید شده بود. در ادامه این اطلاعیه آمده است؛ راهپیمایی چهارشنبه باعث شد از کلیه فعالان و جناح های سیاسی بخواهند که به ملت ایران و رهبر انقلاب بپیوندند و از مردم تشکر کنند و به صورت دسته جمعی به یک اقدام نمادین روی آورند و از معظم له هم تقاضای رهنمودی کردند که از دل حماسه روز چهارشنبه که وحدت و برادری و غیرت را به نمایش گذاشته بود که همان فرهنگ عاشوراست فرصتی برای شروع یک تحرک جدید ایجاد شود. البته این نوع تقاضاها در زمان امام راحل هم وجود داشت از جمله آن تقاضا برای تبدیل کردن جمعه آخر ماه مبارک رمضان به نام روز قدس. حتی آقای رضایی به ما گفت که عنوانی مثل روز وحدت داخلی یا برادری یا وفا یا ابوالفضل یا عنوان دیگری به او پیشنهاد کنیم که خدمت معظم له تقدیم کند، که به دلیل فرصت کم و برخی ملاحظات دیگر از آن پرهیز کرد. بنابراین تحلیل ها و ظن و گمان های چند روز اخیر که در رابطه با نامه آقای رضایی مطرح شده صحت ندارد.

لازم است نکاتی را عرض کنیم. ۱- مطالعه دقیق واژه ها و عبارات محتوای نامه بسیاری از ابهامات و انتقادات غیرمرتبط با نامه را برطرف می کند. برداشت های خاص، گزینشی و غیرواقعی مثل «تطهیر برخی از فتنه گران»، «عدم رسیدگی به جرائم آنان» و «تعیین تکلیف برای مقام معظم رهبری» به هیچ وجه با نامه آقای رضایی همخوانی ندارد. حتی ادبیات نامه که بیانگر سربازی ایشان است نیز با برداشت های فوق همخوانی ندارد. ۲- نامه در شرایط یک پیروزی از زبان یکی از پیروان رهبر که از صحنه آن فتح آمده بود و تقاضای فتح بالاتری را از رهبری خواسته، نوشته شده است. جدا کردن صف معترضین از اغتشاشگرایان و پیوستن آنها به سایر اقشار جامعه و نظام، فتح دوم است. با این کار سیاست جذب حداکثری و دفع حداقلی تحقق می یابد. اگر ایشان از عقب نشینی یکی از نامزدهای انتخابات دهم از مباحث انتخاباتی برای جذب معترضین استفاده کرده است، این نهایت درایت ایشان را می رساند نه آنکه خواسته باشد در رابطه با آن فرد برای نظام تعیین تکلیف کند. نظام وظیفه خود را می داند که چه بکند.